sinomosiologies

αεροψεκασμοι - θελουμε απαντησεις εδω και τωρα

2007-12-02T17:10:00.000+02:00

2007-12-02T14:04:00.000+02:00

Charles Chaplin- the kid

2007-12-01T13:32:00.000+02:00

Ελεύθερη δικαιωμάτων πλέον.

Ευθανασία να τελειώνουμε...

2007-11-29T17:31:00.000+02:00

Greek Alert: Η Σιωπή των Ελληνικών ΜΜΕ

2007-11-25T17:23:00.000+02:00

Greek Alert: Η Σιωπή των Ελληνικών ΜΜΕ
Συγκάλυψη των ΜΜΕ

Συγκάλυψη των ΜΜΕ

2007-11-25T17:09:00.000+02:00

Οποια και αν είναι η γνώμη σας για το θέμα των Σκοπίων, είναι υποχρέωση όλων μας να καταγγείλουμε την συγκάλυψη των ΜΜΕ. Θέλουμε πραγματική ενημέρωση, για να κρίνουμε ως ενεργοί πολίτες, διαθέτοντας όλα τα δεδομένα.

Τα ΜΜΕ προσπαθούν να κατευθύνουν τις εξελίξεις συγκαλύπτοντας τα γεγονότα. Αυτό πρέπει κατά την γνώμη μου να το καταγγείλουμε όταν κι εφόσον το συναντούμε.

Περισσότερα για το θέμα εδώ

foto γροθιά από καλτσο...

2007-11-23T10:35:00.000+02:00

Από τον εύγλωττο καλτσόβρακο

video-τράπεζες-κυβέρνηση-δημοσιογράφοι

2007-11-15T15:29:00.000+02:00

Πριν από καιρό ο old boy ξεκίνησε καμπάνια ενάντια στις τράπεζες.

Επειτα ο Αρκούδος συνέχισε...

Η αλήθεια όλη μαζί όπως την βλέπω εγώ είναι: κάποιοι συμφώνησαν, κάποιοι εφάρμοσαν και κάποιοι τους καλύπτουν...

mega-λη Διαπλοκή...

2007-11-13T10:11:00.000+02:00

Μέσα στο πρωθυπουργικό γραφείο οι τέσσερις άντρες κοιτάζονται βουβοί.
Ο κύριος Λαμπράκης αφαιρεί πρώτος την μπαταρία και μετά την κάρτα sim από το κινητό του. Ακολουθεί ο Μπόμπολας και στην συνέχεια ο Κουρής. Ο Καραμανλής τους κοιτάει αμήχανα.
Το μηχάνημα του Κουρή σκανάρει τον χώρο και αναβοσβήνει στην οθόνη του την ένδειξη clear.
Ο Λαμπράκης ανακάθεται στην δερμάτινη πολυθρόνα του και λέει:
-Κύριε πρωθυπουργέ η Ακτωρ θα ήθελε να αναλάβει την κατασκευή όλων των αθλητικών κέντρων για τους Μεσογειακούς αγώνες.
Ο Καραμανλής χαμογελαστός ανταπαντά:
-Και τι σας κάνει αγαπητέ να πιστεύεται οτι θα σας δώσω ενα τέτοιο έργο;
-Κύριε Καραμανλή είμαστε αποφασισμένοι. Στις επόμενες εκλογές, αν δεν μας τα δώσετε θα σας υποστηρίξουμε με πάθος.

Ενας χονδρός κόμπος ιδρώτα εμφανίστηκε στο ροζ μέτωπο του πρωθυπουργού. Εκλεισε για μια στιγμή τα μάτια του, για να δει σαν σε όνειρο τον Πρετεντέρη στο δελτίο ειδήσεων του mega:
-... η δημοσκόπηση λέει ξεκάθαρα ότι αν ψηφίσουν οι κάτοικοι της Κούβας σε εκλογικά κέντρα των Σκοπίων, ο νικητής των επόμενων βουλευτικών εκλογών θα είναι η Ν.Δ και μάλιστα με διαφορά 20 ποσοστιαίων μονάδων. Γιατί το λες αυτό Γιάννη, αναρωτιέται η Τρέμη. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου σε συνδυασμό... συνεχίζει ο Πρετεντέρης.

Ο πρωθυπουργός φέρνει το τηλέφωνο με τρεμάμενο χέρι μπροστά του. Σχηματίζει έναν αριθμό στο καντράν του τηλεφώνου αλλά το μετανιώνει.
-Αν λέω... αν, σας δώσω όλα τα μεγάλα έργα της χώρας, θα υποστηρίξετε το ΠΑΣΟΚ με ότι δυνάμεις διαθέτεται , μέχρι τελικής πτώσης που λέει ο λόγος ;
Απαντάει μετά από λίγο ο Μπόμπολας:
-Υποστηρίζουμε το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά κύριε πρωθυπουργέ και μάλιστα με το γνωστό μας πάθος...
Ο πρωθυπουργός πατάει το πλήκτρο μνήμης που γράφει Αλογοσκούφης.
-Ελα Γιώργο, βρήκα τον μοναδικό τρόπο να βγούμε κι άλλη μια τετραετία κυβέρνηση. Ακου λοιπόν ...

Οι τρεις άντρες περπατούν αμίλητοι προς το πάρκινγκ. Ο Λαμπράκης απευθύνετε στον Κουρή:
-Αύριο βγαίνεις με πρωτοσέλιδο, Ν.Δ το χρονικό της διαπλοκής. Εγω στο βήμα θα έχω, το ΠΑΣΟΚ ανανεωμένο, ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία... τώρα που το σκέφτομαι ... καλύτερα θα είναι ο Παπανδρέου ατενίζει...

Krzysztof Kieslowski το video μεταφραση.

2007-11-07T17:21:00.000+02:00

Ηταν ακόμα μια Ευρώπη γεμάτη όνειρα.
Θα μπορούσε μια τέτοια ερωτοτροπία να γεννήσει
μια λύση πολιτισμού ικανού να αντισταθεί στην βαρβαρότητα.
Ο Ζbigniew Preisner έγραψε το Song For The Unification Of Europe με στοίχους, μέρος της επιστολής του αποστόλου Παύλου και συγκεκριμένα την προς Κορινθίους Α' Επιστολή (§13.1 -13.13)
Συμπεριλαμβάνετε στην ταινία Blue της τριλογίας Three colours του Πολωνού σκηνοθέτη Krzysztof Kieslowski. Η ποιητική ματιά του σκηνοθέτη συχνά - πυκνά λίγο πριν κοιμηθώ με βοηθάει να καταλάβω

Βέβαια είχα γνωρίσει τον Kieslowski νωρίτερα με την La doble vida de Verónica και την παρακάτω σκηνή

Εβαλα λοιπόν την μετάφραση στην τελευταία σκηνή του blue που αν και πρόκειται για Ελληνικά δεν καταλαβαίνεις γρι τι λένε.

Κι άλλη εξαπατηση Δρούζα, τι διάολο πρέπει ακόμα να γίνει για να την σταματήσετε;

2007-11-06T19:30:00.000+02:00

Αναδημοσιεύω από magicrodo

Ιδού το video και καλά από ένα ατύχημα αυτοκινητιστικό με υπαίτιο ένα αληθινό φάντασμα..

Το video με την κοπέλα είναι trailer από μια ταινία που προσπάθησε να κάνει ότι έκαναν οι παραγωγοί του Blair Witch Project. Το site της ταινίας και του δημιουργού της http://www.acurva.net .

η Δρούζα, πάλι πήγε να εξαπατήσει τον κόσμο..
να την χαιρόμαστε..

Οταν βλέπεις eidiseis στις 8:00 στην tileorasi.

2007-11-06T14:46:00.000+02:00

Ενας μικρός οδηγός επιβίωσης.

1ον Δεν είναι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους. Εχουν μοιρασει τους tiletheates σε target group με πολιτικά κριτήρια. Ετσι θεωρούν ότι μπορούν να ελέγχουν όλο το φάσμα, με προτίμηση βέβαια Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ.

2ον Οταν βλέπεις ότι ο προσκαλεσμένος πολιτικός απαξιώνεται από τους tileparousiastes αυτό είναι προς τιμήν του. Σημαίνει ότι δεν βολεύει το αφεντικό.
Απαξιώνουν όταν ερωτούν συνέχεια, μην αφήνοντας τον πολιτικό να απαντήσει, διατυπώνοντας μεγάλες ερωτήσεις, γελάνε με τις απαντήσεις του (κλίμα αστεϊσμού), ή κρατούν με το σώμα τους στάση αρνητισμού απέναντι στον ομιλητή.

3ον Τα κανάλια συνεννοούνται μεταξύ τους , για να δημιουργήσουν πλαστές πραγματικότητες (κρίση στην ΝΔ αυτό το διάστημα) .

4ον Χρησιμοποιούν την ατζέντα για να υποβαθμίσουν τα θέματα, δήθεν δηλαδή σε ενδιαφέρει περισσότερο η κρίση στην ΝΔ από τις καταλήψεις στα σχολεία.

5ον Πάντα στο τέλος του δελτίου τοποθέτησε τις εντυπώσεις σου με τον παρακάτω τρόπο: Δεν είδα αυτό που έγινε αλλά αυτό που θα ήθελαν να έχει γίνει.

6ον Οταν ακούς ο κόσμος θέλει το ένα ή το άλλο, σημαίνει ο καναλαρχης θέλει (μεταρρυθμίσεις, λύση του ασφαλιστικού κ.τ.π)

7ον Δεν υπάρχουν πηγές που λένε, ψίθυροι από περιβάλλοντα κ.τ.π αυτές οι πληροφορίες είναι άκυρες μια και το σκοτεινό τους περιβάλλον σημαίνει ότι δεν μπορούν να διαψευστούν.

8ον Σαν κριτήριο για τον σταυρό σου στους βουλευτές είναι καλύτερα να χρησιμοποιείς την λιγότερη παρουσία στα παράθυρα, την μη καλή σχέση με τους tileparousiastes, την παρουσία τους στο διαδίκτυο, την προσπάθεια που κάνει ο καθένας για να έρθει σε επαφή μαζί σου χωρίς την μεσολάβηση της tileorasis.

9ον Οταν ακούς για καινούργιες αρρώστιες, μεγάλες καταιγίδες, θεομηνίες που θα συμβούν ,χωρίς επίσημη κρατική επιβεβαίωση, απλός σε τρομάζουν με απλά καιρικά φαινόμενα ή αρρώστιες για τηλεθέαση. Επίσης όταν αναφέρονται κολακευτικά για κάποια εταιρία στις ειδήσεις είναι κίτρινη διαφήμιση και πληρώνονται γι' αυτό.

10ον Αμα θέλεις να τους βλέπεις τουλάχιστον ξεκαθάρισε ότι δεν βλέπεις ειδήσεις, αλλά ένα απλό magazino, μια χαρούμενη παρε-συζήτηση και δώσε της την αντίστοιχη σοβαρότητα.

...όλο το παλαιό παιχνίδι πες, πες στο τέλος θα γίνει.

Η ΕΡΤ μπορεί να είναι Α.Ε;

2007-11-05T10:27:00.000+02:00

Μέρος του αρχείου της ΕΡΤ ψηφοποιείτε για να διατεθεί στο διαδίκτυο. Οταν πας στο αρχείο βλέπεις παντού αυτό:

''Το περιεχόμενο αποτελεί πvευματική ιδιοκτησία της ΕΡΤ
Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο
χωρίς την έγγραφη άδεια της ΕΡΤ ''

Σε ολόκληρο το site είναι διάχυτη η προσπάθεια προστασίας των δικαιωμάτων. Αντί να μπορούμε ελεύθερα να προβάλουμε τα ντοκιμαντέρ, τα αφιερώματα στους μεγάλους ποιητές ,συγγραφείς που στο κάτω, κάτω έχουμε εμείς πληρώσει , η ΕΡΤ Α.Ε θεωρεί ότι με δικά μας λεφτά έχει παράγει, δικό της προϊόν. αυτά είναι τα χάλια μας δυστυχώς.

Θα ήθελα να έχω την δυνατότητα να σας παρουσιάσω το αφιέρωμα στον Ελύτη, στον Κάλβο, στον Καβάφη αλλά δεν μπορώ ,είναι κατά τέτοιο τρόπο φτιαγμένο το site που ούτε απευθείας ling, δεν μπορείς να δημιουργήσεις.

Εδω τα σχετικά αρχεία.

αχχχ κυριε Παπανδρεου....

2007-11-04T10:27:00.000+02:00

Δυστυχώς οι εικόνες μένουν ανεξίτηλες. Παρακολούθησα τα τεκτενομενα στο ΠΑΣΟΚ. Γι' άλλη μια φορά συγχαρητήρια στην διαδικτυακή παρουσία, σημείο αναφοράς για τα υπόλοιπα κόμματα.

Το πραγματικό πασοκ, έχει να αντιπαλέψει τον ίδιο του τον εαυτό. Οσο μιλούσαν τα κατώτερα στελέχη μπορούσες να διακρίνεις την αλήθεια. Τα ανώτερα στελέχη δεν άκουγαν τα κατώτερα, όταν τους μετέφεραν τον παλμό του κόσμου.

Ο εχθρός του ΠΑΣΟΚ είναι τα τηλε παράθυρα, που προβάλουν πρόσωπα και οχι πολιτικές. Ας πάρουμε τον κύριο Πάγκαλο. Πόσες αλήθεια είναι οι περιπτώσεις που μίλησε στην ουσία για το πασοκ με πολιτικούς όρους; Πόσες αλήθεια φορές σχεδόν ασχημόνησε στον λόγο του για να εξασφαλίσει μια θέση σε αυτά; Οι πραγματικοί εχθροί σας κύριε Παπανδρέου, είναι δυστυχώς υψηλόβαθμοι, πολλοί σε αριθμό, και ακόμα και αν τώρα στοιχίζονται μαζί σας, στο πρώτο ελαφρό αεράκι, θα πετάξουν μακριά σας .

Το έργο σας από εδώ και πέρα είναι δύσκολο, για την ακρίβεια σχεδόν ακατόρθωτο.
Για να πείσετε πρέπει να στοχεύετε στον πραγματικό εχθρό σας, που δεν είναι παρά η κακός ευνοούμενη παγκοσμιοποίηση.
Με μεγάλο ποσοστό πληθυσμού στην πείνα, ο λαός ξέρει πλέον τον πραγματικό του εχθρό. Εχει όνομα , επίθετο, πρόσωπο, ιδιότητες και όπλα .
Με ολίγα λόγια πρόεδρε οι γενικές αναφορές σε συμφέροντα είναι ανούσιες άνευρες και μικρόψυχες.
Χρήστος Λαμπράκης κύριε πρόεδρε, Μπόμπολας, στα ίσια όχι με πλάγιες διαδρομές, όχι μέσο Λαμίας.
Γιγαντώθηκαν από τον κύριο Σημίτη με τα χρήματα του λαού που τώρα πεινάει, κι εξακολουθούν να απομυζούν επί Καραμανλή. Αλήθειες κύριε πρόεδρε, απλές και κατανοητές. ΟΤΕ Κόκκαλης και ΟΠΑΠ. Δεν ανέχεται ο πεινασμένος υπεκφυγές.
Αν πραγματικά ενδιαφέρεστε για εμάς, μιλήστε ξεκάθαρα. Πόσο έχει υποθηκεύσει το μέλλον της χώρας ο Σημίτης;
Τα μεγάλα του έργα πόσο αλήθεια μεγάλα είναι; Αν δεν μας πείτε την αλήθεια, πως να σας ακολουθήσουμε και προς τα που;
Ο μόνος τρόπος για να μας κυβερνήσετε, είναι να μας στοιχίσετε απέναντι σε αυτούς που διαπλέκονται για τα τελευταία ψίχουλα, ακόμα και όταν όλη η χώρα δεν έχει παιδεία, υγεία, κοινωνικό κράτος.
Πείτε ονόματα κύριε πρόεδρε και καλύτερα μάλιστα περιγράψτε την κατάσταση έτσι όπως ακριβός είναι και την πορεία που μας έφτασε ως εδώ.
Αμα είναι να γενικολογείτε αναμένοντας ψήφους, ξέρουμε το τι θα επακολουθήσει.
Αν πραγματικά θέλετε κίνημα έτσι θα το δημιουργήσετε. Περιγράφοντας όλη την ωμή, φρικτή, απίστευτη, θηριωδία που συνέβη με ονόματα και διευθύνσεις. Γενικά και αόριστα το έχουμε ξαναδεί το έργο και δεν συμμετάσχουμε ξανά στο έγκλημα.
Ολα αυτά τα γράφω γιατί εμπιστεύομαι το ήθος σας και μόνο γι' αυτό.
Η αλήθεια θα μας - σας σώσει, όπως συμβαίνει πάντοτε.
Με συγχωρείτε για τα ορθογραφικά λάθη, την σκληρή αυτόματη γραφή, το παραλήρημα, βλέπετε κύριε πρόεδρε η πείνα είναι κακός σύμβουλος σας εύχομαι να μην την βιώσετε ποτέ.

Υ.Γ
Και κάτι τελευταίο. Υπάρχει κάπου, κάπου στην ιστορία μια στιγμή που όλοι παίρνουν θέση.
Αποφασίστε κύριε πρόεδρε σε ποια εκ' των πραγμάτων θέση, θα βρεθείτε εκείνη την ώρα.

Η αβασάνιστη ελαφρότητα της εισαγγελίας

2007-11-01T18:39:00.000+02:00

Θελ' να που στουν κυρ' Σανιδα ουοτ' μετ' τους κομπιουτορες σημερις, μπουρεις να φτιαξ μια ουλακερη ταινεια χουρις ανθρωπ' χουρις σκηνηκου, ντιπ για ντιπ.
Ου θεσμους τσ' εισαγγελιας εινι πουλι σοβαρ'ς για ουποιον παιρν' σουβαρα τσ' ρολ'ς την σημερ'ς μερα.
Ηυφχαριστου που'μ ακρουαστηκατε κυρ' εισαγγελευς.

Το δικαίωμα του κ. Πλεύρη να διατυπώνει ελεύθερα τις (απαράδεκτες) απόψεις του

2007-10-29T17:31:00.000+02:00

συμφωνώ απολύτως και αναδημοσιεύω απο tory anarchist και e-rooster blog

Άρθρο 1 του Ν. 927/1979: «Όστις δημοσίως, είτε προφορικώς, είτε δια του τύπου ή δια γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων ή παντός ετέρου μέσου εκ προθέσεως προτρέπει εις πράξεις ή ενεργείας δυναμένας να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βίαν κατά προσώπων ή ομάδος προσώπων εκ μόνου του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματικήν ποινήν ή και δια αμφοτέρων των ποινών τούτων».

Άρθρο 2 του Ν. 927/1979: « Όστις δημοσίως είτε προφορικώς είτε δια του τύπου ή δια γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων ή παντός ετέρου μέσου, εκφράζει ιδέας προσβλητικάς κατά προσώπου ή ομάδος προσώπων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρις ενός έτους ή χρηματικήν ποινήν ή και δια αμφοτέρων των ποινών τούτων».

Βάσει αυτών των άρθρων του "αντιρατσιστικού" νόμου 927/1979 ο συγγραφέας και... τηλεοπτικός σταρ του ακροδεξιού χώρου Κωνσταντίνος Πλεύρης παραπέμπεται σε δίκη για το ογκώδες πόνημα του "Εβραίοι, όλη η αλήθεια".Είχε προηγηθεί μήνυση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου (ΚΙΣ) και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Η δίκη αναβλήθηκε για τις 3 Δεκεμβρίου.
Ο κ.Πλεύρης γράφει ανατριχιαστικά πράγματα στο βιβλίο του .Εγκαλεί τους ναζί επειδή «δεν απήλλαξαν την Ευρώπην μας από τον εβραιοσιωνισμό ενώ ηδύναντο να το πράξουν". Δηλώνει απροκάλυπτα : «Έτσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα». Επιμένει πως : "Η απαλλαγή της Ευρώπης από τους Εβραίους είναι επιβεβλημένη, διότι ο Εβραϊσμός συνιστά απειλή κατά της ελευθερίας των Εθνών».Και μας προτρέπει :« Απελευθερωθείτε από την Εβραϊκήν προπαγάνδα, που σας εξαπατά με τα ψεύδη περί στρατοπέδων συγκεντρώσεων, θαλάμων αερίων, «φούρνων» και τα άλλα παραμύθια του ψευτο-ολοκαυτώματος…».

Πρέπει όμως ο κ. Πλεύρης να καταδικαστεί επειδή εξέφρασε αυτές τις απόψεις;Και τί γίνεται με τo πιο ιερό δικαιώμα που αναγνωρίζεται στη Δυτική νομική παράδοση, αυτό της ελευθερίας του λόγου;Κατά πόσο ο αντιρατσιστικός νόμος έρχεται σε αντίθεση με αυτό το δικαίωμα;H ποινική αυτή δίωξη δεν είναι ένα γεγονός που πρέπει να εξεταστεί μεμονωμένα. Τα τελευταία χρόνια, σε ολόκληρο το Δυτικό κόσμο έχει ψηφιστεί μια σείρα νομοθετημάτων που στοχεύει να τιμωρήσει ποινικά τη διατύπωση απόψεων που μπορεί να θίξουν ή να προκαλέσουν βία εναντίον ενός ατόμου ή μιας ομάδας ("hate speech") . Μάλιστα, σε πολλές χώρες οι νόμοι αυτοί ολοένα διευρύνονται και προστατεύουν πια έναντι σχολίων που θίγουν την εθνική ή φυλετική καταγωγή, το φύλο, τη θρησκεία, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την εμφάνιση, την κοινωνική τάξη κ.α.. Αυτοί οι νόμοι σε συνδυασμό με τη νομοθεσία που τιμωρεί ποινικά την άρνηση γενοκτονιών,που και αυτη επεκτείνεται τα τελευταία χρόνια, δημιουργούν πια ένα ασφυκτικό πλαίσιο για την ελευθερία του λόγου στις άλλοτε φιλελεύθερες Δυτικές χώρες.
Την προηγούμενη χρονιά, στη Μ. Βρετανία ,με αφορμή τα πολλά αρνητικά σχόλια εναντίον του Ισλάμ μετά τις βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό του Λονδίνου , ψηφίστηκε νόμος που τιμωρεί ποινικά την υποκίνηση του θρησκευτικού μίσους, κάνοντας δύσκολη την κριτική σε οποιαδήποτε θρησκεία.Μάλιστα, πριν λίγες μέρες, προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα, ο βρετανός Υπουργός Δικαιοσύνης ανακοίνωσε πως πρόκειται να υποβάλει νομοθεσία που θα καθιστά ποινικό αδίκημα την υποκίνηση μίσους βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού. Στη Σουηδία, χώρα-μοντέλο για τους απανταχού αριστερούς, υπάρχει ήδη τέτοιος νόμος και ένας ιερέας καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός μήνα, επειδη σε κήρυγμα του καταδίκασε την ομοφυλοφιλία και μίλησε με απαξιωτικά λόγια για τους ομοφυλόφιλους.Όσον αφορά τις εξελίξεις που αφορούν τους νόμους που ποινικοποιούν την άρνηση του ολοκαυτώματος, νωπές είναι ακόμη οι μνήμες από τη φυλάκιση για 1,5 χρόνο στην Αυστρία του Βρετανού αναθεωρητή ιστορικού David Irving, ενώ σε χώρες όπως η Γαλλία η νομοθεσία αυτή επεκτείνεται και θεωρείται ποινικό αδίκημα και η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Στην Αυστραλία δύο Χριστιανοί καταδικάστηκαν επειδη άσκησαν κριτική στο Ισλάμ, άλλος ένας επειδή άσκησε κριτική στον Σιωνισμό, ένας ιερέας στη Γερμανία απειλείται με φυλάκιση επειδή επέκρινε την άμβλωση, ενώ στη Μ.Βρετανία απαγορεύτηκε διάφημιση σε sex shop που απεικόνιζε μια γυμνή γυναίκα επειδή θεωρήθηκε πως θίγει τη γυναικεία αξιοπρέπεια και υποκινεί σε βία έναντι των γυναικών !Στην Ελλάδα,τα πράγματα δεν έχουν προχωρήσει τόσο, αλλά έχουμε κι εδώ κάποιες ανησυχητικές εξελίξεις.Ο "αντιρατσιστικός" νόμος 1927 παρότι ψηφίστηκε το 1979, εφαρμόζεται για πρώτη φορά φέτος με τη δίκη Πλεύρη ενώ το κόμμα των... "προοδευτικών διανοουμένων", ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ζητάει η αντιρατσιστική νομοθεσία , "να συμπεριλάβει στο προστατευτικό της πεδίο ομάδες με ομοερωτικό προσανατολισμό, έτσι ώστε να διώκονται ποινικά όσοι χρησιμοποιούν ρατσιστικές ύβρεις εις βάρος τους"
Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με ένα νέο κύμα λογοκρισίας, πιο ύπουλο και γι'αυτό πιο επικίνδυνο. Πιο ύπουλο γιατί αυτή τη φορά είναι ενδεδυμένο με "προοδευτικό" μανδύα και έχει την υποστήριξη όχι της Δεξιάς αλλά μεγάλου μέρους της αριστερής διανοήσης και των αριστερών πολιτικών κομμάτων. Δυστυχώς η "πολιτικά ορθή", προοδευτική Αριστερά αποδεικνύεται το ίδιο bossy και αυταρχική όσο και οι πολιτικοί της αντίπαλοι, που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν τη λογοκρισία για να φιμώσουν τις αριστερές φωνές. Για άλλη μια φορά στην ιστορία, το Κράτος είναι το όργανο που χρησιμοποιείται για την επιβολή της νέας ιδεολογίας. Μια ακόμη αφορμή για τις κυβέρνησεις να επεκτείνουν αδικαιολόγητα την εξουσία τους. Και είναι πραγματικά κρίμα το ότι οι κάθε λογής μειονότητες , που στο παρελθόν καταπιέστηκαν από την κρατική εξουσία, τώρα στριμώχνονται για το ποιά θα πάρει τον επίζηλο τίτλο του "θύματος" ώστε να δικαιούνται ειδική κρατική προστασία και προνόμια. Δεν αναλογίζονται όμως ότι αυτές οι υπερεξουσίες που παρέχονται στην κυβέρνηση, μπορεί σήμερα να χρησιμοποιούνται φαινομενικά υπέρ τους, αλλά σε μια διαφορετική συγκυρία ,στο μέλλον , μπορεί να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους.
Οι θεωρητικοί αυτής της πολιτικής λένε πως πιστεύουν στην ελευθερία του λόγου, σαν γενική αρχή, αλλά έχουν την πεποίθηση πως η προώθηση του μίσους είναι κάτι τελείως διαφορετικό και πρέπει να τιμωρείται ποινικά. Όμως ας αναρωτηθούμε, μια κοινωνία όπου όλοι θα φοβούνται μήπως με το λόγο τους προσβάλουν μια θρησκευτική, ταξική ή εθνική ομάδα μπορεί να είναι μια ελεύθερη κοινωνία ή θα είναι μια κοινωνία αποστειρωμένη,που δεν επιτρέπει το διάλογο, την αντίθετη άποψη, και την ανταλλαγή απόψεων;Εξάλλου ποιός θα ορίσει τί ακριβώς αποτελεί λόγο μίσους και τί όχι; Αυτό που για κάποιους είναι κήρυγμα μίσους, για άλλους είναι απλά η αλήθεια.Και δυστυχώς η υποκρισία της Αριστεράς είναι φανερή. Από αυτή τη νομοθεσία ωφελούνται κυρίως ομάδες που ταιριάζουν με την πολιτική κοσμοθεωρία της .και συνήθως καταδικάζονται άτομα που κινούνται στο χώρο της φασιστικής Ακροδεξιάς ή απλά υπερσυντηρητικοί θρησκεύομενοι. Όμως τελικά όλη αυτή η προσπάθεια είναι πιθανόν να καταφέρει το αντίθετο από αυτό που θέλει να πετύχει. Αντί να ενισχύσει τη θέση των μειονοτήτων, να μεγαλώσει την αντιπάθεια απέναντι σε αυτές τις ομάδες που απολαμβάνουν αυτής της ειδικής προστασίας και να ηρωοποιήσει επικίνδυνους εξτρεμιστές, που κάτω από ενα καθεστώς ελευθερίας θα έμεναν περιθωριακοί.
Δυστυχώς οι εξελίξεις δεν είναι θετικές. Ολοένα και διευρύνεται η λίστα των θεμάτων- ταμπού που κανείς δεν μπορεί να αγγίξει χωρίς να έχει το φόβο της φυλάκισης.Ο "πολιτικά ορθός" φασισμός της Αριστεράς θέτει σε κίνδυνο τη μεγαλύτερη κατάκτηση του Δυτικού πολιτισμού, την ελευθερία του λόγου.O "Μεγάλος Αδελφός" και η "Αστυνομία της Σκέψης" είναι εδώ , ίσως με χαμογελαστό και προοδευτικό προσωπείο αυτή τη φορά , και με το πρόσχημα ότι προστατεύουν τις μειονότητες. Τα αποτελέσματα όμως είναι το ίδιο αποκρουστικά όπως πάντα. Λογοκρισία,φίμωση της διαφορετικής γνώμης, καταπίεση, φυλακίσεις...
Ίσως δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για έναν φιλελεύθερο να υπερασπίζει την ελευθερία του λόγου ενός ατόμου με ρατσιστικές απόψεις, που υμνεί τον φασισμό. Όμως οι Έλληνες φιλελεύθεροι πρέπει να παλέψουν για την αθώωση του Κ. Πλεύρη. Αυτή η δίκη δεν έχει να κάνει με τις ακραίες,απαράδεκτες απόψεις κάποιων περιθωριακών πολιτικών ομάδων. Αυτή η δίκη αφορά το μέλλον της ελευθερίας του λόγου στη χώρα μας, μας αφορά όλους μας.

14 τρόποι να σου πάρουν 6,6 δισ. Ευρώ και φέτος.

2007-10-28T19:00:00.000+02:00

Η κυβέρνηση και μόνο η κυβέρνηση πρέπει να επιταχύνει την δικαστική διαδικασία.
Απο την στιγμή που η πρωτόδικη απόφαση είναι κατά των τραπεζών και εφόσον το ποσό είναι τεράστιο, η επέμβαση της κυβέρνησης για την προστασία των πολιτών πρέπει να είναι άμεση. Εμεις εδώ είμαστε sinomosiologoi. Τι να υποθέσουμε δηλαδή;

Μετεκλογικά γραμμάτια;

Σε τρία χρόνια που θα τελεσιδικησει, θα έχουν γίνει εκλογές;

6,6χ3=19,8 δισ. ευρώ, με τρία εκατομμύρια φτωχούς Έλληνες;

Εκτός βέβαια κι αν πρόκειται για δουλειές ως συνήθως, στην πλάτη μας.

Ζοζέ Σαραμάγκου Περί φώτισης - προδημοσίευση των 1-20 σελίδων

2007-10-28T17:54:00.000+02:00

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου έχει αιρετικό λόγο. Τόσο στην μορφή, μερική έλλειψη σημείων στίξης, όσο και στο περιεχόμενο, περιγραφή με ρεαλισμό καταστάσεων που προκύπτουν ύστερα από υπερρεαλιστικές καταστάσεις.
Παραθέτω εδώ τις 1-20 σελίδες του τελευταίου βιβλίου του.
Στην περίπτωση του περί φώτισης, με την πάροδο της εκλογικής διαδικασίας, το 60% του εκλογικού σώματος ψήφισε λευκό.
Στην δεύτερη ψηφοφορία το ποσοστό λευκών εκτοξεύετε στο 83%.
Εαν σας φανεί (δύσκολο) να το διαβάσετε, στο χαρτί σας διαβεβαιώ είναι ευκολότερο.
Την προδημοσίευση μπορείτε να κατεβάσετε από το site του περιοδικού Ηριδανός.

Στην πραγματικότητα, δεν ήταν λιγοστές σταγόνες, ήταν κουβάδες, ήταν κανάτες, ήταν νείλος, ιγκουαζού και ιανγκτσέ, η πίστη όμως, ευλογημένη ας είναι στους αιώνες, εκτός από το να κινεί βουνά από τον δρόμο όσων απολαμβάνουν τη δύναμή της, είναι ικανή να τα βάλει με πιο ορμητικά νερά και να βγει στεγνή.

Συστάθηκε η επιτροπή, ο καθένας στην θέση που του αντιστοιχούσε, ο πρόεδρος υπέγραψε την πράξη και έδωσε εντολή στον γραμματέα να πάει να την αναρτήσει, όπως ορίζει ο νόμος, στην πόρτα του κτιρίου, αλλά ο εντεταλμένος, επιδεικνύοντας στοιχειώδη σωφροσύνη, επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι το χαρτί δεν θα άντεχε στον τοίχο ούτε ένα λεπτό, στο πι και φι το μελάνι θα σβηνόταν, και μέχρι να πουν κύμινο θα το έπαιρνε ο άνεμος. Τοποθετήστε το λοιπόν από μέσα, όπου η βροχή δεν το φτάνει, ο νόμος δεν πρόβλεψε αυτή την περίπτωση, το σημαντικό είναι να αναρτηθεί η πράξη και σε κοινή θέα. Ρώτησε την επιτροπή αν συμφωνούσε, όλοι είπαν ναι, με την διασφάλιση μετά από αίτημα του αντιπροσώπου του κ.τ.δ. ότι η απόφαση θα καταγραφόταν στα πρακτικά για να αποφύγουν ενστάσεις. Όταν ο γραμματέας επέστρεψε από την υγρή αποστολή του, ο πρόεδρος τον ρώτησε πώς ήταν ο καιρός κι εκείνος απάντησε, ανασηκώνοντας τους ώμους, Τα ίδια, και μη χειρότερα, Υπάρχει ψηφοφόρος εκεί έξω, Ούτε υποψία. Ο πρόεδρος σηκώθηκε και κάλεσε τα μέλη της επιτροπής και τους κομματικούς αντιπροσώπους να τον συνοδέψουν στην επιθεώρηση του παραβάν ψηφοφορίας, που αποδείχτηκε καθαρή από στοιχεία που θα μπορούσαν να μιάνουν την αγνότητα των πολιτικών επιλογών που θα λάβαιναν χώρα εδώ ολόκληρη την ημέρα. Τελειώνοντας με τα τυπικά, επέστρεψαν στις θέσεις τους για να εξετάσουν τους καταλόγους των εγγεγραμμένων, τον οποίο βρήκαν επίσης καθαρό από ανωμαλίες, παραλείψεις και υποψίες. Είχε φτάσει η σημαντική στιγμή όπου ο πρόεδρος ανοίγει και επιδεικνύει την κάλπη μπροστά στους εκλογείς για να διαπιστώσουν πως είναι άδεια, ούτως ώστε αύριο, αν χρειαστεί, να είναι μάρτυρες ότι καμία παράνομη πράξη δεν έβαλε σ’ αυτήν, στα μουλωχτά την νύχτα, ψεύτικες ψήφους που θα διέφθειραν την ελεύθερη και κραταιά πολιτική βούληση των δημοτών, ότι δεν θα επαναλαμβανόταν εδώ για μια ακόμη φορά η ιστορική λαθροχειρία που πήρε το γραφικό όνομα καπέλωμα^¹, η οποία, ας μην ξεχνάμε, μπορεί να διαπραχθεί είτε πριν, είτε κατά την διάρκεια, είτε μετά την εκλογή, αναλόγως την περίσταση και την αποτελεσματικότητα των αυτουργών και των συνενόχων τους. Η κάλπη ήταν άδεια, αγνή, άσπιλη, αλλά στην αίθουσα δεν υπήρχε ούτε ένας εκλογέας, έστω για δείγμα, στον οποίον να την επιδείξουν. Ίσως κάποιος να τριγυρνά έξω χαμένος, παλεύει με τους χείμαρρους, αντιστέκεται στις βουρδουλιές του ανέμου, σφίγγοντας στο μέρος της καρδιάς το έγγραφο που τον πιστοποιεί ως πολίτη με δικαίωμα ψήφου, αλλά, έτσι όπως έχουν τα πράγματα στον ουρανό, θα αργήσει πολύ μέχρι να φτάσει εδώ, αν τυχόν δεν επιστρέψει τελικά στο σπίτι για να παραδώσει το μέλλον της πόλης σ’ εκείνους που ένα μαύρο αυτοκίνητο θα τους αφήσει στην πόρτα και από την πόρτα μετά θα έρθει να τους πάρει, όταν θα έχει εκπληρώσει το πολιτικό του καθήκον εκείνος που κάθεται στο πίσω του κάθισμα.

Μόλις τελειώσει η διενέργεια επιθεώρησης στα διάφορα υλικά, ορίζει ο νόμος της χώρας αυτής να ψηφίσουν αμέσως ο πρόεδρος, τα μέλη και οι αντιπρόσωποι των κομμάτων, καθώς και οι αντίστοιχοι αναπληρωτές τους εφ’ όσον, φυσικά, αυτοί είναι εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο του τμήματος στο οποίο ανήκουν ως εφορευτική επιτροπή, όπως συνέβαινε στην περίπτωση αυτή. Όσο κι αν πήγαιναν με το πάσο τους, τέσσερα λεπτά ήταν αρκετά για να δεχτεί η κάλπη τις έντεκα πρώτες ψήφους της. Κι η αναμονή, δεν υπήρχε άλλη επιλογή, άρχισε. Δεν είχε περάσει ούτε μισή ώρα όταν ο πρόεδρος, ανήσυχος, πρότεινε σε κάποιο μέλος να πάει να δει μήπως ερχόταν κανείς, μήπως τυχόν είχαν εμφανιστεί ψηφοφόροι, αλλά βρίσκοντας την πόρτα κλειστή από τον άνεμο, έφυγαν αμέσως διαμαρτυρόμενοι, αφού οι εκλογές είχαν αναβληθεί, γιατί τουλάχιστον δεν είχαν την ευγένεια να ενημερώσουν τον πληθυσμό από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, μήπως για τέτοιου είδους ενημέρωση δεν τα έχουμε. Είπε ο γραμματέας, Όλος ο κόσμος ξέρει πως μια πόρτα που κλείνει από τον άνεμο κάνει δαιμονισμένο θόρυβο, κι εδώ δεν ακούστηκε τίποτα. Το μέλος δίστασε, να πάω να μην πάω, αλλά ο πρόεδρος επέμεινε, Πηγαίνετε, κάντε μου την χάρη, και προσέξτε μη γίνετε μούσκεμα. Η πόρτα ήταν ανοιχτή, σταθερά σφηνωμένη. Το μέλος έβγαλε το κεφάλι έξω, μια στιγμή ήταν αρκετή για να κοιτάξει κι απ’ τις δυο μεριές, και να το μαζέψει στάζοντας σαν το είχε βάλει κάτω από το ντους. Ήθελε να πράξει σαν καλό μέλος, να ευχαριστήσει τον πρόεδρό του, και, μιας κι αυτή ήταν η πρώτη φορά που τον καλούσαν στο καθήκον, ήθελε να εκτιμηθεί για την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών που πρόσφερε, με τον καιρό και την εμπειρία, ποιος ξέρει, ίσως έφτανε κάποτε η μέρα που θα προέδρευε σε μια εφορευτική επιτροπή, μήπως δεν έχουν διασχίσει τον ουρανό πτήσεις μεγαλύτερες απ’ αυτήν, και δεν κάνει εντύπωση σε κανέναν. Όταν επέστρεψε στην αίθουσα, ο πρόεδρος, μετανοημένος αλλά και διασκεδάζοντας, αναφώνησε, Καλέ μου άνθρωπε, δεν χρειαζόταν να γίνετε μούσκεμα, Δεν έχει σημασία, κύριε πρόεδρε, είπε το μέλος καθώς σφούγγιζε το σαγόνι με το μανίκι από το σακάκι του, Είδατε τελικά κανέναν, Μέχρι εκεί που φτάνει η όρασή μου, κανέναν, ο δρόμος μοιάζει με έρημο νερού. Ο πρόεδρος σηκώθηκε, έκανε μερικά αναποφάσιστα βήματα μπροστά από την επιτροπή, πήγε μέχρι το παραβάν, κοίταξε μέσα κι επέστρεψε. Ο αντιπρόσωπος του κ.τ.κ. πήρε τον λόγο για να υπενθυμίσει την πρόγνωσή του για την αποχή που θα ανέβαινε κατακόρυφα, ο αντιπρόσωπος του κ.τ.δ έπαιξε ξανά την συμφιλιωτική νότα, οι εκλογείς είχαν όλη την μέρα μπροστά τους για να ψηφίσουν, μάλλον θα περίμεναν να κοπάσει η καταιγίδα. Ο αντιπρόσωπος του κ.τ.α προτίμησε πλέον να σωπάσει, σκεφτόταν πόσο θλιβερή εντύπωση θα έκανε αν είχε αφεθεί να εκστομίσει αυτό που ήθελε να πει την στιγμή που μπήκε στην αίθουσα ο αναπληρωτής πρόεδρος, Λιγοστές σταγόνες νερού δεν φτάνουν για να τρομάξουν τους ψηφοφόρους του κόμματός μου. Ο γραμματέας, τον οποίο όλοι κοιτούσαν αναμένοντας κάτι, επέλεξε να παρουσιάσει μια πρακτική πρόταση, Νομίζω ότι θα ήταν καλή ιδέα να τηλεφωνούσαμε στο υπουργείο και να ζητούσαμε πληροφορίες πώς εξελίσσεται η ψηφοφορία εδώ και στην υπόλοιπη χώρα, έτσι θα μάθουμε αν αυτή η διακοπή εκλογικού ρεύματος είναι γενική, ή αν είμαστε οι μόνοι στους οποίους δεν έχουν έρθει ακόμη οι εκλογείς για να μας διαφωτίσουν με την ψήφο τους. Αγανακτισμένος, ο αντιπρόσωπος του κ.τ.δ σηκώθηκε, Αιτούμαι να καταγραφεί στα πρακτικά η ζωηρή μου διαμαρτυρία, ως αντιπροσώπου του κόμματος της δεξιάς, έναντι των ασεβών όρων και του απαράδεκτου σκωπτικού ύφους με το οποίο αναφέρθηκε μόλις ο κύριος γραμματέας στους εκλογείς, αυτούς που αποτελούν ύψιστους υπερασπιστές της δημοκρατίας, χωρίς του οποίους η τυραννία, η όποια από τόσες που υπάρχουν στον κόσμο, κι είναι πολλές, θα είχε σφετεριστεί την πατρίδα που μας γέννησε. Ο γραμματέας ανασήκωσε τους ώμους του και ρώτησε, Να σημειώσω το αίτημα του κυρίου αντιπροσώπου του κ.τ.δ, κύριε πρόεδρε, Φρονώ ότι δεν χρειάζεται να φτάσουν εκεί τα πράγματα, συμβαίνει απλώς να είμαστε νευρικοί, μπερδεμένοι, ταραγμένοι, και όπως είναι γνωστό με μια τέτοια ψυχική διάθεση είναι εύκολο να πούμε πράγματα που στην πραγματικότητα δεν τα πιστεύουμε, είμαι βέβαιος πως ο κύριος γραμματέας δεν ήθελε να προσβάλει κανένα, είναι και ο ίδιος εκλογέας με συνείδηση των υποχρεώσεών του, και απόδειξη είναι ότι, όπως όλοι όσοι βρισκόμαστε εδώ, ήρθε αντιμέτωπος με την θεομηνία για να φτάσει εκεί που τον καλούσε το καθήκον, ωστόσο, αυτή η ειλικρινής αναγνώριση δεν θα με εμποδίσει να παρακαλέσω τον κύριο γραμματέα να επιδοθεί αυστηρά στην εκτέλεση του αποστολής που του ανατέθηκε, απέχοντας από οποιοδήποτε σχόλιο θα μπορούσε να προσβάλει την προσωπική και πολιτική ευαισθησία των παρισταμένων προσώπων. Ο αντιπρόσωπος του κ.τ.δ έκανε ένα ξερό νεύμα το οποίο ο πρόεδρος προτίμησε να ερμηνεύσει ως συναινετικό, και η διένεξη έμεινε εκεί, πράγμα στο οποίο συνέβαλε θερμά ο αντιπρόσωπος του κ.τ.κ υπενθυμίζοντας την πρόταση του γραμματέα, Πραγματικά, πρόσθεσε, είμαστε σαν τους ναυαγούς στην μέση του ωκεανού, χωρίς πανιά και πυξίδα, χωρίς κατάρτι και κουπί, και χωρίς πετρέλαιο στο ντεπόζιτο, Έχετε απόλυτο δίκιο, είπε ο πρόεδρος, θα τηλεφωνήσω στο υπουργείο. Υπήρχε ένα τηλέφωνο σε ένα απομακρυσμένο τραπέζι και κατευθύνθηκε προς τα εκεί παίρνοντας μαζί του το φύλλο με τις οδηγίες που του είχε επιδοθεί μερικές μέρες νωρίτερα και όπου υπήρχαν, ανάμεσα σε άλλες χρήσιμες υποδείξεις, οι αριθμοί τηλεφώνου του υπουργείου των εσωτερικών.

Η επικοινωνία υπήρξε σύντομη, Ομιλεί ο πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής αριθμός δεκατέσσερα, είμαι πολύ ανήσυχος, πραγματικά κάτι περίεργο συμβαίνει εδώ, μέχρι αυτή την στιγμή δεν έχει εμφανιστεί ούτε ένας εκλογέας για να ψηφίσει, είναι πάνω από μία ώρα που έχουμε ανοίξει, κι ούτε ψυχή, μάλιστα, κύριε, φυσικά, αυτή η καταιγίδα δεν σταματά με τίποτα, βροχή, αέρας, πλημμύρες, μάλιστα, κύριε, θα κάνουμε υπομονή και θα μείνουμε σταθεροί, φυσικά, γι’ αυτό είμαστε εδώ, δεν χρειαζόταν να το πείτε. Μετά από το σημείο αυτό, ο πρόεδρος το μόνο που συνεισέφερε στον διάλογο ήταν μερικά νεύματα της κεφαλής, συναινετικά πάντα, μερικά πνιχτά επιφωνήματα και τρεις τέσσερις φράσεις που ξεκίνησε να πει αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει. Όταν κατέβασε το ακουστικό κοίταξε τους συναδέλφους της επιτροπής, αλλά στην πραγματικότητα δεν τους έβλεπε, ήταν σαν να είχε μπροστά του ένα τοπίο αποτελούμενο μόνο από άδειες αίθουσες, άσπιλους καταλόγους εγγεγραμμένων, προέδρους και γραμματείς σε αναμονή, αντιπροσώπους κομμάτων να κοιτάζονται μεταξύ τους καχύποπτα, κάνοντας υπολογισμούς για το ποιος μπορεί να κερδίσει και ποιος μπορεί να χάσει από αυτή την κατάσταση, κι εκεί κάτω κάποιο μουσκεμένο και φιλότιμο μέλος να επιστρέφει από την είσοδο για να ενημερώσει πως δεν έρχεται κανείς. Τι σας απάντησαν από το υπουργείο, ρώτησε ο αντιπρόσωπος του κ.τ.κ., Δεν ξέρουν κι αυτοί τι να σκεφτούν, είναι φυσικό η κακοκαιρία να κρατά στο σπίτι πολύ κόσμο, σε ολόκληρη όμως την πόλη συμβαίνει σχεδόν ό,τι κι εδώ, και γι’ αυτό δεν βρίσκουν εξήγηση, Γιατί λέτε σχεδόν, ρώτησε ο αντιπρόσωπος του κ.τ.δ., Σε κάποια εκλογικά τμήματα, σε λίγα βέβαια, εμφανίστηκαν εκλογείς, αλλά η κίνηση είναι εξαιρετικά μειωμένη, αυτό δεν έχει ξαναγίνει, Και στην υπόλοιπη χώρα, ρώτησε ο αντιπρόσωπος του κ.τ.α., δεν βρέχει μόνο στην πρωτεύουσα, Αυτό είναι το περίεργο, υπάρχουν μέρη όπου βρέχει εξίσου όσο εδώ και παρ’ όλα αυτά οι άνθρωποι ψηφίζουν, όπως είναι λογικό είναι περισσότεροι στις περιοχές με καλό καιρό, και επί τη ευκαιρία, λένε πως η μετεωρολογική υπηρεσία προβλέπει βελτίωση του καιρού μέχρι το μεσημέρι, Μπορεί όμως να πάει από το κακό στο χειρότερο, αν θυμηθούμε το γνωμικό, ως το μεσημέρι ή φορτώνει ή ξεφορτώνει, επέστησε την προσοχή το δεύτερο μέλος, που μέχρι στιγμής δεν είχε ανοίξει το στόμα του. Έπεσε σιωπή. Τότε ο γραμματέας έχωσε το χέρι του σε μια εξωτερική τσέπη του σακακιού του, έβγαλε από μέσα ένα κινητό τηλέφωνο και σχημάτισε έναν αριθμό. Όσο περίμενε να του απαντήσουν, είπε, Είναι σαν αυτό με το βουνό και τον μωάμεθ, αφού δεν μπορούμε να ρωτήσουμε τους εκλογείς που δεν γνωρίζουμε γιατί δεν έρχονται να ψηφίσουν, θα ρωτήσουμε την οικογένεια, που μας είναι γνωστή, έλα, γεια, εγώ είμαι, ναι, εκεί είσαι ακόμη, πώς και δεν ήρθες ακόμη να ψηφίσεις, ότι βρέχει το ξέρω κι εγώ, οι κάλτσες μου είναι ακόμη μούσκεμα ως τις γάμπες, ναι, σωστά, συγγνώμη, το ξέχασα ότι μου είχες πει πως θα ερχόσουν μετά το μεσημεριανό, βέβαια, σου τηλεφώνησα γιατί υπάρχει πρόβλημα, δεν μπορείς να φανταστείς, αν σου πω ότι μέχρι στιγμής δεν έχει εμφανιστεί κανείς για να ψηφίσει, θα με πιστέψεις, καλά, θα σε περιμένω, φιλιά. Κατέβασε το ακουστικό και σχολίασε, ειρωνικά, Μία ψήφος τουλάχιστον είναι εγγυημένη, η γυναίκα μου θα έρθει το απόγευμα. Ο πρόεδρος και τα υπόλοιπα μέλη αλληλοκοιτάχτηκαν, ήταν ηλίου φαεινότερο πως έπρεπε να ακολουθήσουν το παράδειγμα, αλλά και πως κανείς τους δεν ήθελε να είναι ο πρώτος, θα ήταν σαν να αναγνώριζαν ότι αυτός που έχει το πάνω χέρι σε ταχύτητα νου και καπατσοσύνη σ’ αυτή την εκλογική επιτροπή είναι ο γραμματέας. Το μέλος που είχε βγει στην πόρτα να δει αν βρέχει, δεν δυσκολεύτηκε να καταλάβει ότι έχει να φάει πολλά ψωμιά ακόμη μέχρι φτάσει στο επίπεδο του γραμματέα που έχουμε εδώ μπροστά μας, ικανός, με την μεγαλύτερη άνεση στον κόσμο, να αποσπάσει μία ψήφο από ένα κινητό τηλέφωνο όπως ένας ταχυδακτυλουργός θα έβγαζε ένα κουνέλι από ένα ψηλό καπέλο. Βλέποντας ότι ο πρόεδρος, αποσυρμένος σε μία γωνιά, μιλούσε με το σπίτι μέσα από το κινητό του, και ότι οι άλλοι, χρησιμοποιώντας τις δικές τους συσκευές, διακριτικά, ψιθυριστά, έκαναν το ίδιο, το μέλος που είχε βγει στην πόρτα εκτίμησε την τιμιότητα των συναδέλφων του που, αποφεύγοντας να κάνουν χρήση του σταθερού τηλεφώνου που βρισκόταν εκεί κατ’ αρχήν για υπηρεσιακούς λόγους, εξοικονομούσαν ευγενικά χρήματα στο κράτος. Ο μόνος από τους παριστάμενους που μιας και δεν είχε κινητό τηλέφωνο είχε περιοριστεί να περιμένει τα νέα των άλλων ήταν ο αντιπρόσωπος του κ.τ.α., αν και θα πρέπει να προσθέσουμε πως, ζώντας ο ίδιος μόνος στην πρωτεύουσα και με την οικογένειά του στην επαρχία, ο καημένος δεν έχει σε ποιον να τηλεφωνήσει. Η μια μετά την άλλη, οι συνομιλίες τελείωσαν, η πλέον μακροσκελής ήταν του προέδρου, απ’ ό,τι φαίνεται απαιτεί από το πρόσωπο με το οποίο μιλά να έρθει αμέσως, για να δούμε πώς θα καταλήξει αυτό, όπως και να ‘χει εκείνος έπρεπε να είχε μιλήσει πρώτος, αν ο γραμματέας αποφάσισε να τον προσπεράσει, σε καλό να του βγει, μήπως δεν το καταλάβαμε ότι ο τύπος είναι απ’ αυτούς τους εξυπνάκηδες, αν σεβόταν την ιεραρχία όπως την σεβόμαστε εμείς θα είχε απλώς μεταφέρει την ιδέα του στον ανώτερό του. Ο πρόεδρος άφησε τον αναστεναγμό που είχε τρυπώσει στο στήθος του, έβαλε το τηλέφωνο στην τσέπη και ρώτησε, Λοιπόν, μάθατε κάτι. Η ερώτηση, εκτός από ευκόλως εννοούμενη, ήταν, πώς να το πούμε, λιγουλάκι δόλια, εν πρώτοις γιατί όλο και κάτι μαθαίνει πάντα κανείς, ακόμη κι αν σε τίποτα δεν του χρησιμεύσει, κι έπειτα γιατί ήταν προφανές ότι ο ερωτών εκμεταλλευόταν την εγγενή ισχύ της θέσης του για να ξεγλιστρήσει από το καθήκον του, που είναι να εγκαινιάσει ο ίδιος, αυτοπροσώπως και με δικά του λόγια, την ανταλλαγή πληροφοριών. Αν δεν έχουμε ξεχάσει τον αναστεναγμό και την εκνευρισμένη απαίτηση που μας φάνηκε ότι διακρίναμε κάποια στιγμή στα λόγια του, θα ήταν λογικό να σκεφτούμε πως ο διάλογος, αν υποθέσουμε ότι από την άλλη πλευρά ήταν κάποιος της οικογενείας του, δεν ήταν τόσο χαλαρός και διαφωτιστικό όσο το αιτιολογημένο του ενδιαφέρον ως πολίτη και προέδρου δικαιούταν, και τώρα, χωρίς την νηφαλιότητα που χρειάζεται για να το ρίξει σε κακοπλεγμένους αυτοσχεδιασμούς, υπεκφεύγει τώρα της δυσκολίας προσκαλώντας τους υφισταμένους του να εκφραστούν, πράγμα που, όπως γνωρίζουμε, είναι ο νέος, πλέον σύγχρονος τρόπος, να είναι κανείς αρχηγός. Τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής και οι αντιπρόσωποι των κομμάτων, με εξαίρεση αυτόν του κ.τ.α, που ελλείψει δικών του πληροφοριών, καθόταν και άκουγε μόνο, είπαν πως οι οικείοι τους δεν είχαν καμία όρεξη να γίνουν μουσκίδι και περίμεναν να ξαστερώσει ο ουρανός για να ενισχύσουν την δημόσια ψηφοφορία, ή όπως η γυναίκα του γραμματέα, σκέφτονταν να έρθουν να ψηφίσουν το απόγευμα. Το μέλος που είχε βγει στην πόρτα ήταν ο μόνος που έδειχνε ευχαριστημένος, φαινόταν στην ευδιάθετη έκφραση του προσώπου του πως είχε λόγους να περηφανεύεται για τις ικανότητές του, πράγμα που, αν το μεταφράσουμε σε λέξεις, συνοψίζεται στα εξής, Στο σπίτι μου δεν απαντά κανείς, κι αυτό μπορεί μόνο να σημαίνει ότι είναι στον δρόμο κι έρχονται. Ο πρόεδρος πήγε και κάθισε στην θέση του και η αναμονή άρχισε ξανά.

Μετά από μία ώρα σχεδόν ήρθε ο πρώτος εκλογέας. Παρά την γενική προσδοκία και προς αποθάρρυνση του μέλους που είχε βγει στην πόρτα, ήταν ένας άγνωστος. Άφησε την ομπρέλα του να στραγγίζει στην είσοδο της αίθουσας, και καλυμμένος με μια πλαστική κάπα που γυαλοκοπούσε στο νερό, φορώντας μπότες επίσης πλαστικές, προχώρησε προς την επιτροπή. Ο πρόεδρος σηκώθηκε με το χαμόγελο στα χείλη, ο εκλογέας αυτός, άνθρωπος προχωρημένης ηλικίας, ακμαίος όμως ακόμη, ερχόταν να αναγγείλει την επιστροφή στην ομαλότητα, στην συνηθισμένη ουρά ευσυνείδητων πολιτών που προχωρούν αργά, χωρίς ανυπομονησία, έχοντες απόλυτη συνείδηση, όπως το είπε και ο αντιπρόσωπος του κ.τ.δ, της έξοχης σημασίας των δημοτικών αυτών εκλογών. Ο άντρας παρέδωσε την ταυτότητα και το εκλογικό του βιβλιάριο στον πρόεδρο, εκείνος ανακοίνωσε με παλλόμενη φωνή, ευτυχής σχεδόν, τον αριθμό ταυτότητας και το όνομα του κατόχου της, τα μέλη που ήταν επιφορτισμένα με το καθήκον αυτό ξεφύλλισαν τους εκλογικούς καταλόγους, επανέλαβαν, όταν τα βρήκαν, το όνομα και τον αριθμό, σημείωσαν με το σημείο της επικύρωσης, κατόπιν, στάζοντας ακόμη νερό, ο άντρας κατευθύνθηκε στο παραβάν με το ψηφοδέλτιο, μετά από λίγο επέστρεψε με το χαρτί διπλωμένο στα τέσσερα, το παρέδωσε στον πρόεδρο, που το εισήγαγε με επισημότητα στην κάλπη, πήρε πίσω τα χαρτιά του και έφυγε, παίρνοντας μαζί την ομπρέλα του. Ο δεύτερος εκλογέας έκανε δέκα λεπτά να φανεί, αλλά, μετά από αυτόν, αν και με το σταγονόμετρο, χωρίς ενθουσιασμό, σαν τα φθινοπωρινά φύλλα που πέφτουν αργά από τα κλαριά, άρχισαν να πέφτουν και τα ψηφοδέλτια στην κάλπη. Όσο κι αν ο πρόεδρος και τα μέλη καθυστερούσαν την διαδικασία καταγραφής, ουρά δεν σχηματιζόταν, υπήρχαν το πολύ τρεις τέσσερις άνθρωποι που περίμεναν την σειρά τους, και με τρεις τέσσερις ανθρώπους δεν φτιάχνεται, όσο κι αν πασχίσουν, ουρά της προκοπής. Δίκιο είχα, παρατήρησε ο αντιπρόσωπος του κ.τ.κ., η αποχή είναι τρομερή, μαζική, μετά απ’ αυτό κανείς δεν πρόκειται να συμφωνήσει, η μόνη λύση είναι η επανάληψη των εκλογών, Ίσως η μπόρα να σταματήσει, είπε ο πρόεδρος, και κοιτάζοντας το ρολόι του, μουρμούρισε σαν να προσευχόταν, Είναι μεσημέρι σχεδόν. Αποφασιστικός, εκείνος που ονομάσαμε το μέλος που είχε βγει στην πόρτα, σηκώθηκε, Αν μου επιτρέπετε κύριε πρόεδρε, τώρα που δεν έχουμε κανέναν για να ψηφίσει, πάω να δω πώς είναι ο καιρός. Σε μισό λεπτό ήταν πίσω, βγήκε με το αριστερό αλλά μπήκε με το δεξί, ευτυχής ξανά, αναγγέλοντας την καλή είδηση, Η βροχή έπεσε, σχεδόν σταμάτησε, ο ουρανός αρχίζει να καθαρίζει. Λίγο έλειψε να αγκαλιαστούν όλοι μαζί, εφορευτική επιτροπή και αντιπρόσωποι των κομμάτων, αλλά η χαρά τους δεν κράτησε πολύ. Η μονότονη σταγονόρροια ψηφοφόρων δεν παρουσίασε αλλαγή, ερχόταν πότε πότε κάποιος, ήρθε η σύζυγος, η μητέρα και μια θεία του μέλους που είχε βγει στην πόρτα, ήρθε ο μεγαλύτερος αδερφός του αντιπροσώπου του κ.τ.δ., ήρθε η πεθερά του προέδρου, η οποία, επιδεικνύοντας έλλειψη του σεβασμού που αρμόζει στην εκλογική πράξη, ενημέρωσε τον καταπτοημένο της γαμπρό πως η κόρη της θα ερχόταν κάποια στιγμή αργά το απόγευμα, Είπε πως μπορεί να πήγαινε σινεμά, πρόσθεσε με απονιά, ήρθαν οι γονείς του αναπληρωτή προέδρου, ήρθαν κι άλλοι που δεν ανήκαν στις οικογένειες αυτές, αδιάφοροι έμπαιναν, αδιάφοροι έβγαιναν, και η ατμόσφαιρα ζωήρεψε λίγο μόνο όταν εμφανίστηκαν δύο πολιτικοί του κ.τ.δ., και, λίγα λεπτά αργότερα, ένας του κ.τ.κ., και ως εκ θαύματος μία κάμερα της τηλεόρασης βγήκε από το πουθενά, τράβηξε εικόνες και επέστρεψε στο πουθενά, ένας δημοσιογράφος ζήτησε την άδεια για μια ερώτηση, Πώς κυλάει η ψηφοφορία, κι ο πρόεδρος απάντησε, Μπορούσε να είναι και καλύτερα, αλλά, τώρα που ο καιρός φαίνεται να αλλάζει, είμαστε βέβαιοι πως η ροή των ψηφοφόρων θα αυξηθεί, Η εντύπωση που αποκομίσαμε από άλλα εκλογικά τμήματα της πόλης είναι πως η αποχή θα είναι πολύ υψηλή αυτή την φορά, παρατήρησε ο δημοσιογράφος, Προτιμώ να βλέπω τα πράγματα αισιόδοξα, και να έχω μια θετική προοπτική για την επίδραση του καιρού στην λειτουργία των εκλογικών μηχανισμών, αν δεν βρέξει το απόγευμα θα καταφέρουμε να ανακτήσουμε αυτό που επιχείρησε να μας κλέψει η πρωινή καταιγίδα. Ο δημοσιογράφος έφυγε ευχαριστημένος, ήταν μια όμορφη φράση, θα μπορούσε, αν μη τι άλλο, να γίνει υπότιτλος στο ρεπορτάζ. Και, επειδή είχε έρθει η ώρα να βάλουν κάτι στο στομάχι τους, τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής και οι αντιπρόσωποι των κομμάτων οργανώθηκαν σε βάρδιες και, με το ένα μάτι στον εκλογικό κατάλογο και το άλλο στο σάντουιτς, έφαγαν επιτόπου.

Δεν έβρεχε πια, τίποτα όμως δεν προέβλεπε ότι οι πατριωτικές ελπίδες του προέδρου θα στέφονταν με επιτυχία από το περιεχόμενο μιας κάλπης της οποίας οι ψήφοι, μέχρι στιγμής, μετά βίας κάλυπταν τον πάτο. Όλοι οι παριστάμενοι σκέφτονταν το ίδιο, οι εκλογές ήταν ήδη μια τρομερή πολιτική αποτυχία. Ο χρόνος περνούσε. Τρεις και μισή χτυπούσε το ρολόι του καμπαναριού όταν μπήκε μέσα για να ψηφίσει η γυναίκα του γραμματέα. Άντρας και γυναίκα χαμογέλασαν ο ένας στον άλλον διακριτικά αλλά και με μια ανεπαίσθητη πινελιά απροσδιόριστης συνενοχής, ένα χαμόγελο που προκάλεσε στον πρόεδρο της εφορευτικής επιτροπής μία ενοχλητική εσωτερική σύσπαση, ίσως τον πόνο της ζήλιας αφού γνωρίζει πως ποτέ δεν θα συμμετείχε σε ένα τέτοιο χαμόγελο. Κάπου στα μύχια της σάρκας του, κάπου στ’ απόμερα του νου του, πονούσε ακόμη όταν, τριάντα λεπτά αργότερα, κοιτάζοντας το ρολόι του, αναρωτιόταν αν γυναίκα του είχε πάει τελικά σινεμά. Θα μου εμφανιστεί εδώ, αν τελικά εμφανιστεί, την τελευταία ώρα, το τελευταίο λεπτό, σκέφτηκε. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αποτρέψει κανείς το πεπρωμένο κι είναι όλοι σχεδόν μάταιοι, κι ετούτος, να προσπαθεί δηλαδή να σκεφτεί το χειρότερο ευελπιστώντας ότι θα συμβεί το καλύτερο, όντας από τους πιο κοινότοπους, θα μπορούσε να θεωρηθεί αξιόλογη απόπειρα, δεν πρόκειται όμως να αποδώσει στην παρούσα περίπτωση γιατί από καθ’ όλα αξιόπιστη πηγή γνωρίζουμε ότι η γυναίκα του προέδρου της εφορευτικής επιτροπής πήγε όντως σινεμά και πως, τουλάχιστον μέχρι την στιγμή αυτή, δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν θα έρθει να ψηφίσει. Ευτυχώς, η ανάγκη ισορροπίας, την οποία έχουμε επικαλεστεί κι άλλοτε, που κρατά το σύμπαν σταθερό στις ράγες του και τους πλανήτες στις τροχιές τους, ορίζει πως κάθε φορά που αφαιρείται κάτι από κάπου προστίθεται κάτι άλλο που λίγο ως πολύ του αντιστοιχεί, της ίδιας ποιότητας και στην ίδια αναλογία, ίσως για να μη συσσωρεύονται τα παράπονα για άνιση μεταχείριση. Γιατί αλλιώς δεν καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο, στις τέσσερις το απόγευμα, μια ώρα που ούτε αργά μπορείς να την πεις ούτε νωρίς, ούτε κρύο ούτε ζέστη, οι ψηφοφόροι που μέχρι τότε παρέμεναν στην θαλπωρή της εστίας τους, δείχνοντας ανοιχτή περιφρόνηση προς τις εκλογές, άρχισαν να βγαίνουν στους δρόμους, οι περισσότεροι με δικά τους μέσα, κι άλλοι χάρη στην αξιέπαινη συνδρομή πυροσβεστών και εθελοντών γιατί έμεναν σε μέρη απόμακρα χωρίς συγκοινωνία, και όλοι, όλοι, υγιείς και ασθενείς, οι μεν στα πόδια τους, οι δε με κυλιόμενες καρέκλες, με ράντζα, με ασθενοφόρα, συνέρεαν στα αντίστοιχα εκλογικά τμήματα σαν ποτάμια που μόνο μια διαδρομή γνωρίζουν, αυτή που οδηγεί στην θάλασσα. Στους σκεπτικιστές, ή απλώς καχύποπτους, αυτούς που καταδέχονται να πιστέψουν μόνο στα θαύματα από τα οποία περιμένουν όφελος, θα φανεί ίσως πως η προαναφερθείσα ανάγκη ισορροπίας κιβδηλεύεται ξεδιάντροπα στις παρούσα συνθήκη, πως η τεχνητή αμφιβολία αν τάχα θα έρθει ή δεν θα έρθει να ψηφίσει η γυναίκα του προέδρου της εφορευτικής επιτροπής είναι, εύλογα, εξαιρετικά ασήμαντη από μια συμπαντική άποψη για να χρειάζεται να αναπληρωθεί, σε μια πόλη ανάμεσα σε τόσες στην επικράτεια της γης, με την απρόσμενη κινητοποίηση χιλιάδων ανθρώπων κάθε ηλικίας και κοινωνικής προέλευσης οι οποίοι, χωρίς να έχουν συνεννοηθεί προηγουμένως πάνω στις πολιτικές και ιδεολογικές τους διαφορές, αποφάσισαν, επιτέλους, να βγουν από το σπίτι και να πάνε να ψηφίσουν. Όποιος υποστηρίζει την άποψη αυτή, ξεχνά όχι μόνο πως το σύμπαν έχει τους δικούς του νόμους, κι είναι όλοι τους αλλότριοι στα αντιφατικά όνειρα και επιθυμίες της ανθρωπότητας, και στην διατύπωση των οποίων δεν μας πέφτει λόγος πέρα από τις λέξεις με τις οποίες φαύλα τους ονοματίζουμε αλλά και πως όλα συντείνουν για να μας πείσουν πως τους χρησιμοποιεί για σκοπούς που ξεπερνούν και πάντοτε ξεπερνούσαν τα όρια της κατανόησής μας και αν, στην συγκεκριμένη αυτή συγκυρία, η σκανδαλώδης δυσαναλογία ανάμεσα σε κάτι που ίσως, προς το παρόν τουλάχιστον είναι ίσως, διαφεύγει της κάλπης, δηλαδή, την ψήφο της αντιπαθούς υποτίθεται συζύγου του προέδρου, και την κοσμοπλημμύρα αντρών και γυναικών που είναι ήδη καθ’ οδόν, μας φαίνεται δύσκολο να το αποδεχτούμε υπό το φως της πλέον στοιχειώδους ισομερούς δικαιοσύνης, η σύνεση προστάζει να αναβάλουμε για λίγο ακόμη κάθε οριστική κρίση και να παρακολουθήσουμε με προσοχή και πίστη την εξέλιξη κάποιων γεγονότων που μόλις τώρα αρχίζουν να εκτυλίσσονται. Πράγμα ακριβώς το οποίο, ξεσηκωμένοι από επαγγελματικό ενθουσιασμό και απαράμιλλη πληροφοριακή λαχτάρα, κάνουν ήδη οι δημοσιογράφοι του τύπου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, τρέχοντας από άκρη σε άκρη, χώνοντας μικρόφωνα στην μούρη των ανθρώπων, ρωτώντας Τι σας έκανε να βγείτε από το σπίτι στις τέσσερις η ώρα για να πάτε να ψηφίσετε, δεν σας φαίνεται απίστευτο που όλος ο κόσμος βγήκε στον δρόμο ταυτόχρονα, για να ακούσουν απαντήσεις ξερές ή επιθετικές όπως Γιατί αυτή την ώρα είχα αποφασίσει να βγω έξω, Ως ελεύθεροι πολίτες, μπαίνουμε και βγαίνουμε ό,τι ώρα μας αρέσει, δεν έχουμε να δώσουμε εξηγήσεις σε κανέναν για τις πράξεις μας, Πόσο σας πληρώνουν για να ρωτάτε ηλίθιες ερωτήσεις, Τι σας νοιάζει τι ώρα θα βγω ή δεν θα βγω απ’ το σπίτι μου, Και πού το είδατε γραμμένο ότι πρέπει να απαντήσω στην ερώτηση, Δεν μιλώ χωρίς τον δικηγόρο μου. Υπήρξαν και άνθρωποι με καλή αγωγή που απάντησαν χωρίς την οξεία επίκριση των παραδειγμάτων που παραθέσαμε, ούτε όμως κι αυτοί μπόρεσαν να ικανοποιήσουν την αδηφάγο δημοσιογραφική περιέργεια, απλώς σήκωναν τους ώμους λέγοντας, Τρέφω τον μεγαλύτερο σεβασμό προς το επάγγελμά σας και με μεγάλη μου ευχαρίστηση θα σας βοηθούσα να δημοσιεύσετε μια καλή είδηση, δυστυχώς μπορώ μόνο να σας πω πως κοίταξα το ρολόι, είδα πως ήταν τέσσερις η ώρα και είπα στην οικογένεια Πάμε, ή τώρα ή ποτέ, Ή τώρα ή ποτέ, γιατί, Εδώ είναι το αγκάθι του ζητήματος, έτσι μου κατέβηκε αυτή η φράση, Σκεφτείτε καλά, στύψτε το μυαλό σας, Μην επιμένετε, ρωτήστε κάποιον άλλον, μπορεί να ξέρει, Ρώτησα ήδη πενήντα, Και λοιπόν, Κανείς δεν μπόρεσε να μου απαντήσει, Τα βλέπετε λοιπόν, Δεν σας φαίνεται όμως περίεργη σύμπτωση να βγουν χιλιάδες άνθρωποι από τα σπίτια τους την ίδια ώρα για να πάνε να ψηφίσουν, Σύμπτωση, ασφαλώς, περίεργη, ίσως όχι, Γιατί, Α τι να σας πω κι εγώ. Οι σχολιαστές που παρακολουθούσαν στα διάφορα κανάλια την εκλογική διαδικασία, δίνοντας σφυγμομετρήσεις ελλείψει ασφαλών δεδομένων εκτίμησης, συμπεραίνοντας από το πέταγμα και το κελάηδισμα των πουλιών το θέλημα των θεών, με λύπη που δεν επιτρέπεται πια η θυσία των ζώων για να ξεδιαλύνουμε στα πάλλοντα ακόμη σπλάχνα τους τα μυστικά του κρόνου και του πεπρωμένου, ξύπνησαν ξαφνικά από την χαύνωση όπου τους είχαν βυθίσει οι εξαιρετικά σκαιές προοπτικές της καταμέτρησης και, επειδή ασφαλώς θεωρούσαν ανάξιο της εκπαιδευτικής τους αποστολής να ξοδεύουν τον καιρό τους συζητώντας συμπτώσεις, ρίχτηκαν σαν λύκοι στο εξαίρετο παράδειγμα πολιτικής συνείδησης που έδινε την στιγμή αυτή ο πληθυσμός της πρωτεύουσας σε όλη την χώρα, συρρέοντας μαζικά στις κάλπες ενώ το φάντασμα μια αποχής χωρίς όμοιό της στην ιστορία της δημοκρατίας μας απειλούσε σοβαρά την σταθερότητα όχι μόνο του καθεστώτος, αλλά επίσης, ακόμη σοβαρότερο, του συστήματος. Η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου του εσωτερικών δεν έφτανε σε τέτοιες απειλές, η ανακούφιση όμως της κυβέρνησης ήταν εμφανής σε κάθε αράδα. Όσο για τα τρία κόμματα στην παλαίστρα, αυτό της δεξιάς, του κέντρου, και της αριστεράς, αυτά, αφού υπολόγισαν στα γρήγορα τα κέρδη και τα οφέλη που θα προέκυπταν από την τόσο απρόσμενη κίνηση των πολιτών, έδωσαν στην δημοσιότητα συγχαρητήριες δηλώσεις στις οποίες, ανάμεσα σε άλλες στιλιστικές χαριτωμενιές με το ίδιο ποιον, υποστήριζαν ότι η δημοκρατία ήταν άξια συγχαρητηρίων. Επίσης με παρόμοιους όρους, με απόκλιση τελείας, εκφράστηκαν, με την εθνική σημαία κρεμασμένη πίσω τους, πρώτος, ο πρόεδρος της δημοκρατίας από το ανάκτορό του, και μετά ο πρωθυπουργός από το μέγαρό του. Στην είσοδο των εκλογικών τμημάτων, οι ουρές των εκλογέων, τριπλές, κύκλωναν το τετράγωνο μέχρι που χάνονταν απ’ τα μάτια.

Όπως οι υπόλοιποι πρόεδροι εφορευτικών επιτροπών της πόλης, έτσι κι αυτός του εκλογικού τμήματος αριθμός δεκατέσσερα είχε πλήρη συνείδηση ότι ζούσε μία μοναδική ιστορική στιγμή. Όταν, προχωρημένη νύχτα πια, αφού το υπουργείο των εσωτερικών είχε παρατείνει για δύο ώρες το πέρας της ψηφοφορίας, χρόνος στον οποίο χρειάστηκε να προστεθεί μισή ώρα ακόμη ώστε να μπορέσουν να ασκήσουν το δικαίωμά τους στην ψήφο οι εκλογείς που στοιβάζονταν μέσα στο κτίριο, όταν επιτέλους τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής και οι αντιπρόσωποι των κομμάτων, εξαντλημένοι και πεινασμένοι, βρέθηκαν αντιμέτωποι με το βουνό των ψηφοδελτίων που είχαν αδειάσει από τις δύο κάλπες, η δεύτερη είχε ζητηθεί επειγόντως από το υπουργείο, το μεγαλείο του έργου που είχαν μπροστά τους τους έκανε να ριγήσουν από ένα συναίσθημα που δεν θα διστάσουμε να ονομάσουμε επικό, ή ηρωικό, λες και οι αρχαίες προγονικές θεότητες, αναβίωναν και έπαιρναν σάρκα κατά τρόπο μαγικό μ’ αυτά τα χαρτιά. Ένα από τα χαρτιά αυτά ήταν της γυναίκας του προέδρου. Την έφερε μια παρόρμηση που την έβγαλε από τον κινηματογράφο, πέρασε ώρες σε μια ουρά που προχωρούσε με ρυθμό σαλίγκαρου, κι όταν επιτέλους βρέθηκε ενώπιον του συζύγου της, όταν τον άκουσε να προφέρει το όνομά της, ένιωσε στην καρδιά κάτι που θα μπορούσε να είναι η σκιά μιας παλιάς ευτυχίας, τίποτα περισσότερο από μια σκιά, αλλά, ακόμη κι έτσι, σκέφτηκε πως έστω και γι’ αυτό άξιζε τον κόπο που ήρθε μέχρι εδώ. Ήταν περασμένα μεσάνυχτα όταν τελείωσε η καταμέτρηση. Οι έγκυρες ψήφοι δεν ξεπερνούσαν το είκοσι πέντε τοις εκατό, και διανέμονταν ως εξής, κόμμα της δεξιάς, δεκατρία τοις εκατό, κόμμα του κέντρου, εννέα τοις εκατό, και κόμμα της αριστεράς, δυόμισι τοις εκατό. Ελάχιστες οι άκυρες ψήφοι, ελάχιστες οι αποχές. Όλες οι υπόλοιπες, περισσότερο από εβδομήντα τοις εκατό συνολικά, ήταν λευκές.

Η ταραχή, η κατάπληξη, αλλά και το πείραγμα και ο σαρκασμός, σάρωσαν την χώρα απ’ άκρου σ’ άκρο. Οι δήμοι της επαρχίας, όπου οι εκλογές είχαν εξελιχθεί χωρίς ατυχήματα ή απρόοπτα, πέρα από κάποιες μικρές καθυστερήσεις που προκλήθηκαν από την κακοκαιρία, και που είχαν βγάλει αποτελέσματα που δεν παράλλασσαν από τα συνήθη, κάποιοι σίγουροι ψηφοφόροι, κάποιοι σκληρόπετσοι απέχοντες, λευκά και άκυρα χωρίς ιδιαίτερη σημασία, οι δήμοι αυτοί, που η θριαμβολογία του πρωτευουσιάνικου συγκεντρωτισμού είχε ταπεινώσει όταν κοκορεύτηκε μπροστά στο έθνος ως το αυθεντικότερο παράδειγμα εκλογικής πολιτικής συνείδησης, μπορούσαν τώρα να επιστρέψουν το χαστούκι στον αποστολέα και να γελάσουν με την μωροφιλοδοξία ορισμένων κυρίων που πιστεύουν ότι αυτοί είναι κι άλλοι δεν είναι, μόνο και μόνο επειδή το έφερε η τύχη να πάνε να ζήσουν στην πρωτεύουσα. Οι λέξεις Αυτοί οι κύριοι, που προφέρθηκαν με μια κίνηση των χειλιών που έσταζε περιφρόνηση σε κάθε συλλαβή, για να μην πούμε σε κάθε γράμμα, δεν απευθύνονταν στους ανθρώπους εκείνους που είχαν μείνει στα σπίτια τους μέχρι τις τέσσερις και ξαφνικά έσπευσαν να ψηφίσουν σαν να είχαν λάβει μία διαταγή που δεν μπορούσαν να παρακούσουν, στρέφονταν όμως προς την κυβέρνηση που άρχισε τους πανηγυρισμούς πριν την ώρα τους, στα κόμματα που είχαν ήδη αρχίσει να παίζουν με τις λευκές ψήφους σαν να ήταν αμπέλι για τρύγο κι αυτοί οι τρυγητές, στις εφημερίδες και τα υπόλοιπα μέσα μαζικής επικοινωνίας για την ευκολία με την οποία περνούν από τις επευφημίες στον καιάδα, σαν να μην έπαιξαν οι ίδιοι ενεργό ρόλο στην προετοιμασία της καταστροφής.

Κάποιο δίκαιο είχαν οι χλευαστές της επαρχίας, όχι όμως τόσο όσο νόμιζαν. Κάτω από την πολιτική αναταραχή που διατρέχει την πρωτεύουσα ολόκληρη σαν φυτίλι από μπαρούτι που ψάχνει την βόμβα του, αντιλαμβάνεται κανείς μια ανησυχία που αποφεύγει να εκφραστεί φωναχτά, παρά μόνο μεταξύ οικείων, κάθε άνθρωπος με τους δικούς του, κάθε κόμμα με το όργανό του, η κυβέρνηση με τον εαυτό της, Τι θα συμβεί όταν επαναληφθεί η ψηφοφορία, αυτή είναι η ερώτηση που κάνουν όλοι με φωνή χαμηλή, συγκρατημένη, μυστικοπαθή, για να μην ξυπνήσουν τον δράκο που κοιμάται. Υπάρχουν εκείνοι που είναι της άποψης πως είναι καλύτερα να μην τσιγκλάμε την αλογόμυγα στην ράχη του ζώου, να αφήσουμε τα πράγματα όπως έχουν, το κ.τ.δ στην κυβέρνηση, το κ.τ.δ στον δήμο, να προσποιηθούμε πως δεν συνέβη τίποτα, ας υποθέσουμε λόγου χάρη πως κηρύσσεται κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην πρωτεύουσα και επομένως αίρονται οι συνταγματικές εγγυήσεις, κι όταν περάσει λίγος καιρός και κουρνιάσει η σκόνη, όταν το ανόσιο συμβάν θα έχει γραφτεί στο πινάκιο των παρελθόντων και ξεχασμένων, τότε μάλιστα, να ετοιμαστούμε για νέες εκλογές, ξεκινώντας με μια καλομελετημένη εκλογική εκστρατεία, πλούσια σε όρκους και υποσχέσεις, που ταυτοχρόνως θα αποσκοπεί να εμποδίσει με κάθε μέσο, και ας μην ξινίζουμε τα μούτρα μας σε κάθε μικρή ή μεσαία παρανομία, την πιθανότητα να επαναληφθεί το φαινόμενο, το οποίο ταξινομήθηκε σκληρά από έναν περίφημο ειδικό στα ζητήματα αυτά, στην κατηγορία της πολιτικοκοινωνικής τερατολογίας. Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που εκφράζουν μια διαφορετική άποψη, διαμαρτύρονται ότι οι νόμοι είναι ιεροί, πως ό,τι είναι γραμμένο πρέπει να τηρείται, και σ’ όποιον αρέσει, και πως αν πάρουμε το σοκάκι των υπεκφυγών και το μονοπάτι των συνεννοήσεων κάτω από το τραπέζι, θα βρεθούμε κατευθείαν στο χάος και την κατάλυση των συνειδήσεων, εν ολίγοις, αφού ο νόμος ορίζει πως σε περίπτωση φυσικής καταστροφής οι εκλογές πρέπει να επαναληφθούν οκτώ μέρες αργότερα, τότε να επαναληφθούν οκτώ μέρες αργότερα, δηλαδή την ερχόμενη Κυριακή, κι ας γίνει ό,τι θέλει ο θεός, αφού γι’ αυτό υπάρχει. Ας σημειωθεί, πάντως, πως τα πολιτικά κόμματα, όπου εκφράζουν την άποψή τους, προτιμούν να μην διακινδυνεύσουν ιδιαίτερα, χτυπούν μία στο καρφί και μία στο πέταλο, λένε πως ναι μεν αλλά. Οι διευθύνοντες του κόμματος της δεξιάς, που βρίσκεται στην κυβέρνηση και είναι και δημοτική αρχή, ξεκινούν από την πεποίθηση πως αυτός ο άσος, αδιαμφισβήτητος όπως λένε, θα τους φέρει την νίκη σε χρυσό δίσκο, κι έτσι υιοθέτησαν μία τακτική γαλήνης με μια δόση διπλωματικής ευγένειας, εμπιστευόμενοι το υγιές κριτήριο της κυβέρνησης, που είναι επιφορτισμένη με την τήρηση του νόμου, Όπως είναι λογικό και ομαλό σε μια παγιωμένη δημοκρατία, όπως η δική μας, κατέληξαν. Αυτοί του κόμματος του κέντρου, επίσης αξιώνουν να γίνει σεβαστός ο νόμος, απαιτούν όμως από την κυβέρνηση κάτι που εκ προοιμίου γνωρίζουν πως είναι απολύτως αδύνατο να εκπληρώσει, δηλαδή, τον ορισμό και την εφαρμογή αυστηρών μέτρων που θα διασφαλίσουν την απόλυτη ομαλότητα της εκλογικής διαδικασίας, αλλά κυρίως, αν είναι δυνατόν, των αντίστοιχων αποτελεσμάτων της, Κατά τρόπο τέτοιο ώστε στην πόλη αυτή, αγόρευσαν, να μην επαναληφθεί ξανά το επονείδιστο θέαμα που παρουσιάστηκε στην πατρίδα και στον κόσμο. Όσο για το κόμμα της αριστεράς, μετά από συνεδριάσεις των ανώτατων οργάνων του και μετά από μακρά διαβούλευση, συνέθεσε και δημοσιοποίησε μία ανακοίνωση στην οποία εξέφραζε την σταθερή του ελπίδα ότι οι επερχόμενες εκλογές θα γεννήσουν, αντικειμενικά, τις πολιτικές συνθήκες εκείνες που είναι απαραίτητες για τον ερχομό ενός νέου σταδίου εξέλιξης και πλατιάς κοινωνικής προόδου. Δεν ορκίζονται πως περιμένουν να κερδίσουν τις εκλογές και να κυβερνήσουν τον δήμο, αυτό όμως εξυπακούεται. Το βράδυ, ο πρωθυπουργός βγήκε στην τηλεόραση για να ανακοινώσει στον λαό ότι, σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, οι δημοτικές εκλογές θα επαναληφθούν την ερχόμενη Κυριακή, ξεκινά, επομένως, από σήμερα τα μεσάνυκτα, μία νέα περίοδος εκλογικής εκστρατείας διάρκειας τεσσάρων ημερών, μέχρι τα μεσάνυχτα της Παρασκευής. Η κυβέρνηση, πρόσθεσε παίρνοντας ύφος βαρύ, και τονίζοντας εσκεμμένα τις δυνατές συλλαβές, έχει την πεποίθηση πως ο πληθυσμός της πρωτεύουσας, που καλείται εκ νέου στις κάλπες, γνωρίζει και θα ασκήσει το πολιτικό του καθήκον με την ίδια σοβαρότητα και τον σεβασμό όπως το έπραξε στο παρελθόν, ώστε να θεωρηθεί άκυρο και λήξαν το λυπηρό συμβάν κατά το οποίο, για λόγους που δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί πλήρως, βρίσκονται όμως σε προχωρημένο στάδιο διαλεύκανσης, το συνήθως ξεκάθαρο κριτήριο των εκλογέων της πόλης αυτής έγινε απρόσμενα συγκεχυμένο και ατιμωτικό. Το μήνυμα του αρχηγού του κράτους θα μεταδοθεί κατά την λήξη της εκστρατείας, το βράδυ της Παρασκευής, έχει όμως διαλέξει κιόλας την φράση με την οποία θα καταλήγει, Η Κυριακή, αγαπητοί μου συμπατριώτες, θα είναι μια όμορφη μέρα.

Και όντως ήταν μια όμορφη μέρα. Από νωρίς το πρωί, όταν ο ουρανός που μας σκέπει και μας προστατεύει βρισκόταν σε όλο του το μεγαλείο, με έναν ήλιο από φλογοβόλο χρυσό σε φόντο από γαλάζιο κρύσταλλο, σύμφωνα με τις εμπνευσμένες λέξεις ενός τηλεοπτικού ρεπόρτερ, άρχισαν οι εκλογείς να βγαίνουν από τα σπίτια τους με κατεύθυνση τα αντίστοιχα εκλογικά τμήματα, όχι ως τυφλή μάζα όπως ειπώθηκε πως συνέβη πριν από μια βδομάδα, αλλά, παρόλο που πήγαινε ο καθένας μόνος του, ήταν τόση η συνέπεια και η σπουδή, ώστε προτού καλά καλά προλάβουν να ανοίξουν οι πόρτες, εκτεταμένες ουρές πολιτών περίμεναν την σειρά τους. Δεν ήταν, ωστόσο, δυστυχώς, όλα τίμια και καθαρά στις ήσυχες αυτές συναθροίσεις. Δεν υπήρχε ούτε μία ουρά, έστω μία, ανάμεσα στις πάνω από σαράντα διασκορπισμένες σε όλη την πόλη, όπου να μην παρευρίσκονταν ένας ή περισσότεροι πληροφοριοδότες, με αποστολή να ακούσουν και να καταγράψουν τα σχόλια των παρισταμένων, πεπεισμένες καθώς ήταν οι αστυνομικές αρχές πως μία παρατεταμένη αναμονή, όπως ακριβώς συμβαίνει και στα γραφεία των γιατρών, λύνει τις γλώσσες αργά ή γρήγορα, και φέρνει στο φως, έστω και με κάποια μισόλογα, τις μυστικές προθέσεις που ζουν στο νου των εκλογέων. Στην μεγάλη τους πλειοψηφία, οι πληροφοριοδότες είναι επαγγελματίες, ανήκουν στις μυστικές υπηρεσίες, αλλά υπάρχουν και μερικοί που ήρθαν εθελοντικά, πατριώτες ερασιτέχνες της κατασκοπείας που παρουσιάστηκαν από τον ζήλο τους να υπηρετήσουν, χωρίς ανταμοιβή, λέξεις που όλες τους προκύπτουν από την ένορκη δήλωση που υπέγραψαν, ή ήρθαν, και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις, για την νοσηρή ευχαρίστηση της κατάδοσης. Ο γενετικός κώδικας γι’ αυτό που, χωρίς να το καλοσκεφτούμε, έχουμε αρκεστεί να ονομάζουμε ανθρώπινη φύση, δεν εξαντλείται στην οργανική έλικα του δεσοξυριβοζονουκλεϊκού οξέος, ή dna, υπάρχουν πολλά ακόμα να ειπωθούν γι’ αυτό κι ακόμη πολλά να μας διηγηθεί, αυτή όμως, για να το πούμε περιγραφικά, είναι η συμπληρωματική σπείρα που δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να βγάλουμε από τον νηπιαγωγείο, παρόλο το πλήθος ψυχολόγων και αναλυτών διαφόρων σχολών και ειδών, που έχουν σπάσει τα νύχια προσπαθώντας να ανοίξουν τα μάνταλά του. Οι επιστημονικοί αυτοί στοχασμοί, όσο πολύτιμοι κι αν είναι ήδη κι όση προοπτική αν έχουν για το μέλλον, δεν θα πρέπει, ωστόσο, να μας κάνουν να ξεχνάμε την ανησυχητική πραγματικότητας του σήμερα, όπως αυτή που συλλάβαμε μόλις τώρα, πως όχι μόνο βρίσκονται εκεί οι πληροφοριοδότες, με αφηρημένο ύφος για να ακούν και να καταγράφουν στα κρυφά ό,τι λέγεται, αλλά υπάρχουν και αυτοκίνητα που γλιστρούν απαλά κατά μήκος της ουράς μοιάζοντας πως ψάχνουν να βρουν θέση για στάθμευση, αλλά κουβαλούν μέσα, αόρατα στα βλέμματα, βιντεοκάμερες υψηλής ευκρίνειας και μικρόφωνα τελευταίας γενιάς ικανά να μεταφέρουν σε γράφημα τα συναισθήματα που φαινομενικά κρύβονται στο διάχυτο σούσουρο μιας ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν, ο καθένας χωριστά, πως σκέφτεται κάτι άλλο. Καταγράφηκε η λέξη, αλλά σχεδιάστηκε και το συναίσθημα. Κανείς δεν μπορεί πλέον να είναι ασφαλής. Μέχρι την ώρα που άνοιξαν οι πόρτες των εκλογικών τομέων και οι ουρές άρχισαν να κινούνται, τα μικρόφωνα είχαν καταφέρει να πιάσουν μόνο ασήμαντες φράσεις, κοινότοπα σχόλια για την ομορφιά του πρωινού και την ευχάριστη θερμοκρασία ή για το πρωινό που κατάπιαν βιαστικά, σύντομοι διάλογοι πάνω στο σοβαρό ζήτημα πώς άφησαν οι μητέρες τα παιδιά τους με ασφάλεια για να έρθουν να ψηφίσουν, Ανέλαβε ο πατέρας τους, η μόνη λύση ήταν να έρθουμε εναλλάξ, τώρα εγώ, μετά θα έρθει εκείνος, εννοείται πως προτιμούσαμε να ψηφίσουμε μαζί, αλλά ήταν αδύνατο, τι να κάνουμε, αφού δεν γινόταν αλλιώς, Εμείς αφήσαμε τον μικρό με την μεγάλη μας κόρη, που δεν ψηφίζει ακόμη, ναι, αυτός είναι ο σύζυγός μου, Χάρηκα πολύ, Παρομοίως, Τι όμορφο πρωινό, Σαν να το κάνει επίτηδες, Κάποια μέρα θα συνέβαινε. Παρόλη την ακουστική οξύτητα των μικροφώνων που περνούσαν και ξαναπερνούσαν, λευκό αυτοκίνητο, γαλάζιο αυτοκίνητο, πράσινο αυτοκίνητο, κόκκινο αυτοκίνητο, μαύρο αυτοκίνητο, με τις κεραίες να ανεμίζουν στην πρωινή αύρα, τίποτα το εμφανώς ύποπτο δεν ξεμύτιζε κάτω από την επιφάνεια λέξεων τόσο αθώων και τετριμμένων όπως αυτές, τουλάχιστον κατά τα φαινόμενα. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να είναι κανείς δόκτωρ της καχυποψίας ή διπλωματούχος της δυσπιστίας για να αντιληφθεί κάτι ιδιαίτερο στις δύο τελευταίες φράσεις, αυτή με το πρωινό που μοιάζει να το κάνει επίτηδες, και κυρίως την δεύτερη, ότι κάποια μέρα θα συνέβαινε, αμφισημίες ίσως αθέλητες, ίσως ασυνείδητες, αλλά, ακριβώς γι’ αυτό, εν δυνάμει πιο επικίνδυνες, που σκόπιμο ήταν να αναλυθούν εξονυχιστικά σε σχέση το ύφος με το οποίο προφέρθηκαν οι λέξεις αυτές, κυρίως όμως σε σχέση με την γκάμα των αντηχήσεων που αυτές δημιουργούν, αναφερόμαστε στους υπο-τόνους, που αν δεν τους λάβουμε υπόψη, σύμφωνα με τις πρόσφατες θεωρίες, ο βαθμός κατανόησης οποιουδήποτε προφορικά εκφρασμένου λόγου θα είναι οπωσδήποτε ανεπαρκής, ατελής, περιορισμένος. Στον πληροφοριοδότη που τυχαία βρισκόταν εκεί, όπως και σε όλους τους συναδέλφους του, είχαν δοθεί πολύ ακριβείς προληπτικές οδηγίες σε σχέση με το πώς να ενεργήσουν σε περιπτώσεις όπως αυτή. Θα έπρεπε να μην αφήσει τον ύποπτο να απομακρυνθεί, θα έπρεπε να τοποθετηθεί τρεις ή τέσσερις θέσεις πίσω του στην ουρά των ψηφοφόρων, θα έπρεπε, ως διπλή εγγύηση, παρόλη την δεκτικότητα του μικροφώνου που φέρει κρυφά, να αποτυπώσει στο μυαλό του το όνομα και τον αριθμό του εκλογέα όταν ο πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής θα τα φώναζε, θα έπρεπε να προσποιηθεί πως είχε ξεχάσει κάτι και να αποσυρθεί διακριτικά από την ουρά, να βγει στον δρόμο, να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς το συμβάν στα κεντρικά των πληροφοριών και, τέλος, να επιστρέψει στον τόπο του κυνηγιού, παίρνοντας ξανά θέση στην ουρά. Με την πλέον ακριβή έννοια του όρου δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την πράξη αυτή με την άσκηση πυρών με στόχο, αυτό που εδώ αναμένεται είναι η ατυχία, η μοίρα, η τύχη, ή όπως διάολο το λένε, να φέρει τον στόχο μπροστά στα πυρά.

Οι πληροφορίες έπεφταν βροχή στα κεντρικά όσο περνούσε η ώρα, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν αποκάλυπταν κατά τρόπο ξεκάθαρο και επομένως μελλοντικά ακαταμάχητο την πρόθεση ψήφου του εκλογέα θηράματος, από κουβέντες σαν αυτές που αναφέρθηκαν άλλο τίποτα στην λίστα, κι ακόμη κι εκείνη που φαινόταν ως η πιο ύποπτη, Κάποια μέρα θα συνέβαινε, έχανε πολλή από την εμφανή της επικινδυνότητα όταν την ενέτασσαν στα συμφραζόμενά της, ούτε λίγο ούτε πολύ μια συζήτηση δύο αντρών για το πρόσφατο διαζύγιο του ενός, που εκτυλίχθηκε με μισόλογα για να μην εγείρουν την περιέργεια όσων βρίσκονταν κοντά, και που είχε καταλήξει με τον τρόπο αυτό, με λίγη μνησικακία και λίγη απογοήτευση, αλλά ο τρεμάμενος ψίθυρος που βγήκε από το στήθος του άντρα που είχε χωρίσει, αν η ευαισθησία ήταν η καλύτερη ιδιότητα του επαγγέλματος του πληροφοριοδότη, θα έγερνε σίγουρα την πλάστιγγα προς τον δείκτη της απογοήτευσης. Αν ο πληροφοριοδότης δεν το θεώρησε αξιοσημείωτο, αν το μικρόφωνο δεν το ηχογράφησε, είναι σφάλματα ανθρώπινα και βλάβες τεχνολογικές, την πιθανότητα των οποίων, ο καλός δικαστής, γνωρίζοντας τι είναι ο άνθρωπος και μη παραβλέποντας τι είναι η μηχανή, θα είχε χρέος να το σημειώσει, ακόμη κι αν, και αυτό μάλιστα θα ήταν δικαιοσύνη σε όλη της την μεγαλοπρέπεια, παρότι εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαντάζει σκανδαλώδες, δεν υπήρχε στο δικογραφία η παραμικρή ένδειξη μη ενοχής του κατηγορουμένου. Τρέμουμε και μόνο στην σκέψη τι μπορεί να συμβεί αύριο στον αθώο άνθρωπο όταν τον φέρουν για ανάκριση, Ομολογείτε ότι είπατε στο πρόσωπο που βρισκόταν μαζί σας Κάποια μέρα θα συνέβαινε, Μάλιστα, το ομολογώ, Σκεφθείτε καλά προτού απαντήσετε, σε τι αναφερόσαστε με τις λέξεις αυτές, Μιλούσαμε για τον χωρισμό μου, Χωρισμό ή διαζύγιο, Διαζύγιο, Και ποια ήταν, ποια είναι τα αισθήματά σας σε σχέση με το εν λόγω διαζύγιο, Νομίζω κάποια οργή και κάποια απογοήτευση, Περισσότερη οργή, ή περισσότερη απογοήτευση, Περισσότερη απογοήτευση, υποθέτω, Δεν σας φαίνεται, αφού είναι έτσι, πως θα ήταν περισσότερο φυσικό να αφήσετε έναν αναστεναγμό, ειδικά αφού μιλούσατε με φίλο, Δεν ορκίζομαι πως δεν αναστέναξα, δεν θυμάμαι, Ε λοιπόν εμείς είμαστε βέβαιοι πως δεν αναστενάξατε, Πώς μπορείτε να το ξέρετε, δεν είσαστε εκεί, Και ποιος σας είπε πως δεν είμαστε εκεί, Ίσως ο φίλος μου να θυμάται πως με άκουσε να αναστενάζω, μπορείτε να τον ρωτήσετε, Κατά τα φαινόμενα δεν τρέφετε μεγάλη φιλία προς αυτόν, Τι θέλετε να πείτε, Ότι αν ανακατέψετε τον φίλο σας θα τον βάλετε σε μπελάδες, Α αυτό όχι, Πολύ καλά, Μπορώ να φύγω τώρα, Από πού κι ως πού, άνθρωπέ μου, μην είστε προπετής, πρώτα πρέπει να απαντήσετε στην ερώτηση που σας κάναμε, Ποια ερώτηση, Τι στην πραγματικότητα σκεφτόσαστε όταν είπατε στον φίλο σας τις λέξεις αυτές, Σας απάντησα ήδη, Δώστε μας άλλη απάντηση, αυτή δεν μας κάνει, Είναι η μοναδική που μπορούσα να σας δώσω γιατί είναι και η αληθινή, Έτσι νομίζετε εσείς, Εκτός κι αν με βάλετε να επινοήσω μία, Κάντε το, εμάς δεν μας ενοχλεί καθόλου να επινοήσετε όσες απαντήσεις θέλετε, με τον χρόνο και με υπομονή, συν την κατάλληλη εφαρμογή ορισμένων τεχνικών, θα καταλήξετε σε εκείνη που θέλουμε να ακούσουμε, Πείτε μου τότε ποια είναι, να τελειώνουμε, Α όχι, δεν έχει γούστο έτσι, για ποιους μας περάσατε, αγαπητέ μου κύριε, έχουμε και μια επιστημονική αξιοπρέπεια να υπερασπιστούμε, μια επαγγελματική συνείδηση να σεβαστούμε, για μας είναι πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να αποδείξουμε στους ανωτέρους μας ότι αξίζουμε τα λεφτά που μας πληρώνουν και το ψωμί που τρώμε, Πάω χαμένος, Με την ησυχία σας.

Η εντυπωσιακή γαλήνη των ψηφοφόρων στους δρόμους ή μέσα στα εκλογικά τμήματα δεν αντιστοιχούσε σε παρόμοια ψυχική διάθεση στα γραφεία των υπουργών αλλά και στα εκλογικά καταστήματα των κομμάτων. Το ζήτημα που περισσότερο απασχολεί τους μεν και τους δε είναι μέχρι πού θα φτάσει αυτή την φορά η αποχή, σαν να βρίσκεται σ’ αυτήν μια έξοδος σωτηρίας στην δύσκολη κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα εδώ και μια βδομάδα. Μια σχετικά υψηλή αποχή, ή έστω πάνω από αυτήν που διαπιστώθηκε στις προηγούμενες εκλογές, αρκεί να μην είναι υπερβολική, θα σήμαινε πως επιστρέφουμε πίσω στην ομαλότητα, στην γνωστή ρουτίνα των εκλογέων που ποτέ δεν πίστεψαν στην χρησιμότητα της ψήφου και πριμοδοτούν με την ανυποταξία τους την αποχή, τους άλλους που προτιμούν να επωφεληθούν από την καλοκαιρία και να περάσουν την μέρα τους στην παραλία ή στην εξοχή με την οικογένεια, ή εκείνους που, χωρίς άλλο κίνητρο, πέρα από την ακατανίκητη τεμπελιά, έμειναν στο σπίτι. Αν η προσέλευση στην κάλπες, μαζική όπως και στην προηγούμενη εκλογή, είχε ήδη δείξει, χωρίς περιθώριο αμφιβολίας, ότι το ποσοστό των αποχών θα ήταν πολύ χαμηλό, ή σχεδόν μηδενικό, αυτό που περισσότερο σύγχυζε τις αρχές, αυτό που τους έκανε να χάνουν το μυαλό τους, ήταν το γεγονός ότι οι εκλογείς, με λίγες εξαιρέσεις, απάντησαν με απροσπέλαστη σιωπή στις ερωτήσεις των επιφορτισμένων με τις δημοσκοπήσεις σχετικά με το πώς είχαν ψηφίσει, Είναι μόνο για στατιστικούς λόγους, δεν χρειάζεται να δώσετε τα στοιχεία σας, δεν χρειάζεται να πείτε πώς ονομάζεστε, επέμεναν εκείνοι, αλλά ούτε κι έτσι κατόρθωσαν να πείσουν τους καχύποπτους ψηφοφόρους. Οκτώ μέρες νωρίτερα οι δημοσιογράφοι τούς είχαν καταφέρει να απαντήσουν, η αλήθεια είναι άλλοτε με ύφος ανυπόμονο, άλλοτε ειρωνικό, κι άλλοτε υπεροπτικό, απαντήσεις που στην πραγματικότητα ήταν ένας ακόμη τρόπος για να σωπάσουν παρά οτιδήποτε άλλο, η μια πλευρά ρωτούσε, η άλλη έκανε την ανήξερη, δεν έμοιαζε όμως με αυτό τον συμπαγή τοίχο σιωπής, σαν να ήταν ένα κοινό μυστικό που όλοι τους είχαν ορκιστεί να υπερασπιστούν. Σε πολύ κόσμο θα πρέπει να φαίνεται θαυμαστή, για να μην πούμε αδύνατη να συμβεί, η σύμπτωση αυτή χειρισμού ανάμεσα σε τόσες χιλιάδες χιλιάδων ανθρώπων που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, που δεν σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, που ανήκουν σε τάξεις ή κοινωνικά επίπεδα διαφορετικά, που, εν ολίγοις, ενώ τοποθετούνται πολιτικά στην δεξιά, το κέντρο ή την αριστερά, ή και πουθενά, αποφάσισαν, ο καθένας για λογαριασμό του, να κρατήσει το στόμα κλειστό μέχρι την καταμέτρηση των ψήφων, αφήνοντας για αργότερα τα αποκαλυπτήρια του μυστικού. Αυτό θέλησε, επιθυμώντας διακαώς να πέφτει μέσα, ο υπουργός των εσωτερικών να προεξοφλήσει στον πρωθυπουργό, αυτό έσπευσε κι ο πρωθυπουργός να μεταφέρει στον αρχηγό του κράτους, ο οποίος, γηραιότερος, παλιά καραβάνα και με περισσότερη εμπειρία, είδε κι έζησε περισσότερο τον κόσμο, γι αυτό αρκέστηκε να απαντήσει με ύφος ράθυμο, Αν δεν είναι διατεθειμένοι να μιλήσουν τώρα, πείτε μου ένα καλό λόγο γιατί να θέλουν να μιλήσουν αργότερα. Κι αν η ψυχρολουσία του ανώτατου άρχοντα του έθνους δεν αποκαρδίωσε εντελώς τον πρωθυπουργό και τον υπουργό των εσωτερικών, αν δεν τους έριξε στα νύχια της απελπισίας ήταν μόνο και μόνο γιατί δεν είχαν από πουθενά αλλού να κρατηθούν, έστω και για τόσο λίγο χρόνο. Δεν θέλησε ο υπουργός των εσωτερικών να ενημερώσει πως, από φόβο για πιθανές ανωμαλίες στην εκλογική διαδικασία, πρόβλεψη την οποία τα γεγονότα τα ίδια, ωστόσο, είχαν αναλάβει να διαψεύσουν, είχε διατάξει να μπει σκοπιά σε όλα τα εκλογικά τμήματα της πόλης από δύο αστυνομικούς με πολιτικά από διαφορετικά αστυνομικά σώματα, διαπιστευμένοι και οι δύο για να επιθεωρήσουν σχολαστικά τις διαδικασίες, αλλά επίσης επιφορτισμένοι, ο καθένας τους, να μην αφήσει από τα μάτια του τον άλλο, για να μην υπάρξει περίπτωση να συγκαλυφθεί κάποια συνενοχή λόγω κομματικής πειθαρχίας ή ποταπής εξύφανσης σχεδίων προδοσίας. Με τον τρόπο αυτό, ανάμεσα σε πληροφοριοδότες και σκοπούς, ανάμεσα σε μικρόφωνα και βιντεοκάμερες, όλα έμοιαζαν ασφαλή και σίγουρα, προστατευμένα από κάθε κακόβουλη παρεμβολή που θα μπορούσε να ατιμάσει την αγνότητα της εκλογικής διαδικασίας, και τώρα, που το παιχνίδι τελείωσε, δεν απέμενε άλλο παρά να σταυρώσουν τα χέρια και να περιμένουν την οριστική ετυμηγορία της κάλπης. Τόσο στο εκλογικό τμήμα αριθμός δεκατέσσερα, στην λειτουργία του οποίου είχαμε την τεράστια ευχαρίστηση να αφιερώσουμε, ως φόρο τιμής στους αφοσιωμένους αυτούς πολίτες, ένα ολόκληρο κεφάλαιο, χωρίς να παραλείψουμε και ορισμένα προβλήματα της προσωπικής ζωής κάποιων από αυτούς, όσο και σε όλα τα υπόλοιπα εκλογικά τμήματα, από τον αριθμό ένα ως τον αριθμό δεκατρία, και από τον αριθμό δεκαπέντε ως τον αριθμό σαράντα τέσσερα, οι αντίστοιχοι πρόεδροι άδειαζαν τις ψήφους στους μακρόστενους πάγκους που είχαν χρησιμοποιήσει για τραπέζια, όταν μια ορμητική φήμη διέσχισε την πόλη σαν χιονοστιβάδα. Ήταν η προαναγγελία του πολιτικού σεισμού που σε λίγο θα ερχόταν. Στα σπίτια, στα καφενεία, στις ταβέρνες και στα μπαρ, σε όλους τους δημόσιους χώρους όπου υπήρχε μία τηλεόραση ή ένα ραδιόφωνο, οι κάτοικοι της πρωτεύουσας, άλλοι ήρεμοι κι άλλοι λιγότερο, περίμεναν το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Κανείς δεν εκμυστηρευόταν στον διπλανό του τι είχε ψηφίσει, κι οι πιο στενοί φίλοι τηρούσαν σιγή, οι πλέον εύγλωττοι έμοιαζαν να έχουν ξεχάσει τις λέξεις. Στις δέκα το βράδυ, επιτέλους, εμφανίστηκε στην τηλεόραση ο πρωθυπουργός. Το πρόσωπό του ήταν αλλοιωμένο, με σκαμμένους κύκλους στα μάτια, αποτέλεσμα μια ολόκληρης εβδομάδας κακού ύπνου, και ωχρός παρ’ όλο το μακιγιάζ σε στυλ φυσικό και υγιές. Κρατούσε στο χέρι του ένα χαρτί, αλλά σχεδόν δεν το διάβασε, του έριχνε μια ματιά μόνο πού και πού για να μην χάσει τον ειρμό της ομιλίας, Αξιότιμοι συμπολίτες, είπε, το αποτέλεσμα των εκλογών που πραγματοποιήθηκαν σήμερα στην πρωτεύουσα της χώρας ήταν το ακόλουθο, κόμμα της δεξιάς, οχτώ τοις εκατό, κόμμα του κέντρου, οχτώ τοις εκατό, κόμμα της αριστεράς, ένα τοις εκατό, αποχή, μηδέν, άκυρα, μηδέν, λευκές ψήφοι, ογδόντα τρία τοις εκατό. Έκανε μία παύση για να φέρει στα χείλη του το ποτήρι με νερό που είχε στο πλάι του και συνέχισε, Η κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας ότι η σημερινή ψηφοφορία επιβεβαίωσε, με επιδείνωση, την διαπιστωμένη τάση της προηγούμενης Κυριακής και συμφωνώντας ομόφωνα για την ανάγκη μιας σοβαρής έρευνας σε σχέση με τα πρώτα και τελευταία αίτια των περίεργων αποτελεσμάτων, θεωρεί, αφού συμβουλεύθηκε την εξοχότητά του τον αρχηγό του κράτους, ότι η νομιμότητά της ώστε να συνεχίσει την λειτουργία της δεν τελεί υπό αίρεση, όχι μόνο γιατί οι εκλογές που μόλις ολοκληρώθηκαν είναι τοπικές, αλλά επίσης διότι διεκδικεί και αναλαμβάνει ως υπέρτατη και επείγουσα υποχρέωσή της να διαλευκάνει μέχρι τις έσχατες συνέπειες τα ανώμαλα συμβάντα των οποίων υπήρξαμε την τελευταία βδομάδα όχι μόνο εμβρόντητοι μάρτυρες, αλλά και τρομεροί δράστες, κι αν με βαθύτατο πόνο προφέρω τις λέξεις αυτές, είναι γιατί οι λευκές αυτές ψήφοι, που κατάφεραν ένα άγριο χτύπημα ενάντια στην δημοκρατική ομαλότητα που διείπε την προσωπική και συλλογική μας ζωή, δεν έπεσαν από τα σύννεφα ούτε ανέβηκαν από τα έγκατα της γης, βρίσκονταν στην τσέπη ογδόντα τριών ανά εκατό εκλογέων της πόλης αυτής, οι οποίοι, με το ίδιο τους, μη πατριωτικό, χέρι τις έθεσαν στις κάλπες. Άλλη μια γουλιά νερό, αυτή ήταν ακόμη πιο αναγκαία γιατί ξαφνικά είχε στεγνώσει το στόμα του, Υπάρχει ακόμη χρόνος να διορθωθεί το λάθος, όχι μέσω μιας νέας ψηφοφορίας, που στην παρούσα κατάσταση των πραγμάτων θα μπορούσε να αποβεί, όχι μόνο ανώφελη, αλλά και αντιπαραγωγική, αλλά μέσω ενός αυστηρού ελέγχου της συνείδησης στον οποίο, από το δημόσιο αυτό βήμα, καλώ τους κατοίκους της πρωτεύουσας, όλους, άλλους μεν για να μπορέσουν να προστατευτούν καλύτερα από την φοβερή απειλή που αιωρείται πάνω από τις κεφαλές τους, άλλους δε, είτε είναι ένοχοι, είτε αθώοι ως προς τις προθέσεις τους, για να συνέλθουν από την φαυλότητα στην οποία παρασύρθηκαν άγνωστο από ποιον, σε διαφορετική περίπτωση θα αποτελέσουν τον άμεσο στόχο των κυρώσεων που προβλέπει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης την κήρυξη της οποίας, μετά από διαβούλευση, αύριο ήδη, του κοινοβουλίου, που θα συγκληθεί για τον σκοπό αυτό εκτάκτως, και αφού εξασφαλιστεί, όπως αναμένεται, η ομόφωνη έγκρισή του, πρόκειται να αιτηθεί η κυβέρνηση στην εξοχότητά του, τον αρχηγό του κράτους. Αλλαγή ύφους, χέρια μισάνοιχτα, παλάμες σηκωμένα στο ύψος των ώμων, Η κυβέρνηση του έθνους είναι βέβαιη ότι ερμηνεύει ορθά την αδερφική θέληση για ενότητα ολόκληρης της υπόλοιπης χώρας, η οποία με πολιτικό αίσθημα άξιο κάθε εγκωμίου εκπλήρωσε ομαλά το εκλογικό της καθήκον, ερχόμενη εδώ, ως προστατευτική, φιλόστοργη μητέρα, να υπενθυμίσει, ιδιαιτέρως στον πληθυσμό της πρωτεύουσας που παρέκκλινε από τον ορθό δρόμο, την θαυμάσια παραβολή του άσωτου υιού, και να του πει πως για την ανθρώπινη καρδιά δεν υπάρχει σφάλμα που να μην διορθώνεται, αρκεί η μετάνοια να είναι ειλικρινής, αρκεί μεταμέλεια να είναι ολοκληρωτική. Η τελευταία φράση-κλισέ του πρωθυπουργού, Τιμήστε την πατρίδα, διότι η πατρίδα επαγρυπνεί για σας, με τυμπανοκρουσίες και σαλπίσματα, που ανασύρθηκε από τα πιο μουχλιασμένα πατάρια της πατροπαράδοτης ρητορικής, χάλασε από την Καληνύχτα που ακούστηκε ψεύτικη, αυτό το καλό έχουν οι απλές κουβέντες, δεν ξεγελούν κανένα.

Στους τόπους, σπίτια, μπαρ, ταβέρνες, καφενεία, εστιατόρια, συνδέσμους ή πολιτικά γραφεία όπου υπήρχαν ψηφοφόροι του κόμματος της δεξιάς, του κόμματος του κέντρου ή ακόμη και του κόμματος της αριστεράς, η ανακοίνωση του πρωθυπουργού σχολιάστηκε ευρέως, αν και, όπως είναι φυσικό, με διαφορετικούς τρόπους και ξεχωριστές αποχρώσεις. Οι πιο ευχαριστημένοι με την περφόρμανς, ο βάρβαρος όρος ανήκει στους ίδιους, κι όχι σ’ αυτόν που εξιστορεί την αφήγηση αυτή, ήταν εκείνοι του κ.τ.δ, που συνεννοούνταν κλείνοντας το μάτι ο ένας στον άλλον, αλληλοσυγχαίρονταν για την άρτια τεχνική που είχε μεταχειριστεί ο αρχηγός, αυτή που ορίζεται με την περίεργη έκφραση πότε-καρότο-πότε-μαστίγιο, που είχε εφαρμοστεί κατ’ εξοχήν στα γαϊδούρια και τα μουλάρια του παλιού καιρού, αλλά η σύγχρονη εποχή, με αποτελέσματα πολύ πιο αξιόλογα, επωφελήθηκε ξανά από αυτήν για ανθρώπινη χρήση. Κάποιοι, πάντως, αιμοβόροι και πολεμοχαρείς, θεωρούσαν ότι ο πρωθυπουργός έπρεπε να είχε τελειώσει την ομιλία του στο σημείο όπου ανακοίνωσε την επικείμενη ανακήρυξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, πως ό,τι είπε μετά ήταν περιττό, πως ο κακούργος θέλει ρόπαλο, πως αν αρχίσουμε τις γλύκες την βάψαμε, πως στον εχθρό μας ούτε νερό, κι άλλες δυνατές εκφράσεις ανάλογης ψυχικής έντασης. Οι σύντροφοί τους επιχειρηματολογούσαν πως δεν ήταν έτσι ακριβώς, πως ο αρχηγός θα έχει τους λόγους του, αλλά οι ειρηνιστές αυτοί, αφελείς όπως πάντα, αγνοούσαν ότι η παράφορη αντίδραση των αδιάλλακτων ήταν μια μανούβρα τακτικής που είχε στόχο να διατηρήσει άγρυπνη την μαχητική φλέβα των στρατευμένων μελών. Για ό,τι χρειαστεί κι ό,τι κι αν γίνει, ήταν το σύνηθες σύνθημα. Από την άλλη, οι του κ.τ.κ, ως αντιπολίτευση που ήταν, και παρ’ όλο που συμφωνούσαν στα βασικά, στην επείγουσα ανάγκη δηλαδή να αποσαφηνιστούν οι ευθύνες και να τιμωρηθούν οι φταίχτες, ή συνωμότες, θεωρούσαν υπερβολική την επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης, πολύ περισσότερο αφού δεν ήταν γνωστό πόσο καιρό θα διαρκούσε και, σε τελευταία ανάλυση, στερούταν κάθε λογικής η αίρεση των δικαιωμάτων κάποιου που το μόνο έγκλημα που είχε διαπράξει ήταν να ασκήσει ακριβώς ένα από αυτά τα δικαιώματα. Πού θα καταλήξουν όλα αυτά, αναρωτιόνταν, αν ενός οποιοδήποτε πολίτη του κατέβει να πάει στο συνταγματικό δικαστήριο, Πιο ευφυές και πατριωτικό θα ήταν, πρόσθεταν, να σχηματιστεί μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με την εκπροσώπηση όλων των κομμάτων, γιατί, αν όντως υπάρχει μία κατάσταση συλλογικής έκτακτης ανάγκης, δεν θα επιλυθεί με κατάσταση αποκλεισμού, το κ.τ.δ έχασε τα αυγά και τα πασχάλια και μία των ημερών θα πέσει. Αλλά και οι στρατευμένοι του κ.τ.α χαμογελούσαν στην πιθανότητα να συμμετάσχει το κόμμα τους σε μια κυβέρνηση συνασπισμού, όμως, στο μεταξύ, αυτό που περισσότερο τους απασχολούσε ήταν να βρουν μία ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος που θα κατάφερνε να καλύψει την ραγδαία μείωση ψήφων που είχε υποστεί το κόμμα, αφού, μετά από το πέντε τοις εκατό που είχε πετύχει στην προηγούμενη ψηφοφορία κι ενώ ξεπέρασε το δυόμισι τοις εκατό στον πρώτο γύρο της τωρινής, βρισκόταν τώρα με ένα μίζερο ένα τοις εκατό κι ένα μαύρο μέλλον μπροστά του. Το αποτέλεσμα της ανάλυσης κορυφώθηκε με την προετοιμασία μιας ανακοίνωσης στην οποία υπαινισσόταν ότι, αφού δεν υπήρχαν αντικειμενικοί λόγοι που να μας υποχρεώνουν να σκεφτούμε ότι οι λευκές ψήφοι αποσκοπούσαν σε απόπειρα εναντίον της ασφάλειας του κράτους ή της σταθερότητας του συστήματος, το ορθό θα ήταν να υποθέσουμε την ύπαρξη σύμπτωσης ανάμεσα στην θέληση για αλλαγή που εκφράστηκε με τον τρόπο αυτό και τις προτάσεις για πρόοδο που περιέχονται στο πρόγραμμα του κ.τ.α. Τίποτα άλλο, αυτά.

Υπήρξαν και άνθρωποι που απλώς έκλεισαν την τηλεόραση όταν τελείωσε ο πρωθυπουργός και μετά, μέχρι να πάνε για ύπνο, βάλθηκαν να μιλούν για την ζωή τους, κι υπήρξαν άλλοι που πέρασαν το υπόλοιπο βράδυ σκίζοντας και καίγοντας χαρτιά. Δεν ήταν συνωμότες, απλώς φοβούνταν.

Ο υπουργός της άμυνας, που δεν ήταν στρατιωτικός και δεν είχε υπηρετήσει στρατιωτική θητεία του φάνηκε λίγη η ανακήρυξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, εκείνος ήθελε μια κανονική κατάσταση πολιορκίας, αυθεντική, μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με την πιο ακριβή σημασία της λέξης, σκληρή, χωρίς λάσκα, σαν ένα κινούμενο τείχος ικανό να απομονώσει την ανταρσία και μετά να την συνθλίψει με δριμεία αντεπίθεση, Προτού η επιδημία και η γάγγραινα εξαπλωθούν στο υγιές ακόμη μέρος της χώρας, προειδοποίησε. Ο πρωθυπουργός αναγνώρισε πως η σοβαρότητα της κατάστασης ήταν οριακή, πως η πατρίδα είχε πέσει θύμα μιας άτιμης επίθεσης ενάντια στα βασικά θεμέλια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, Εγώ θα το έλεγα τορπίλη που εκτοξεύθηκε ενάντια στο σύστημα, αποτόλμησε ο υπουργός της άμυνας να διαφωνήσει, Έτσι είναι, σκέφτομαι όμως, κι ο αρχηγός του κράτους συμφωνεί με την δική μου άποψη, ότι, χωρίς να αφήνουμε καθόλου απ’ τα μάτια μας τον κίνδυνο μιας άμεσης εξάπλωσης, με γνώμονα την ποικιλία στα μέσα και τους στόχους δράσης οποιαδήποτε στιγμή απαιτείται, θα ήταν προτιμότερο να ξεκινήσουμε από την χρήση διακριτικών μεθόδων, λιγότερο επιδεικτικών μεν, περισσότερο όμως αποτελεσματικών από το να κατεβάσουμε τον στρατό στους δρόμους, να κλείσουμε το αεροδρόμιο και να εγκαταστήσουμε οδοφράγματα στις εξόδους της πόλης, Και ποιες μέθοδοι θα είναι αυτές, ρώτησε ο υπουργός των στρατιωτικών χωρίς την παραμικρή προσπάθεια να κρύψει την αντίθεσή του, Αυτές που ξέρετε, σας υπενθυμίζω ότι οι ένοπλες δυνάμεις έχουν τις δικές τους υπηρεσίες κατασκοπίας, Εμείς τις λέμε αντικατασκοπίας, Το ίδιο κάνει, Μάλιστα, καταλαβαίνω πού θέλετε να φτάσετε, Το ήξερα πως θα καταλαβαίνατε, είπε ο πρωθυπουργός ενώ ταυτόχρονα έκανε νόημα στον υπουργό των εσωτερικών. Πήρε αυτός τον λόγο, Χωρίς να μπούμε εδώ σε λεπτομέρειες της επιχείρησης, που, όπως είναι ευνόητο, καθιστούν απόρρητο υλικό, top secret θα λέγαμε, το σχέδιο που κατέστρωσε το υπουργείο μου έγκειται, σε γενικές γραμμές, σε μια ευρεία και συστηματική επιχείρηση διήθησης στον πληθυσμό, που έχει ανατεθεί σε πράκτορες με την κατάλληλη προετοιμασία, και η οποία μπορεί να μας οδηγήσει στην γνώση των αιτίων του συμβάντος και να μας επιτρέψει να πάρουμε τα αναγκαία μέτρα που θα εξολοθρεύσουν το κακό εν τη γενέσει του, Εν τη γενέσει του, δεν θα το έλεγα, το κακό είναι ήδη εδώ, παρατήρησε ο υπουργός της δικαιοσύνης, Τρόπος του λέγειν, απάντησε με ελαφρώς εκνευρισμένο ύφος ο υπουργός των εσωτερικών, που συνέχισε, Είναι η στιγμή να ανακοινώσω στο συμβούλιο αυτό, με απόλυτη και καθολική εμπιστευτικότητα, συγχωρείστε μου τον πλεονασμό, ότι οι υπηρεσίες κατασκοπίας που βρίσκονται κάτω από τις διαταγές μου, ή καλύτερα, που εξαρτώνται από το υπουργείο της αρμοδιότητάς μου, δεν αποκλείουν την πιθανότητα το γεγονός να έχει τις πραγματικές του ρίζες στο εξωτερικό, και αυτό που τώρα βλέπουμε ίσως είναι μόνο η άκρη του παγόβουνου μιας γιγαντιαίας διεθνούς συνομωσίας για την αποσταθεροποίηση, αναρχικής έμπνευσης πιθανότατα, η οποία, για λόγους που αγνοούμε ακόμη, μπορεί να έχει επιλέξει την χώρα μας ως πρώτο της πειραματόζωο, Περίεργη εκδοχή, είπε ο υπουργός του πολιτισμού, τουλάχιστον μέχρι εκεί που φτάνουν οι γνώσεις μου, οι αναρχικοί ποτέ δεν εκδήλωσαν, ούτε καν στο πεδίο της θεωρίας, την πρόθεση να διαπράξουν ενέργειες με τα χαρακτηριστικά και το εύρος αυτό, Πιθανώς, αντιγύρισε σαρκαστικά ο υπουργός της άμυνας, επειδή οι γνώσεις σας, αγαπητέ συνάδελφε, προσδιορίζονται χρονικά στον ειδυλλιακό κόσμο των παππούδων σας, από τότε όμως, όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, τα πράγματα άλλαξαν αρκετά, υπήρξε τότε μια εποχή μηδενισμού, σχεδόν λυρικού, όχι ιδιαίτερα αιματηρού, αυτό που έχουμε μπροστά μας σήμερα όμως είναι τρομοκρατία καθαρή και σκέτη, ποικίλη στα πρόσωπα και τις εκφάνσεις της, ίδια όμως πάντα στην ουσία της, Προσοχή στις βιαστικές υπερβολές και τις εικασίες, επενέβη ο υπουργός της δικαιοσύνης, μου φαίνεται παρακινδυνευμένο, για να μην πω καταχρηστικό, να εξομοιώνουμε με την τρομοκρατία, και μάλιστα με την αξιολόγηση καθαρή και σκέτη, την εμφάνιση μερικών λευκών ψήφων στις κάλπες, Μερικές λευκές ψήφοι, μερικές λευκές ψήφοι, ψέλλισε ο υπουργός της άμυνας, που είχε παραλύσει σχεδόν από την κατάπληξη, πώς είναι δυνατόν να αποκαλείτε μερικές ογδόντα τρεις ψήφους στις εκατό, πείτε μου, ενώ έπρεπε να γνωρίζετε, να έχετε συναίσθηση πως κάθε ψήφος χωριστά ήταν τορπίλη στα ίσαλα, Ίσως οι γνώσεις μου για την αναρχία να μην είναι τόσο σύγχρονες, δεν λέω όχι, είπε ο υπουργός πολιτισμού, αλλά, απ’ όσο γνωρίζω, παρ’ όλο που κάθε άλλο παρά ειδικό θεωρώ τον εαυτό μου στις ναυτικές μάχες, οι τορπίλες στοχεύουν πάντα στα ίσαλα, εξάλλου, φαντάζομαι πως δεν έχουν άλλη επιλογή, γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό τις κατασκευάζουν. Ο υπουργός των εσωτερικών πετάχτηκε ξαφνικά σαν ελατήριο, επρόκειτο να υπερασπιστεί την μπαρούφα του συναδέλφου του της άμυνας, να καταγγείλει ίσως το εμφανές έλλειμμα πολιτικής αλληλεγγύης του συμβουλίου, αλλά ο πρόεδρος της κυβέρνησης κατάφερε με την παλάμη του ένα ξερό χτύπημα στο τραπέζι για να ζητήσει ησυχία και τον έκοψε, Οι κύριοι υπουργοί του πολιτισμού και της άμυνας μπορούν να συνεχίσουν έξω την ακαδημαϊκή τους λογομαχία αφού φαίνεται να τους έχει συνεπάρει τόσο, εγώ όμως σας ζητώ να θυμηθείτε ότι βρισκόμαστε εδώ συγκεντρωμένοι, στην αίθουσα αυτή που αντιπροσωπεύει, περισσότερο ακόμη και από το κοινοβούλιο, την καρδιά της ισχύος και την δημοκρατική εξουσία, για να λάβουμε αποφάσεις που θα σώσουν την χώρα, αυτή είναι η πρόκληση, από την σοβαρότερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει στην ιστορία διάρκειας αιώνων, επομένως, πιστεύω πως, μπροστά σε τέτοια τρομερή αναμέτρηση, θα έπρεπε να σωπάσουν, ως ανάξιοι μπροστά στις ευθύνες μας, οι μωρολογίες και τα ουτιδανά ζητήματα ερμηνείας. Έκανε μία παύση, και μετά συνέχισε, εν τω μεταξύ, θέλω να διασαφηνίσω στον κύριο υπουργό της άμυνας πως το γεγονός ότι ο πρόεδρος της κυβέρνησης κλίνει, στην πρώτη αυτή φάση διαχείρισης της κρίσης, στην εφαρμογή ενός σχεδίου που καταρτίστηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου των εσωτερικών, δεν σημαίνει και δεν θα μπορούσε ποτέ να σημάνει πως έχουμε παραμερίσει την περίπτωση κήρυξης κατάστασης πολιορκίας, θα εξαρτηθούν όλα από την πορεία που θα πάρουν τα γεγονότα, από τις αντιδράσεις του πληθυσμού της πρωτεύουσας, από την σφυγμομέτρηση στην υπόλοιπη χώρα, από την απρόβλεπτη συχνά συμπεριφορά της αντιπολίτευσης, και ειδικά, στην περίπτωση αυτή, του κ.τ.α, που δεν έχει τίποτα να χάσει και δεν θα έχει πρόβλημα να ποντάρει ό,τι έχει και δεν έχει σε ένα παιχνίδι υψηλού ρίσκου, Δεν νομίζω πως θα πρέπει να μας απασχολεί τόσο ένα κόμμα που συγκέντρωσε μόλις ένα τοις εκατό των ψήφων, παρατήρησε ο υπουργός των εσωτερικών σηκώνοντας τους ώμους σε ένδειξη περιφρόνησης, Διαβάσατε το ανακοινωθέν τους, ρώτησε ο πρωθυπουργός, Φυσικά, είναι μέρος της δουλειάς μου να διαβάζω πολιτικά ανακοινωθέντα, ανήκει στις υποχρεώσεις μου, υπάρχουν βέβαια εκείνοι που πληρώνουν συνεργάτες για να τους σερβίρουν μασημένη τροφή στο πιάτο, αλλά εγώ ανήκω στην κλασική σχολή, εμπιστεύομαι μόνο το κεφάλι μου ακόμη κι αν κάνω λάθος, Ξεχνάτε ότι οι υπουργοί, σε τελευταία ανάλυση, είναι οι συνεργάτες του αρχηγού της κυβέρνησης, Είναι τιμή μου που είμαι κι εγώ τέτοιος, κύριε πρωθυπουργέ, η διαφορά, η τεράστια διαφορά έγκειται στο ότι εμείς σας φέρνουμε την τροφή χωνεμένη, Λοιπόν, ας αφήσουμε την γαστρονομία και τις χημικές διεργασίες της χώνεψης, κι ας επιστρέψουμε στο ανακοινωθέν του κ.τ.α, πείτε μου την γνώμη σας, πώς σας φάνηκε, Πρόκειται για μια χονδροειδή, αφελή εκδοχή της παλιάς διδαχής που ορίζει να τάσσεσαι με τον εχθρό όταν δεν μπορείς να τον νικήσεις, Και στην παρούσα περίσταση, Στην παρούσα περίσταση, κύριε πρωθυπουργέ, σημαίνει ότι αν οι ψήφοι δεν είναι δικές σου, βρες τρόπο να μοιάζουν πως είναι, Έστω κι έτσι, σκόπιμο είναι να είμαστε σε επιφυλακή, το τρυκ αυτό μπορεί να έχει κάποια επίδραση σε ένα μέρος του πληθυσμού που τείνει προς τα αριστερά, Το οποίο την στιγμή αυτή δεν γνωρίζουμε ακριβώς ποιο είναι, είπε ο υπουργός της δικαιοσύνης, ασφαλώς δεν θέλουμε να αναγνωρίσουμε, φωναχτά και φανερά, πως η μεγάλη πλειοψηφία αυτού του ογδόντα τρία τοις εκατό είναι ψηφοφόροι δικοί μας και του κ.τ.κ, αλλιώς θα έπρεπε να τους ρωτήσουμε γιατί ψήφισαν λευκό, ιδού η σοβαρότητα του θέματος, κι όχι στα πολύξερα και αφελή επιχειρήματα που χρησιμοποιεί το κ.τ.α, που θέλει να πει ότι, αφού οι περισσότερες ψήφοι δεν είναι δικές σου, προσποιήσου πως δεν είναι ούτε του αντιπάλου σου, Με άλλα λόγια, είπε από την γωνία του τραπεζιού ο υπουργός των μεταφορών και επικοινωνιών, είμαστε όλοι στα ίδια, Κάπως συνοπτικός τρόπος για να περιγράψει κανείς την συνθήκη στην οποία βρισκόμαστε, και μιλώ στενά από πολιτικής απόψεως, η οποία όμως έχει το νόημά της, είπε ο πρωθυπουργός, κι έκλεισε την συζήτηση.

Η γρήγορη εγκαθίδρυση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, ένα είδος σολομώντειας λύσης με την υπαγόρευση της σύνεσης, ήρθε να κόψει τον γόρδιο δεσμό που τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, ιδιαίτερα οι εφημερίδες, είχαν προσπαθήσει να λύσουν με μεγαλύτερη ή μικρότερη αποτελεσματικότητα, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιδεξιότητα, πάντοτε όμως με προσοχή ώστε να μην φαίνεται πολύ η πρόθεση, ξεκινώντας από το ανόσιο αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών και, πιο δραματικά, των δεύτερων. Από την μια πλευρά, ήταν καθήκον τους, προφανές και στοιχειώδες, να καταδικάσουν ενεργά με αγανάκτηση και πολιτικό αίσθημα, τόσο στα κύρια άρθρα όσο και στις στήλες που είχαν ανατεθεί επί τούτου, την απρόσμενη και ανεύθυνη κίνηση ενός εκλογικού σώματος που τυφλό μπροστά στα ύψιστα πατριωτικά συμφέροντα από μια περίεργη και μοιραία διαστροφή, είχε παγιδεύσει την εθνική πολιτική ζωή με πρωτόγνωρο τρόπο, σπρώχνοντάς την στο καταχθόνιο αδιέξοδο από το οποίο ούτε ο πιο προικισμένος δεν έβλεπε διαφυγή. Από την άλλη είχαν να ζυγίσουν και να μετρήσουν προσεχτικά κάθε λέξη που έγραφαν, να επιδείξουν δεκτικότητα, να κάνουν, πώς το λένε, δύο βήματα μπρος και ένα πίσω, για να μην δυσαρεστηθούν οι αναγνώστες που μια εφημερίδα τους αντιμετώπιζε ως προδότες και ασυλλόγιστους μετά από τόσα χρόνια απόλυτης αρμονίας και επιμελούς ανάγνωσης. Η κήρυξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης επέτρεπε στην κυβέρνηση να αναλάβει τις αντίστοιχες εξουσίες και να αναστείλει μια και καλή τις συνταγματικές εγγυήσεις, κι αυτό ανακούφισε από το πιεστικό βάρος και την απειλητική σκιά το κεφάλι των διευθυντών και αρχισυντακτών. Με τον περιορισμό στην ελευθερία της έκφρασης και της επικοινωνίας, με την λογοκρισία να αγρυπνεί στο σβέρκο του συντάκτη, είχαν βρει την καλύτερη πρόφαση και την πληρέστερη δικαιολογία, Εμείς πολύ θα θέλαμε, θα έλεγαν, να διευκολύνουμε τους αγαπητούς μας αναγνώστες στην δυνατότητα, που είναι εξάλλου δικαίωμα, να έχουν πρόσβαση σε μια πληροφόρηση και άποψη απαλλαγμένη από καταχρηστικές παρεμβάσεις και απαράδεκτους περιορισμούς, ειδικότερα σε στιγμές τόσο κρίσιμες όπως αυτές που περνούμε, έτσι έχει όμως η κατάσταση, μόνο όποιος έχει βγάλει μια ζωή το ψωμί του απ’ το τιμημένο επάγγελμα του δημοσιογράφου ξέρει πόσο πονάει να δουλεύεις σχεδόν εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο παρακολουθούμενος, εξάλλου, κι αυτό μεταξύ μας, αυτός που έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για ό,τι συμβαίνει είναι οι εκλογείς της πρωτεύουσας, όχι οι άλλοι, της επαρχίας, δυστυχώς, επιπλέον, παρ’ όλες τις εκκλήσεις μας, η κυβέρνηση δεν μας δίνει την άδεια να βγάλουμε μια λογοκριμένη έκδοση εδώ και μια άλλη ελεύθερη για την υπόλοιπη χώρα, εχθές ακόμη ένας υψηλά ιστάμενος του υπουργείου των εσωτερικών μας έλεγε ότι η λογοκρισία είναι σαν τον ήλιο, όταν ανατέλλει είναι για όλους, για μας αυτό δεν αποτελεί καινοτομία, ξέραμε πως έτσι γίνεται στον κόσμο, πάντα υπάρχουν οι δίκαιοι που πληρώνουν για τους αμαρτωλούς. Παρ’ όλα τα μέτρα, τόσο στην μορφή όσο και στο περιεχόμενο, από νωρίς έγινε εμφανές ότι το ενδιαφέρον για την ανάγνωση των εφημερίδων έπεσε πολύ. Κινητοποιημένες από εύλογη ανησυχία και κυνηγώντας προς κάθε δυνατή κατεύθυνση, υπήρξαν εφημερίδες που σκέφτηκαν να καταπολεμήσουν την αποχή των αγοραστών τους πασπαλίζοντας πικάντικα τις σελίδες τους με γυμνά κορμιά σε νέους κήπους της απόλαυσης, θηλυκά, αρσενικά, ζευγαρωμένα ή μόνα, μεμονωμένα ή σε παρέες, ήρεμα ή σε δράση, αλλά οι αναγνώστες, με την υπομονή τους εξαντλημένη για φωτογραφίες της στιγμής όπου οι ποικιλία στα χρώματα και στο είδος, πέρα από ελάχιστες και με μειωμένη διεγερτική επίδραση, ήδη εδώ και πολλά και μακρινά χρόνια έχουν θεωρηθεί ως πεζές κοινοτοπίες για την εκμετάλλευση της λίμπιντο, συνέχισαν, με απόσταση, με αδιαφορία, κι ακόμη με ναυτία, να ρίχνουν τα τιράζ και τις πωλήσεις. Επίσης δεν υπήρχε περίπτωση να έχει κάποια ευνοϊκή επίδραση στο καθημερινό ισοζύγιο του οικονομικού δούναι και λαβείν, αμετάκλητα πεσμένο χαμηλά, η αναζήτηση και η επίδειξη προσωπικών στιγμών ελάχιστης ευπρέπειας, σκανδάλων και αισχροτήτων κάθε είδους, ο παλιός γνωστός τροχός των δημόσιων αρετών μεταμφιεσμένων σε ιδιωτικά βίτσια, το γιορταστικό λούνα παρκ των ιδιωτικών βίτσιων που ανελίχθηκαν σε δημόσιες αρετές και από τα οποία μέχρι πολύ πρόσφατα δεν έλειπαν όχι μόνο οι θεατές, αλλά ούτε και οι υποψήφιοι για μερικούς γύρους. Πράγματι, φαινόταν πως η πλειοψηφία των κατοίκων της πρωτεύουσας, ήταν αποφασισμένη να αλλάξει τρόπο ζωής, γούστο και στυλ. Η μεγάλη τους πλάνη, όπως θα δουν καλά από δω και πέρα, ήταν ότι ψήφισαν λευκό. Καθαριότητα ήθελαν, ε θα την είχαν.

Αυτή ήταν η σταθερή διάθεση της κυβέρνησης και, ειδικότερα, του υπουργείου των εσωτερικών. Η επιλογή πρακτόρων, κάποιοι φερμένοι από τις μυστικές, άλλοι από φανερές υπηρεσίες, που επρόκειτο να εισδύσουν λαθραία στους κόλπους της μάζας, υπήρξε ταχεία και αποτελεσματική. Αφού αποκάλυψαν, ένορκα, σε ένδειξη του παραδειγματικού τους χαρακτήρα ως πολιτών, το όνομα του κόμματος το οποίο είχαν ψηφίσει και την φύση της δηλωμένης ψήφου, αφού υπέγραψαν, επίσης ένορκα, ένα έγγραφο όπου εκδήλωναν σφοδρότατη απέχθεια για την ηθική μάστιγα που είχε μολύνει ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, η πρώτη δράση των πρακτόρων, και των δύο φύλων, ας σημειωθεί, για να μην ειπωθεί, ως συνήθως, πως κάθε κακό είναι έργο των αντρών, οργανωμένοι σε ομάδες των σαράντα σαν σχολική τάξη και καθοδηγούμενοι από επόπτες με εκπαίδευση στην διάκριση, αναγνώριση και ερμηνεία ηλεκτρονικών μέσων καταγραφής, εικόνας αλλά και ήχου, η πρώτη δράση, όπως λέγαμε, συνίστατο στο ξεδιάλεγμα μιας τεράστιας ποσότητας υλικού που είχε συλλεχθεί από τους πληροφοριοδότες κατά την δεύτερη ψηφοφορία, εκείνους που είχαν ελιχθεί στις ουρές στήνοντας αυτί αλλά και σε όσους, εξοπλισμένοι με βιντεοκάμερες και μικρόφωνα, έκοβαν βόλτες με αυτοκίνητα κατά μήκος των ουρών. Ξεκινώντας αυτήν την επιχείρηση σάρωσης στα σπλάχνα της πληροφορίας, προσφερόταν στους πράκτορες, προτού ριχτούν με ενθουσιασμό και όσφρηση σέτερ σε άμεση δράση, στην εργασία πεδίου, μια μυστική βάση δεδομένων, της οποίας το ποιόν, μερικές σελίδες πιο πίσω, είχαμε την ευκαιρία να προκαταλάβουμε με ένα σύντομο αλλά κατατοπιστικό παράδειγμα, Απλές, τρέχουσες φράσεις, όπως αυτές που ακολουθούν, Συνήθως δεν ψηφίζω, αλλά σήμερα με έπιασε η διάθεση να έρθω, Για να δούμε αν όλο αυτό θα βγάλει κάτι που ν’ αξίζει τον κόπο, Πολλές φορές πάει το κανάτι στην βρύση, μια φορά θα σπάσει, Και τις προάλλες ψήφισα, αλλά κατάφερα να βγω από το σπίτι στις τέσσερις, Εδώ είναι σαν την λαχειοφόρο, σχεδόν πάντα βγάζει λευκό, Όπως και να ΄χει πρέπει να επιμείνουμε, Η ελπίδα είναι σαν το αλάτι, δεν τρέφει αλλά νοστιμεύει το ψωμί, για ώρες ολόκληρες αυτές και χιλιάδες ακόμη φράσεις εξίσου άκακες, εξίσου ουδέτερες, εξίσου αθώες, ξεψαχνίστηκαν μέχρι την τελευταία συλλαβή, κονιορτοποιήθηκαν, γύρισαν τα μέσα έξω, χτυπήθηκαν στο γουδί με τις ερωτήσεις για γουδοχέρι, Εξηγήστε μου τι κανάτι είναι αυτό, Γιατί έσπασε στην βρύση, κι όχι στον δρόμο, ή στο σπίτι, Αν δεν συνηθίζατε να ψηφίζετε, γιατί ψηφίσατε αυτή την φορά, Αν η ελπίδα είναι σαν το αλάτι, τι πιστεύετε πως πρέπει να γίνει ώστε το αλάτι να γίνει σαν την ελπίδα, Πώς επιλύετε την διαφορά χρώματος ανάμεσα στην ελπίδα, που είναι πράσινη, και στο αλάτι, που είναι λευκό, Πιστεύετε πραγματικά ότι το ψηφοδέλτιο είναι όμοιο με το λαχείο, Τι ακριβώς θέλατε να πείτε όταν είπατε την λέξη λευκό, και ξανά, Τι κανάτι είναι αυτό, Πήγε στην πηγή γιατί διψούσε, ή για να συναντήσει κάποιον, Τι ακριβώς συμβολίζει το κανάτι, Όταν ρίχνετε αλάτι στο φαγητό, νομίζετε ότι του ρίχνετε ελπίδα, Γιατί φοράτε λευκό πουκάμισο, Εντέλει, τι κανάτι είναι αυτό, κανάτι πραγματικό, ή κανάτι μεταφορικό, Και ο πηλός τι χρώμα είχε, ήταν μαύρος, ήταν κόκκινος, Ήταν σκέτος ή είχε σχέδια, Είχε επικάλυψη χαλαζία, Γνωρίζετε τι είναι ο χαλαζίας, Έχετε κερδίσει ποτέ σε λαχειοφόρο, Γιατί κατά την πρώτη ψηφοφορία βγήκατε από το σπίτι μόλις στις τέσσερις, ενώ είχε σταματήσει να βρέχει τουλάχιστον δύο ώρες νωρίτερα, Ποια είναι η γυναίκα στο πλάι σας στην φωτογραφία, Γιατί γελάτε με τόσο κέφι, Δεν θεωρείτε ότι μια σημαντική πράξη όπως η ψηφοφορία δικαιούταν από όλους τους εκλογείς που έχουν συναίσθηση της ευθύνης μία στάση σοβαρή, μετρημένη, αφοσιωμένη, ή μήπως θεωρείτε ότι η δημοκρατία είναι για γέλια, Ή μήπως νομίζετε πως είναι για κλάματα, Τι πιστεύετε λοιπόν, για γέλια ή για κλάματα, Πείτε μου πάλι για το κανάτι, πείτε μου γιατί δεν σκεφτήκατε να το κολλήσετε ξανά, υπάρχουν ειδικές κόλλες, Αυτή η αμφιβολία μήπως σημαίνει πως κάτι έχει σπάσει και για σας, Τι, Σας αρέσει η εποχή στην οποία έτυχε να ζείτε, ή θα προτιμούσατε να ζείτε σε άλλη, Για να γυρίσουμε στο αλάτι και την ελπίδα, ποια ποσότητά της θεωρείτε σκόπιμο να βάλει κανείς για να γίνει βρώσιμο το αντικείμενο της ελπίδας, Αισθάνεστε κουρασμένος, Θέλετε να πάτε στο σπίτι σας, Μη βιάζεστε, η βιασύνη είναι κάκιστος σύμβουλος, κάνει το άτομο να μην σκέφτεται καλά τις απαντήσεις που δίνει, και οι συνέπειες που θα προκύψουν είναι οι χείριστες, Όχι, δεν είστε χαμένος, πώς σας ήρθε, απ’ ό,τι φαίνεται δεν καταλάβατε ακόμη πως εδώ μέσα οι άνθρωποι δεν χάνονται, βρίσκονται, Μείνετε ήσυχος, δεν σας απειλούμε, θέλουμε απλώς να μη βιάζεστε, τίποτα άλλο. Φτάνοντας στο σημείο αυτό, όντας το θήραμα στριμωγμένο και αιχμάλωτο, του έκαναν την τελική ερώτηση, Και τώρα πείτε μου τι ψηφίσατε, δηλαδή σε ποιο κόμμα δώσατε την ψήφο σας. Λοιπόν, αν κλήθηκαν σε ανάκριση πεντακόσιοι ύποπτοι που θηρεύτηκαν στις εκλογικές ουρές, κατάσταση στην οποία θα μπορούσε να βρεθεί ο καθένας από εμάς δεδομένου του εφήμερου περιεχομένου μιας κατηγορίας που φτωχά αποδόθηκε με τις φράσεις που παραθέσαμε ως πειστικό δείγμα, φράσεις που έπιασαν τα κεντρικά μικρόφωνα και οι κοριοί, το λογικό, δεδομένης της σχετικής ευρύτητας του υπό εξέταση συνόλου, θα ήταν οι απαντήσεις να διανέμονται, έστω και με ένα μικρό και φυσιολογικό περιθώριο σφάλματος, στην ίδια αναλογία ψήφων στις οποίες εκφράστηκαν, δηλαδή, σαράντα άνθρωποι να δηλώσουν υπερήφανα πως ψήφισαν το κόμμα της δεξιάς, αυτό που είναι στην κυβέρνηση, ένας παρόμοιος αριθμός αρτύνοντας την απάντηση με μια πρέζα πρόκλησης να δηλώσουν πως ψήφισαν την μόνη αντιπολίτευση που αξίζει να λέγεται έτσι, δηλαδή, το κόμμα του κέντρου, και πέντε, όλοι κι όλοι, κολλημένοι με την πλάτη στον τοίχο, Ψήφισα το κόμμα της αριστεράς, θα έλεγαν σταθερά, αλλά ταυτόχρονα θα ήταν σαν να ζητούσαν συγγνώμη για ένα καπρίτσιο τους που δεν το ελέγχουν. Οι υπόλοιποι, εκείνο το τεράστιο υπόλοιπο των τετρακοσίων δεκαπέντε απαντήσεων, θα έπρεπε να πει, σύμφωνα με την σχετική λογική των δημοσκοπήσεων, Ψήφισα λευκό. Τέτοια ευθεία απάντηση, χωρίς καυχησιάρικες ή επιφυλακτικές αμφισημίες θα μπορούσε να δώσει ένας υπολογιστής ή μια αριθμομηχανή, και θα ήταν η μόνη που η άκαμπτη και ειλικρινής της φύση, η πληροφορική και η μηχανική, θα επέτρεπε, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους, και οι άνθρωποι είναι παγκοσμίως γνωστοί ως τα μόνα ζώα ικανά να ψεύδονται, αν και, είναι αλήθεια, μερικές φορές το κάνουν επειδή φοβούνται, μερικές φορές από συμφέρον, κι επίσης μερικές φορές επειδή αντιλαμβάνονται εγκαίρως πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος που έχουν στην διάθεσή τους για να υπερασπιστούν την αλήθεια. Κρίνοντας από τα φαινόμενα, επομένως, το σχέδιο του υπουργείου εσωτερικών είχε αποτύχει, και, όντως, στις πρώτες εκείνες στιγμές, η σύγχυση μεταξύ των συνεργατών άγγιζε τον απόλυτο εξευτελισμό, έμοιαζε να μην υπάρχει τρόπος να παρακάμψουν το απρόσμενο εμπόδιο, εκτός κι αν έδιναν διαταγή να υποβάλουν σε βασανιστήρια όλο αυτόν τον κόσμο, πράγμα που, όπως είναι γνωστό τοις πάσι, κακοφαίνεται στα δημοκρατικά κράτη που δικαιωματικά έχουν τον εξοπλισμό να πετύχουν τους ίδιους στόχους χωρίς να χρειάζεται να ανατρέχουν σε μέσα τόσο μεσαιωνικά, τόσο πρωτόγονα. Σ’ αυτήν την περίπλοκη κατάσταση, ο υπουργός των εσωτερικών έδειξε το πολιτικό του ανάστημα και μια ασυνήθιστη ευελιξία τακτικής και στρατηγικής, που προμηνούσε, ποιος ξέρει, υψηλότερο πεπρωμένο. Δύο αποφάσεις έλαβε, κι οι δύο σημαντικές. Η πρώτη, που αργότερα θα αποκηρυσσόταν ως κακοήθης και μακιαβελική, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου που διανεμήθηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με ενδιάμεσο το πρακτορείο κρατικό φερέφωνο, συνίστατο σε μια συγκινητική ευχαριστία, εξ ονόματος όλης της κυβέρνησης, προς τους πεντακόσιους υποδειγματικούς πολίτες που τις τελευταίες μέρες είχαν παρουσιαστεί οικειοθελώς στις αρχές, προσφέροντας την σταθερή τους υποστήριξη και όποια συνεργασία τους ζητήθηκε για την πρόοδο των ερευνών που διεξάγονται πάνω στους παράγοντες της ανωμαλίας που διαπιστώθηκε κατά τις δύο τελευταίες ψηφοφορίες. Εκτός από το καθήκον της στοιχειώδους ευγνωμοσύνης, το υπουργείο, προλαμβάνοντας τις ερωτήσεις, ειδοποιούσε τις οικογένειες πως δεν θα έπρεπε να εκπλαγούν ούτε να ανησυχήσουν για την έλλειψη ειδήσεων των αγαπημένων τους απόντων, αφού στην σιωπή αυτή, ακριβώς, βρισκόταν το κλειδί που θα μπορούσε να εγγυηθεί την προσωπική τους ασφάλεια, δεδομένου του υψηλού βαθμού μυστικότητας, κόκκινο/κόκκινο, που είχε επιδοθεί στην λεπτή αυτή επιχείρηση. Η δεύτερη απόφαση, προς γνώση και εσωτερική αποκλειστικά χρήση, συνιστούσε την απόλυτη ανατροπή του σχεδίου που αναπτύχθηκε παραπάνω, το οποίο, όπως σίγουρα θα θυμόμαστε, προέβλεπε ότι η μαζική διήθηση ερευνητών στους κόλπους των λαϊκών μαζών θα γινόταν το κατ’ εξοχήν μέσο που θα οδηγούσε στην διαλεύκανση του μυστηρίου, του αινίγματος, του γρίφου, της σπαζοκεφαλιάς, όπως θέλετε πείτε το, της λευκής ψήφου. Από τώρα και στο εξής, οι πράκτορες θα δούλευαν χωρισμένοι σε δύο ομάδες άνισες αριθμητικά, η μικρότερη στο έργο πεδίου, από το οποίο, για να πούμε την αλήθεια, δεν περίμεναν πια μεγάλα αποτελέσματα, η μεγαλύτερη για να συνεχίσει την ανάκριση των πεντακοσίων ατόμων που παρέμεναν, προσοχή, όχι κρατούνταν, αυξάνοντας όταν, όπως και όσο ήταν ανάγκη την σωματική και ψυχολογική πίεση στην οποία τους υπέβαλλαν. Όπως διδάσκει αιώνες το πανάρχαιο ρητό, Κάλλιο πεντακόσιοι και στο χέρι παρά χίλιοι και καρτέρι. Δεν άργησε να έρθει η επιβεβαίωση. Όταν, μετά από πολλή διπλωματική ικανότητα, πολύ κλωθογύρισμα και ζύγισμα, ο πράκτορας στο έργο πεδίου, δηλαδή στην πόλη, απόσωνε να κάνει την πρώτη ερώτηση, Μπορείτε, σας παρακαλώ, να μου πείτε, ποιον ψηφίσατε, η απάντηση που του έδιναν, σαν μάθημα που το ήξεραν απ’ έξω ήταν, λέξη προς λέξη, ό,τι ακριβώς λέει και ο νόμος, Κανείς, με καμία πρόφαση, δεν μπορεί να υποχρεωθεί να αποκαλύψει την ψήφο του ούτε να ρωτηθεί σχετικά από οποιαδήποτε αρχή. Κι όταν, με ύφος ανθρώπου που δεν δίνει μεγάλη σημασία στο θέμα, έκανε την δεύτερη ερώτηση, Συγχωρέστε την περιέργειά μου, μήπως τυχόν ψηφίσατε λευκό, η απάντηση που δεχόταν περιόριζε επιδέξια τα όρια της ερώτησης σε απλή ακαδημαϊκή ερώτηση, Όχι κύριε, δεν ψήφισα λευκό, αλλά αν το είχα κάνει θα ήμουν μέσα στα πλαίσια του νόμου όπως κι αν είχα ψηφίσει οποιαδήποτε από τις εκλογικές λίστες ή αν είχα ακυρώσει την ψήφο μου με μια καρικατούρα του προέδρου, η λευκή ψήφος, κύριε με τις ερωτήσεις, είναι ένα δικαίωμα χωρίς περιορισμούς, που ο νόμος υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει στους εκλογείς, είναι γραμμένο με το νι και με το σίγμα, κανείς δεν μπορεί να διωχθεί επειδή ψήφισε λευκό, όπως και να ‘χει, για να ησυχάσετε, σας ξαναλέω πως δεν είμαι από αυτούς που ψήφισαν λευκό, απλώς κουβέντα να γίνεται, μια ακαδημαϊκή υπόθεση, τίποτα άλλο. Υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία αν άκουγε κανείς μια τέτοια απάντηση δύο ή τρεις φορές, θα ήταν απλώς ένδειξη πως κάμποσα άτομα σ’ αυτόν τον κόσμο γνωρίζουν τον νόμο με τον οποίον ζουν, κι επιμένουν σ’ αυτά που ξέρουν, αλλά όταν υποχρεώνεται κανείς να την ακούσει, αδιαμαρτύρητα, χωρίς να παίξουν τα βλέφαρά του, εκατό φορές στην σειρά, χίλιες φορές στην σειρά, σαν λιτανεία που την έμαθαν απ’ έξω, αυτό ξεπερνά όσα που μπορεί να αντέξει η υπομονή ενός ανθρώπου που εκπαιδεύτηκε ακριβώς για τόσο λεπτές υποθέσεις, και τώρα ανακαλύπτει πως είναι ανίκανος να τις φέρει σε πέρας. Δεν παραξενεύει λοιπόν κανέναν που η συστηματική παρακώλυση από πλευράς των εκλογέων είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν κάποιοι πράκτορες τον έλεγχο των νεύρων τους και να περάσουν στις προσβολές και τις επιθέσεις, συμπεριφορές οι οποίες, εξάλλου, κάποιες φορές είχαν κακή έκβαση, αν λάβουμε υπόψη ότι ενεργούσαν κατά μόνας για να μην τρομάξουν το θήραμα κι έτσι συχνά, άλλοι εκλογείς, κυρίως στα κακόφημα όπως λέγονται μέρη, εμφανίζονταν, με τις συνέπειες που εύκολα φανταζόμαστε, για να συνδράμουν τον αμυνόμενο. Οι αναφορές που απέστελλαν οι πράκτορες στα κεντρικά των επιχειρήσεων ήταν αποκαρδιωτικά μικρές σε περιεχόμενο, ούτε ένα άτομο, ούτε ένα, δεν είχε ομολογήσει πως ψήφισε λευκό, κάποιοι έκαναν τους ανήξερους, έλεγαν πως μια άλλη μέρα, με την ησυχία τους, θα μιλούσαν, τώρα βιάζονταν πολύ, να μην κλείσουν τα μαγαζιά, οι χειρότεροι απ’ όλους όμως ήταν οι γέροι, ποιος διάολος τους είχε καβαλήσει, ήταν λες και μια επιδημία κώφωσης τους είχε κλείσει όλους μέσα σε ένα ηχομονωμένο κουκούλι κι όταν ο πράκτορας, με αφοπλιστική αφέλεια, έγραφε την ερώτηση σε ένα χαρτί, οι ξεδιάντροποι έλεγαν, ή πως είχαν σπάσει τα γυαλιά τους, ή πως δεν καταλάβαιναν τον γραφικό χαρακτήρα, ή απλώς πως δεν ήξεραν ανάγνωση. Υπήρχαν κι άλλοι πράκτορες, ωστόσο, πιο επιδέξιοι, που είχαν πάρει την ιδέα της διήθησης στα σοβαρά, με την ακριβή της σημασία, και κυκλοφορούσαν στα μπαρ, κερνούσαν ποτά, δάνειζαν λεφτά σε άψιλους τζογαδόρους, πήγαιναν σε αθλητικές διοργανώσεις, κυρίως ποδοσφαίρου και μπάσκετ, γιατί στις κερκίδες τους υπάρχει η περισσότερη κίνηση, έπιαναν κουβέντα με τους διπλανούς τους, και στην περίπτωση του ποδοσφαίρου, αν ερχόταν ισοπαλία χωρίς γκολ, την αποκαλούσαν, ύψιστη πονηριά, με φωνή όλο νόημα, λευκό αποτέλεσμα, για να δουν τι θα γίνει. Και δεν γινόταν τίποτα. Αργά ή γρήγορα έφταναν πάντα τελικά στην ώρα των ερωτήσεων, Μπορείτε παρακαλώ να μου πείτε ποιο κόμμα ψηφίσατε, συγχωρέστε την περιέργειά μου, μήπως τυχόν ψηφίσατε λευκό, και τότε επαναλαμβάνονταν οι γνωστές ήδη απαντήσεις, σόλο ή εν χορώ, Εγώ, πώς σας ήρθε, Εμείς, αν είναι δυνατόν, και αμέσως επικαλούνταν τους νομικούς λόγους, με όλα τα άρθρα και τις παραγράφους τους, με τέτοια ευχέρεια έκφρασης που έμοιαζε σαν όλοι οι κάτοικοι της πόλης με δικαίωμα ψήφου να είχαν περάσει από εντατικό σεμινάριο πάνω στους εκλογικούς νόμους, εθνικούς και ξένους.

Καθώς περνούσαν οι μέρες, με τρόπο ανεπαίσθητο σχεδόν στην αρχή, άρχισε να γίνεται αντιληπτό πως η λέξη λευκό, ακουγόταν κάπως άσεμνη ή κακόηχη, έπαυε πλέον να χρησιμοποιείται, πως οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν πλατειασμούς ή περιφράσεις για να την υποκαταστήσουν. Ένα λευκό χαρτί το έλεγαν, λόγου χάρη, άχρωμο, μια πετσέτα που υπήρξε λευκή μια ζωή απέκτησε το χρώμα του γάλακτος, το χιόνι έπαψε να συγκρίνεται με λευκό πέπλο κι έγινε η πιο ξασπρισμένη μέρα των τελευταίων είκοσι χρόνων, οι σπουδαστές σταμάτησαν να λένε πως έδωσαν λευκή κόλλα και ομολογούσαν πως δεν ήξεραν τίποτα, αλλά η πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση απ’ όλες ήταν η αιφνίδια εξαφάνιση του αινίγματος με το οποίο, γενιές και γενιές, γονείς, παππούδες, θείοι και γείτονες υποτίθεται ότι ερέθιζαν την ευφυΐα και την επαγωγική ικανότητα των παιδιών, Τι είναι λευκό και το έκανε η κότα, κι αυτό συνέβη γιατί οι άνθρωποι, αρνούμενοι να προφέρουν την λέξη, αντιλήφθηκαν πως η ερώτηση ήταν απολύτως ανόητη, αφού η κότα, οποιαδήποτε κότα οποιασδήποτε ράτσας, όσο και να προσπαθήσει, δεν πρόκειται να κάνει άλλο από αυγά. Απ’ ό,τι φαινόταν λοιπόν το υψηλό πολιτικό πεπρωμένο που έταξε ο υπουργό των εσωτερικών στον εαυτό του, είχε πετσοκοπεί από τα γεννοφάσκια του, πως η τύχη του, αφού άγγιξε σχεδόν τον ήλιο, τώρα θα πνιγόταν η δύσμοιρη στον ελλήσποντο, μια άλλη ιδέα όμως, αιφνίδια σαν την αστραπή που φωτίζει την νύχτα, τον έκανε να σηκωθεί ξανά. Δεν είχαν χαθεί όλα. Διέταξε να συγκεντρωθούν στις βάσεις τους οι πράκτορες που είχαν κληθεί στην εργασία πεδίου, απέλυσε χωρίς περίσκεψη τους συμβασιούχους, έριξε μια κατσάδα στους μυστικούς του σώματος και ανασκουμπώθηκε για δουλειά.

Ήταν εμφανές πως η πόλη ήταν μια μυρμηγκοφωλιά ψευτών, πως οι πεντακόσιοι που βρίσκονταν υπό την εξουσία του επίσης ψεύδονταν με κάθε τους κύτταρο, αλλά ανάμεσα στους μεν και στους δε υπήρχε μια διαφορά, ενώ οι πρώτοι ήταν ακόμη ελεύθεροι να μπαινοβγαίνουν στα σπίτια τους, και, άπιαστοι, γλιστεροί σαν χέλια, εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν, για να επανεμφανιστούν αργότερα και πάλι να χαθούν, τι πιο εύκολο από το να αντιμετωπίσουν τους δεύτερους, κατέβαιναν απλώς τα σκαλιά για τα υπόγεια του υπουργείου, δεν βρίσκονταν εκεί και οι πεντακόσιοι, δεν θα χωρούσαν, η πλειοψηφία τους είχε μοιραστεί σε άλλες ανακριτικές μονάδες, αλλά καμιά πενηνταριά από δαύτους που είχαν κρατηθεί υπό διαρκή παρακολούθηση θα πρέπει να ήταν αρκετοί για μια πρώτη περιποίηση. Παρόλο που η αξιοπιστία του μηχανισμού είχε αμφισβητηθεί από τους ειδικούς της τάξης των σκεπτικιστών και μερικούς δικαστικούς που αρνούνταν να δεχτούν ως πειστήρια τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την εξέταση, ο υπουργός των εσωτερικών είχε την ελπίδα πως από την χρήση του συστήματος αυτού θα πεταγόταν έστω η παραμικρή σπίθα που θα τον βοηθούσε να βγάλει από το σκοτεινό τούνελ της έρευνας, το κεφάλι του που είχε σκαλώσει. Επρόκειτο, όπως βέβαια όλοι θα έχουν αντιληφθεί, να επαναφέρουν στην παλαίστρα τον περίφημο ανιχνευτή ψεύδους, ή, με πιο επιστημονικούς όρους, την συσκευή που λειτουργεί καταγράφοντας ταυτόχρονα ποικίλες ψυχολογικές και φυσιολογικές λειτουργίες, ή, για λεπτομερέστερη περιγραφή, το εργαλείο καταγραφής σωματικών φαινομένων το γράφημα των οποίων επιτυγχάνεται μέσω ηλεκτρισμού πάνω σε μία κόλλα υγρό χαρτί βαπτισμένο σε ιωδιούχο άργυρο και άμυλο. Συνδεδεμένος στο μηχάνημα με ένα κουβάρι καλώδια, λαβές, βεντούζες, ο δέκτης δεν υποφέρει, πρέπει μόνο να πει την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνον την αλήθεια, και, ας μη μας πει τώρα πως πιστεύει, κι ο ίδιος, τον οικουμενικό ισχυρισμό που από την απαρχή του χρόνου μας τρώει τα αυτιά με την μπούρδα πως η θέληση όλα τα μπορεί, ορίστε, για να μην πάμε μακριά, ένα παράδειγμα που τον διαψεύδει κατάφωρα, αφού αυτή η θαυματουργή σου θέληση, όσο κι αν την εμπιστεύεσαι, όσο ανθεκτική κι αν έχει φανεί μέχρι σήμερα, δεν θα μπορέσει να ελέγξει τις συσπάσεις των μυών σου, να στεγνώσει τον δυσάρεστο ιδρώτα, να εμποδίσει τον σπασμό των βλεφάρων, να τιθασεύσει την αναπνοή. Στο τέλος θα σου πουν πως είπες ψέματα, εσύ θα το αρνηθείς, θα ορκιστείς πως είπες την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, κι ίσως να είναι έτσι, να μην είπες ψέματα, απλώς συμβαίνει να είσαι νευρικός άνθρωπος, με ισχυρή θέληση, μάλιστα, όμως, σαν τρεμάμενο σκαρί που δονείται στο πρώτο φύσημα του αέρα, θα σε ξαναδέσουν στο μηχάνημα και τότε θα είναι πολύ χειρότερα, θα σε ρωτήσουν αν είσαι ζωντανός κι εσύ, φυσικά, θα απαντήσεις ναι, αλλά ολόκληρο το κορμί σου θα διαμαρτύρεται, θα σε διαψεύδει, το σαγόνι σου τρέμοντας θα πει όχι, πως είσαι νεκρός, κι ίσως έχει δίκιο, ίσως, πριν από σένα, το σώμα σου να ξέρει πως θα σε σκοτώσουν. Δεν είναι αναμενόμενο να συμβεί κάτι τέτοιο στα υπόγεια του υπουργείου των εσωτερικών, το μοναδικό έγκλημα αυτών των ανθρώπων ήταν ότι ψήφισαν λευκό, δεν θα είχε μεγάλη σημασία αν ήταν μόνο οι συνηθισμένοι, ήταν όμως πολλοί, ήταν υπερβολικά πολλοί, ήταν όλοι σχεδόν, γιατί όταν σου λένε πως κάτι είναι αναφαίρετο δικαίωμά σου καλύτερα να το χρησιμοποιείς σε ομοιοπαθητικές δόσεις, σταγόνα σταγόνα, δεν μπορείς να εμφανίζεσαι με ένα κανάτι γεμάτο να ξεχειλίζει λευκές ψήφους, γι’ αυτό τελικά έσπασε, καλά το είχαμε καταλάβει εμείς ότι κάτι ύποπτο υπήρχε σ’ αυτό το κανάτι, γιατί όποιος είναι για τα πολλά και μαθαίνει να αρκείται στα λίγα, αυτός αξίζει κάθε έπαινο για την μετριοφροσύνη του, εσένα όμως σ’ έφαγε η φιλοδοξία, νόμιζες πως θα ανέβαινες ως τον ήλιο κι έπεσες ντουγρού στα δαρδανέλια, θυμήσου ότι το ίδιο είπαμε και για τον υπουργό των εσωτερικών, αλλά εκείνος ανήκει σε άλλη ράτσα ανθρώπων, στους μάγκες, τους αρσενικούς, τους σκληρόπετσους, αυτούς που δεν σκύβουν τον τράχηλο, για να δούμε τώρα πώς θα ξεφορτωθείς τον ανιχνευτή ψεύδους, ποια ίχνη από τις μεγάλες και τις μικρές αδυναμίες θα αφήσεις πάνω στο χαρτί που είναι εμποτισμένο με ιωδιούχο άργυρο και άμυλο, τα βλέπεις, που νόμιζες πως εσύ είσαι άλλο πράγμα, μέχρι εκεί μπορεί να καταντήσει η πολυσυζητημένη και υπέρτατη αξιοπρέπεια του ανθρώπου, σαν ένα κομμάτι μουσκεμένο χαρτί.

Πάντως, ο ανιχνευτής ψεύδους δεν είναι ένα μηχάνημα με εξάρτημα ένα δίσκο που πηγαίνει μπρος πίσω και μας λέει, Το υποκείμενο ψεύδεται, Το υποκείμενο δεν ψεύδεται, αν ήταν έτσι τι πιο απλό για έναν δικαστή παρά να καταδικάζει ή να απαλλάσσει, οι αστυνομικές διευθύνσεις θα αντικαθίστανται από τμήματα εφαρμοσμένης μηχανικής ψυχολογίας, οι δικηγόροι, χάνοντας τους πελάτες, θα κατέβαζαν τα ρολά των γραφείων τους, τα δικαστήρια θα παραδίνονταν στις αράχνες μέχρι να βρεθεί άλλη χρήση. Ο ανιχνευτής ψεύδους, λέγαμε λοιπόν, δεν μπορεί να καταλήξει πουθενά χωρίς βοήθεια, χρειάζεται στο πλάι του έναν ειδικευμένο τεχνικό που να του διερμηνεύει τις γραμμές που χαράζονται στο χαρτί, αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο περί ου τεχνικός είναι γνώστης της αλήθειας, αυτό που εκείνος γνωρίζει είναι μόνο αυτό που βρίσκεται μπροστά στα μάτια του, ότι η ερώτηση που έγινε στον υπό μελέτη δέκτη παρήγαγε αυτό που θα ονομάζαμε, νεωτερίζοντας, μια αλλεργιογραφική αντίδραση, ή με λέξεις πιο λογοτεχνικές αλλά λιγότερο ευφάνταστες, το σκίτσο του ψεύδους. Όλο και κάτι όμως έβγαινε. Αν μη τι άλλο θα ήταν δυνατό να προχωρήσουν σε μια πρώτη επιλογή, από ‘δω το στάχυ, από ‘κει η ήρα, και να αφήσουν ελεύθερους, να γυρίσουν στην οικογένεια, αποσυμπιέζοντας έτσι τις εγκαταστάσεις, τα υποκείμενα εκείνα, αποκαθαρμένα τελικά που, χωρίς να τους διαψεύσει το μηχάνημα, είχαν απαντήσει Όχι στην ερώτηση Ψηφίσατε λευκό. Όσο για τους υπόλοιπους, εκείνους που κουβαλούσαν στην συνείδησή τους την ενοχή της εκλογικής παραβίασης, δεν τους ωφέλησαν ούτε οι πνευματικές απαντοχές ιησουϊτικού στυλ, ούτε οι εσωτεριστικές ενδοσκοπήσεις στυλ ζεν, ο ανιχνευτής ψεύδους, άψογος, αναίσθητος, θα κατάγγελλε αμέσως την πλαστότητα, κι ας είχαν αρνηθεί πως ψήφισαν λευκό κι ας είχαν δηλώσει πως ψήφισαν το τάδε ή το δείνα κόμμα. Μπορεί, κάτω από ευνοϊκές συνθήκες, να την γλιτώσει κανείς με ένα ψέμα, όχι όμως με δύο. Ωστόσο, για καλό και για κακό, ο υπουργός των εσωτερικών είχε δώσει την διαταγή πως όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα των εξετάσεων, κανείς να μην απελευθερωνόταν προς το παρόν. Αφήστε τους εκεί, κανείς δεν ξέρει μέχρι πού φτάνει η ανθρώπινη πονηριά, είπε εκείνος. Κι είχε δίκιο, ο άτιμος. Μετά από δεκάδες μέτρα μουτζουρωμένου χαρτιού, όπου είχε καταγραφεί όλος ο τρόμος των υποκειμένων σε παρατήρηση, μετά από εκατοντάδες επαναλήψεις ερωτήσεων και απαντήσεων, ίδιες πάντα και απαράλλαχτες, βρέθηκε ένας πράκτορας της μυστικής αστυνομίας, νεαρός ακόμη, ελάχιστα έμπειρος στους πειρασμούς, που πήγε κι έπεσε με την αθωότητα νεογέννητου προβάτου στην πρόκληση που του έκανε κάποια γυναίκα, νέα κι όμορφη, που είχε μόλις υποβληθεί στην εξέταση του ανιχνευτή ψεύδους και είχε αξιολογηθεί από εκείνον ότι προσποιούνταν και ψευδόταν. Είπε τότε η μάτα χάρι, Αυτό το μηχάνημα δεν ξέρει τι κάνει, Δεν ξέρει τι κάνει, γιατί, ρώτησε ο αστυνομικός, λησμονώντας πως ο διάλογος δεν ήταν μέρος της δουλειάς την οποία είχε αναλάβει, Γιατί στην περίπτωση αυτή, με τόσο κόσμο που θεωρείται ύποπτος, αρκεί να προφέρετε την λέξη Λευκό, χωρίς τίποτα άλλο, χωρίς καν να θελήσετε να μάθετε αν το άτομο ψήφισε ή όχι, για να του προκαλέσετε αρνητικές αντιδράσεις, ταραχή, αγωνία, ακόμη κι αν ο εξεταζόμενος είναι η αγνότερη και τελειότερη προσωποποίηση της αθωότητας, Δεν νομίζω, δεν μπορώ να συμφωνήσω μαζί σας, αντέλεξε ο πράκτορας, με αυτοπεποίθηση, κάποιος που έχει ήσυχη την συνείδησή του θα πει μόνο την αλήθεια κι επομένως θα περάσει την εξέταση του ανιχνευτή χωρίς πρόβλημα, Δεν είμαστε ρομπότ, ούτε ομιλούσες πέτρες, κύριε αστυνόμε, είπε η γυναίκα, σε όλη την ανθρώπινη αλήθεια υπάρχει πάντα κάτι το αγωνιώδες, το στενόχωρο, είμαστε εμείς, και δεν αναφέρομαι απλώς στο πόσο εύθραυστη είναι η ζωή, είμαστε μια μικρή και τρεμάμενη φλόγα που κινδυνεύει κάθε στιγμή να σβήσει, και φοβόμαστε, πάνω απ’ όλα, φοβόμαστε. Είστε γελασμένη, εγώ δεν φοβάμαι, με έχουν εκπαιδεύσει να κυριαρχώ στον φόβο σε κάθε περίσταση, κι εξάλλου, εκ φύσεως, δεν είμαι φοβητσιάρης, ούτε καν μικρός όταν ήμουν, αντιγύρισε ο πράκτορας, Αφού είναι έτσι, γιατί δεν δοκιμάζουμε, πρότεινε η γυναίκα, συνδεθείτε με το μηχάνημα και να σας κάνω εγώ τις ερωτήσεις, Είστε μουρλή, εγώ είμαι η αστυνομική αρχή, εσείς είστε η ύποπτη, όχι εγώ, Άρα όντως φοβάστε, Σας είπα πως όχι, Τότε συνδεθείτε με το μηχάνημα και δείξτε μου τι θα πει άντρας και τι θα πει αλήθεια. Ο πράκτορας κοίταξε την γυναίκα, που χαμογελούσε, κοίταξε τον τεχνικό, που έκανε προσπάθεια να κρύψει το χαμόγελο, κι είπε, Πολύ καλά, έστω για μια φορά, συγκατατίθεμαι να υποβληθώ στο πείραμα. Ο τεχνικός σύνδεσε τα καλώδια, έσφιξε τις λαβές, προσάρμοσε τις βεντούζες, Είστε έτοιμος, μπορείτε να ξεκινήσετε όποτε θέλετε. Η γυναίκα πήρε βαθιά ανάσα, κράτησε τον αέρα στα πνευμόνια της για τρία δευτερόλεπτα και πέταξε απότομα την λέξη, Λευκό. Δεν ήταν καν ερώτηση, ήταν μόνο ένα επιφώνημα, αλλά οι βελόνες κινήθηκαν, έγραψαν στο χαρτί. Στην παύση που ακολούθησε οι βελόνες δεν σταμάτησαν εντελώς, συνέχισαν να δονούνται, να χαράζουν μικρές γραμμές, σαν να ήταν κυματισμοί από μια πέτρα που κάποιος έριξε στο νερό. Η γυναίκα κοίταζε αυτές, όχι τον δεμένο άντρα, μετά όμως όντως, γύρισε το βλέμμα της πάνω του, ρώτησε με απαλή φωνή, σχεδόν τρυφερή, Πείτε μου σας παρακαλώ, ψηφίσατε λευκό, Όχι, δεν ψήφισα λευκό, ούτε ψήφισα ούτε θα ψηφίσω ποτέ στην ζωή μου λευκό, απάντησε με αγανάκτηση ο άντρας. Οι κινήσεις της βελόνας ήταν γρήγορες, βιαστικές, βίαιες. Κι άλλη παύση, Λοιπόν, ρώτησε ο αστυνομικός. Ο τεχνικός αργούσε να απαντήσει, ο αστυνομικός επέμεινε, Λοιπόν, τι λέει το μηχάνημα, Το μηχάνημα λέει πως είπατε ψέματα, απάντησε μπερδεμένος ο τεχνικός, Αδύνατον, φώναξε ο πράκτορας, είπα την αλήθεια, δεν ψήφισα λευκό, είμαι επαγγελματίας της μυστικής αστυνομίας, ένας πατριώτης που υπερασπίζεται το συμφέρον του έθνους, το μηχάνημα πρέπει να είναι χαλασμένο. Μην κουράζεστε, και μη δικαιολογείστε, είπε η γυναίκα, το πιστεύω πως είπατε την αλήθεια, πως δεν ψηφίσατε λευκό ούτε θα ψηφίσετε, αλλά σας υπενθυμίζω ότι περί αυτού ακριβώς επρόκειτο, εγώ θέλησα μόνο να σας δείξω, και το κατάφερα, πως δεν μπορούμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο σώμα μας, Δικό σας είναι το φταίξιμο, εσείς με εκνευρίσατε, Φυσικά, το φταίξιμο είναι δικό μου, το φταίξιμο είναι της εύας με το μήλο, αλλά κι εμάς δεν ήρθε κανείς να μας ρωτήσει αν νιώθουμε εκνευρισμό όταν βρισκόμαστε δεμένοι σ’ αυτό το μηχάνημα, Αυτό που σας κάνει νευρικούς είναι η ενοχή, Πιθανόν, γιατί δεν πηγαίνετε λοιπόν να πείτε στον διοικητή σας πώς γίνεται κι εσείς, ενώ είστε αθώος από τα δικά μας κακουργήματα, φερθήκατε σαν ένοχος, Δεν έχω τίποτα να πω στον διοικητή μου, ό,τι συνέβη εδώ είναι σαν να μη συνέβη ποτέ, απάντησε ο πράκτορας. Ύστερα, απευθυνόμενος στον τεχνικό, Δώστε μου αυτό το χαρτί, και ξέρετε, απόλυτη σιωπή αν δεν θέλετε να μετανιώσετε την μέρα που γεννιόσαστε, Μάλιστα κύριε, μείνετε ήσυχος, δεν πρόκειται ν’ ανοίξω το στόμα μου, Ούτε εγώ θα πω τίποτα, πρόσθεσε η γυναίκα, αλλά εξηγήστε τουλάχιστον στον υπουργό πως αυτές οι εξυπνάδες δεν χρησιμεύουν σε τίποτα, πως όλοι μας θα συνεχίσουμε να ψευδόμαστε ενώ θα λέμε την αλήθεια, πως θα συνεχίσουμε να λέμε αλήθεια ενώ θα ψευδόμαστε, ακριβώς όπως εκείνος, ακριβώς όπως εσείς, φανταστείτε τώρα να σας ρωτούσα αν θα θέλατε να πάτε στο κρεβάτι μαζί μου, τι θα απαντούσατε εσείς και τι θα έλεγε το μηχάνημα.

1 Νοθεία στην ψηφοφορία την εποχή που ένα καπέλο χρησίμευε για κάλπη (Σ.τ.Μ)

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ΠΟΥ ΕΙΠΩΘΗΚΕ ΠΟΤΕ - ΤΟ VIDEO ΜΕ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ

2007-10-28T10:55:00.001+02:00

Ετσι για σπάσιμο. Για να μην μπορείς να πεις δεν ήξερα. Το τέλος σπουδαίο και καταλυτικό.
Εαν είσαι Χριστιανός θα νιώσεις ένα σοκ. Εάν το ξεπεράσεις, θα δεις ότι στο τέλος μόνο μια αλήθεια μένει, αυτή που πιστεύεις κι εσύ, χωρίς το περιτύλιγμα που είναι απλός ένας μηχανισμός επιβολής εξουσίας.

Βρες 2 ώρες ελεύθερες, κάθισε αναπαυτικά και δες το.

Ειναι αλήθεια ότι ένα μήνα πριν ακούστηκε η ατάκα: Μαγίκα πάμε να κάμομε διακοπές εις την Καλιφόρνια ;

2007-10-27T18:29:00.000+03:00

Οπως καταλαβαίνετε μετά έπεσε ο blogger.
Θα τα ξαναπούμε σύντομα...

Εκτατη ανακοινωση. Φευγει ο Βυρων για Καλιφόρνια

2007-10-27T13:47:00.000+03:00

Με μια λυτή δήλωση του πρωθυπουργού, λόγω εμπειρίας κατά των πυρκαγιών, ο Βύρων Πολυδωρας θα σταλεί στις ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής για να αναλάβει τον επιτελικό έλεγχο των πυρκαγιών. Φωνές ακούγονται και για Φοϊ, Φουρλα, γιατί ο Βυρων δεν φτάνει να ολοκληρώσει το δύσκολο έργο.

Οι κακές γλωσες λένε, οτι ο πρωθυπουργός προέβη στην πράξη αυτή φανερά ενοχλημένος από την μη ψήφιση της γενοκτονίας των Αρμενίων από την γερουσία τους.

Πληροφορίες για μαζική μετανάστευση πολιτών από την Καλιφόρνια ελέγχονται για την ορθότητά τους.

Αλλες πηγές θεωρούν ότι πρέπει να σταλούν εκεί και οι υπόλοιποι υπουργοί της κυβέρνησης μπας και δει ο τόπος άσπρη μέρα. Ελέγχεται πληροφορία για εξαγωγή και των ΜΜΕ της χώρας μας στην Αμερική, για την πλήρη κάλυψη των πυρκαγιών καθώς και των εμπρηστών.

Φανερά ενοχλημένος ο Σβατζενεγκερ στην θέα των Ελλήνων πολιτικών δήλωσε το αινιγματικό: αστα λα βιστα μπειμπυ, ενώ ο πρόεδρος Μπους σχεδιάζει να τους στείλει μετά στο Ιράν και την Κούβα.

Το Ιράν μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ψήφισε σε μια νύκτα την μετατροπή του θρησκεύματος σε Χριστιανισμό, ενώ στην Κούβα ο κόσμος έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες τον Φιντελ στην φυλακή και βγήκε στους δρόμους κρατώντας κοκα κολες στο χέρι.

Η φήμη οτι η Κίνα θα αναβάλει τους Ολυμπιακούς αγώνες αν πατήσουν το πόδι τους εκεί, εξετάζονται ως κακοήθης.

Τελικά ο ΟΗΕ αποφάσισε για τους επιφανείς αυτούς άντρες, να τους στείλει σε μόνιμη περιοδεία ανά τον κόσμο μπας και φύγει το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Η προσπάθεια των Σουηδών να τους τιμήσει με νόμπελ απέτυχε διότι έφυγε το νόμπελ απο την Σουηδία και ήρθε στην Ελλάδα για να αποδοθεί μόνο του στον κυριο Αλογοσκουφη το 2010 όταν πέρασε το πρώτο φόρο που σχεδίαζε από το 2007.

τότε παρεξηγήθηκε ο Καραμανλής που δεν το πήρε αυτός και έστειλε στην Αμερική τον κύριο Μητσοτάκη και τότε...

Βραβείο Νομπέλ 1998 ΖΟΖΕ ΣΑΜΑΡΑΓΚΟΥ

2007-10-27T06:51:00.000+03:00

Επειδή υπάρχουν δημοσιογράφοι και dimosiografoi στην tileorasi, συνεχίζω με τον Σαμαράγκου, με την ελπίδα να μαζέψω υλικό αρκετό για ένα αφιέρωμα , ίσως και μια ιστοσελίδα αφιερωμένη αποκλειστικά σε αυτόν.
Σαραμάγκου Ζοζέ, Περί τυφλότητας
Σαραμάγκου Ζοζέ, Η χρονιά που πέθανε ο Ρικάρντο Ρέις

Αύξηση 10% και αναδρομικά σε διευθυντές η ΔΕΗ

2007-10-25T19:24:00.000+03:00

Η ελευθεροτυπία εδώ.

Γιάννης κερνάει...

Γιάννης πίνει.

και η κυβέρνηση...

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου μιλάει στον ΘΑΝΑΣΗ ΛΑΛΑ

2007-10-25T16:37:00.000+03:00

Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ

 Δεν υπήρξε ένα δυνατό στοιχείο στην οικογένειά σας που να σας επηρέασε;

«Αν κάποιος με επηρέασε, ήταν οι παππούδες μου από την πλευρά της μητέρας μου οι οποίοι ήταν χοιροτρόφοι. Θα σας πω δυο ιστορίες που πιστεύω ότι με επηρέασαν πολύ στη ζωή μου... Οι παππούδες μου είχαν γουρουνάκια, τα οποία μεγάλωναν και πουλούσαν. Από αυτό ζούσαν οι άνθρωποι. Αυτό που μου έκανε κάποτε μεγάλη εντύπωση ήταν το εξής: Μια μέρα που έκανε πολύ κρύο ένα γουρουνάκι, το πιο αδύναμο, κινδύνεψε να πεθάνει... Ο παππούς μου το είδε και το έφερε μέσα στο σπίτι... Το βράδυ το έβαλαν στο κρεβάτι τους ανάμεσα στον παππού και στη γιαγιά να κοιμηθεί, στα ζεστά, κάτω από τα σκεπάσματά τους. Υπάρχει και μια άλλη ιστορία που με καθόρισε: Οταν ο παππούς μου κάποια στιγμή αισθάνθηκε πολύ άρρωστος και τον πήγαν στη Λισαβόνα, προτού φύγει, πήγε σε ένα κτηματάκι με κάτι δέντρα που είχε, και αυτός ο άνθρωπος, ο απλός, ο χοντροκομμένος, που δεν ήξερε τίποτε από τον κόσμο, που τον κοίταζες και έλεγες "πού την κρύβει τόση ευαισθησία;", αγκάλιασε έναν έναν τους κορμούς όλων των δέντρων και έκλαψε με βαθιά αναφιλητά... Ετσι αποχαιρέτησε τα δέντρα του. Αυτά τα ανεξήγητα γεγονότα με καθόρισαν...».

update την τετάρτη, η ΕΤ1 στην εκπομπή (οι κεραίες της εποχής μας) ασχημόνησε προβάλλοντας τον Σαραμάγκου με επιπόλαιο και επιφανειακό τρόπο. Οταν έχεις δίπλα σου έναν τέτοιο άνθρωπο οφείλεις να είσαι τουλάχιστον ενημερωμένος για το έργο του.

28η το αληθινό νόημα από τα ίδια τα παιδιά

2007-10-25T12:51:00.000+03:00

Αν αφήσεις τους ανθρώπους ελεύθερους, χωρίς παρελάσεις φούμαρα κορδέλες και μεγάλα λόγια , ένα πράγμα θα σου πουν.
Δείγμα ελπίδας η γενιά που έρχεται.

ολυμπιακός διαμάντι μπράβο ωρέ

2007-10-25T00:52:00.000+03:00

Με τέτοιες εμφανίσεις, όλα μπορούν να συμβούν φέτος.

<Ο kosmos ζητάει μεταρρυθμίσεις>

2007-10-24T20:20:00.000+03:00

Ο τραλαλα kosmos τραλαλα ζητάει μεταρρυθμίσεις. Τς Τς Τς ομαδικά από όλα τα τηλε παράθυρα.
Ναι ακριβώς τηλεπαρουσιαστές, γι' αυτό άλλωστε έδωσε τόσο ισχυρή αυτοδυναμία.

τηλεμεταρυθμιστεμε τηλεμεταρυθμιστεμε το ασφαλιστικο 'μ λυστεμε

Επιθετική πολιτική εταιριών (κάψε να σε αλείψω)

2007-10-24T12:31:00.000+03:00

Ελαφρά sinomosiologia πρωινού:

Συζήτηση και ψήφιση, σύμφωνα με το άρθρο 70 παρ. 2 του Συντάγματος, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων «Κύρωση Σύμβασης Παραχώρησης του Έργου της Μελέτης, Κατασκευής, Χρηματοδότησης, Λειτουργίας, Συντήρησης και Εκμετάλλευσης του Αυτοκινητόδρομου Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα και ρύθμιση συναφών θεμάτων».

Γνωρίζετε από που περνάει; Γαστούνη, Αμαλιάδα, Πύργος, Αρχαία Ολυμπία, Ανεμοχώριο, Σαμικό, Ζαχάρω, Φιγαλεία, Κυπαρισσία, Δώριο, Τσακώνα, Μεγαλόπολη, Κρέσταινα κ.τ.λ.

Το έργο της κατασκευής του δρόμου έγινε ευκολότερο. Αν το προχωρήσει κανείς λίγο παρακάτω θα δει ότι η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ - ΤΕΒ Α.Ε. και η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, που συνέτρεξαν να προσφέρουν την ανθρωπιστική τους βοήθεια στους πληγέντες με την κατασκευή ολόκληρων οικισμών, είναι οι δυο μεγαλύτεροι ανάδοχοι της Ιονίας οδού.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ - ΤΕΒ Α.Ε.

ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ

Το αλαλούμ της ηγεσίας στις φωτιές του καλοκαιριού ήταν πραγματικό ή κατασκευασμένο;

Ηθελε πραγματικά η κυβέρνηση να σβήσουν οι φωτιές;

Εχουν βουλευτές, μετοχές των εταιριών αυτών;

Πως συμβαίνει στα διοικητικά συμβούλια να υπάρχουν άνθρωποι των ΜΜΕ;

Ωωωω τι κόσμος μπαμπά...!!!

...αν μένεις σε όμορφο χωριουδάκι με ωραίο καταπράσινο περιβάλλον πες ΟΧΙ στο δρόμο που θέλουν να κατασκευάσουν, αλλιώς θα σε (αναβαθμίσουν) επικίνδυνα.

Το θέμα αυτό μόνο ΕΣΥ μπορείς να το διαδόσεις. Δεν θα το δεις ποτέ στην tileorasi σου

update μια από τα ίδια εις τας Αμερικάς.

60% αύξηση μισθού βουλευτών - δικαστικών.

2007-10-23T18:49:00.000+03:00

από το in διαβάζουμε και κλαίμε. Σεμνά ταπεινά μπορεί και συμμετοχικά. Σύνολο μισθού 9.000 ευρώ + παράσταση συνεδριάσεων + Γραφεία, τηλέφωνα, ταξίδια (δωρεάν) + αμάξι με οδηγό + αστυνομικό + ... εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Γκαργκάνας
update κι εδώ ανάλυση εσόδων

Μπράβο ΠΑΣΟΚ διαδικτυακή παρουσία 10'

2007-10-23T14:54:00.000+03:00

Ειναι εξαιρετική η παρουσία του συγκεκριμένου κόμματος στο διαδίκτυο. Αποτελεί τον οδηγό και για τα υπόλοιπα.
Στην μετά - TV εποχή μπόρεσα να παρακολουθήσω το συνέδριο τους με podcast, την ώρα που ήθελα εγώ, με την ηρεμία μου.
Ακολουθήστε και οι άλλοι το παράδειγμα τους.
Δοκιμάστε επιτέλους κάποιον, που θα γνωρίζει, θα δημιουργήσει και θα τροφοδοτεί το site του κόμματος. Δεν λέω ότι η εθελοντική δουλειά στον ΣΥΡΙΖΑ π.χ πάει πίσω, αλλά είναι φανερό πλέον ότι η διαδικτυακή παρουσία αποκτάει όλο και μεγαλύτερη σημασία και χρειάζεστε πλέον επαγγελματίες με γνώση του θέματος. Τι είναι πλέον ενα podcast; Ενα vidcast; Με ένα κινητό μπορείς να ενημερώνεις από την σελίδα σου τους φίλους αλλά και όσους ενδιαφέρονται, για τις θέσεις σου, εύκολα και γρήγορα, χωρίς τους διαμεσολαβητές δημοσιογράφους, που ο θεός να τους κάνει στην TV.
Η εποχή της TV σιγά σιγά περνάει, καθώς η αξιοπιστία της συνεχώς βουλιάζει. Εφθασε, να θυμίσω, μια απλή αναφορά του Παπανδρέου στην μηντιο-κρατεια για να γυρίσει όλο το παιχνίδι.

VIDEO, την εποχή της φωτιάς από Λαζόπουλο

2007-10-22T15:58:00.000+03:00

Η εκπομπή του Λαζόπουλου ξεκίνησε με αυτό το video.
Η Ελλάδα της φωτιάς και η Ελλάδα των ολυμπιακών αγώνων.

Online Videos by Veoh.com

Ανοικτή πρόταση προς κον Αλογοσκούφη

2007-10-21T20:34:00.000+03:00

Οπως αναλύετε εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ μπορείς να εισπράξεις τα χρήματα που προκύπτουν από τις απαράδεκτες και καταχρηστικές χρεώσεις των τραπεζών άμεσα, τουλάχιστον σε όσες υπάρχουν τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων. Επειδή υπάρχει περίπτωση να μην εχεις παρακολουθήσει το θέμα (σε έχω ικανό) ορίστε οι παράνομες χρεώσεις:

Κατόπιν φορολογείτε , όπως ολόκληρη η Ευρώπη κάνει, τις συναλλαγές ( επί των κερδών ) στο χρηματιστήριο. ορίστε τα λεφτά.

Εμείς οι υπόλοιποι ιδιωτικοί υπάλληλοι αυτοαπασχολούμενοι μεροκαματιάρηδες δεν αντέχουμε άλλο ωρέ.
Επι της αυτοκρατορίας σου εμφανίστηκαν στην γειτονιά μου (μεγάλοι κυρίως) άνθρωποι να ψάχνουν στα σκουπίδια για να βρουν κάτι αξίας.
Που ακούστηκε ρε @$%$#%&@ να ψάχνουν οι Ελληνες στα σκουπίδια το 2007;
Πόσο νομίζεις θα αντέξουμε ρε!!!. Πρώτη φορά φέτος το χειμώνα θα ανοίγουμε το καλοριφέρ μόνο δυο ώρες και μόνο το βράδυ. Εσύ ρε στο δικό σου πόσο το ανοίγεις;
Και σταμάτα να χαμογελάς στις τηλεοράσεις σαν χάνος, γιατι τσαντίζομε.
Βλέπεις κανέναν άλλο, εκτός του περίγυρού σου να χαμογελάει ;;;
Εμείς ρε δώσαμε, τέλος. Αντε να τα πάρεις από τους άλλους τώρα.

Η αληθινή ιστορία του κελιού 33.

2007-10-21T15:38:00.000+03:00

Ο ψυχασθενής στο κελί 33 αποτελούσε θρύλο μεταξύ των δεσμοφυλάκων του.
Η ρητή εντολή να μένει κλινήρης καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας, είχε οδηγήσει πολλούς από τους συναδέλφους μου σε παραίτηση, αλλά και όσοι έμεναν, δεν θα ήταν ποτέ οι ίδιοι άνθρωποι. Μπορούσες να διαπιστώσεις μια μεγάλη αλλαγή, καθώς σκυθρωποί και σκεπτικοί απλός διεκπεραίωναν την εργασία τους στο ίδρυμα.
Οι μεταξύ τους συζητήσεις ήταν ελάχιστες. Οταν αναγκαζόντουσαν εκ' των πραγμάτων να συνομιλήσουν, το θέμα έμενε πάντα στο στενά οικίων τους περιβάλλον, ως να μην είχαν την κοινή εμπειρία του τροφίμου στο κελί 33.

Με τον καιρό ο ψυχασθενής αυτός απόκτησε, στις συνειδήσεις μας, διαστάσεις μύθου. Το γεγονός της αυτοκτονίας δυο εκ' των δεσμοφυλάκων του, οδήγησε στο αβίαστο συμπέρασμα ότι υπάρχει αιτιατή σχέση μεταξύ των φαινομένων. Ηταν μαθηματικά βέβαιο, ότι με τον ρυθμό που ο τρόφιμος άλλαζε δεσμοφύλακες αργά ή γρήγορα θα ερχόταν η σειρά όλων μας, να διαβούμε την πόρτα του κελιού 33.

Το μειδίαμα που ανθούσε στα χείλη μας λόγω του γνωστού τραγουδιού (στο κελί 33), είχε πλέον οριστικός και αμετακλήτως παρέλθει.
Κανείς από τους φύλακες δεν έθετε σε κοινή θέα το φάκελο του ασθενούς, πρακτική που αν και απαγορευόταν, ήταν διαδεδομένη μεταξύ μας, λόγω των επικίνδυνων, για την προσωπικής μας ασφάλεια, ασθενών.

Εκείνο το πρωί οι σειρήνες ούρλιαζαν και από τα μεγάφωνα μας καλούσαν να σπεύσουμε στο συγκεκριμένο κελί. Η θέα του συνάδελφου να ίπταται του εδάφους, με την αποτρόπαια έκφραση πνιγμού της γερμένης από το σκοινί κεφαλής, θα εντυπωθεί στην μνήμη μου παντοτινά.
Ο τρόφιμος είχε δραπετεύσει και οι κλήσεις προς το τοπικό τμήμα της αστυνομίας απέβησαν άκαρπες.
Οσο και αν θλιβόμαστε για την τραγική κατάληξη του συναδέλφου μας, ενδόμυχα αισθανόμαστε μια ανακούφιση που ο συγκεκριμένος ασθενής αποτελούσε για το ίδρυμα παρελθόν.

Η ιατροδικαστική έρευνα που επακολούθησε, οδηγήθηκε σε αδιέξοδο σχετικά με τον τρόπο διαφυγής του ασθενούς. Επίσης η απουσία πάλης με τον φύλακα προσανατόλισε την έρευνα σε συμπεράσματα που συνηγορούσαν στο ενδεχόμενο της αυτοκτονίας, παρά στο φόνο και τον κατά συνέπεια χαρακτηρισμό του ασθενούς ως δολοφόνου.

Ετσι λοιπόν η ευθύνη του τακτικού καθαρισμού του εν' λόγω κελιού, όπως μου ανατέθηκε, δεν μου δημιούργησε κάποιο αρνητικό αίσθημα.
Οφείλω δε να ομολογήσω, πως με τον καιρό, ο τρόπος διαχύσεως του φωτός στους άσπρους τοίχους του κελιού, μου δημιουργούσε μια ελαφρός ευχάριστη, αν και με δόσεις μελαγχολίας, διάθεση.
Η συνήθειά μου να κλειδώνομαι στο κελί 33, για να ρεμβάζω με όμορφες αναμνήσεις από την ζωή μου, με οδηγούσε συχνά στην δημιουργία σκέψεων ποιητικής υφής, ιδιαίτερα όταν, η παρουσία της βροχής, έκανε την κάθε σταγόνα, να αντιλαλεί κρυσταλλικά, στους στιλπνούς τοίχους της ονειρώδους φυλακής μου.
Απορούσα μάλιστα όταν κάποιος ήχος μακρινός, τρύπωνε στο βάθος του κελιού και θύμωνα. Διέκρινα στους τοίχους σχέδια θαυμαστά, η υγρασία μεταμορφωνόταν σε καμβά λαμπερών χρωμάτων, περίκλειστων σχημάτων σε ρυθμούς αέναων στροβιλισμών.

Οταν μου ανακοίνωσαν την σύλληψη του ασθενούς, εξανέστη που ο νόμιμος κάτοχος του κελιού θα επανερχόταν στην πρότερη του θέση.
Η προνομιακή μου δυνατότητα να υπεκφεύγω της καθημερινότητας, στην ήρεμη πλάνη της νέας μου κρυψώνας με οδήγησε σε μια νέα πραγματικότητα όπου η πρότερη μου θέση ως φύλακας φάνταζε εξαιρετικά επώδυνη. Η παραδοχή του άγχους της ανάληψης καθήκοντος φύλακα στο κελί 33 εκ' νέου με οδηγούσε, όπως και όλους τους συναδέλφους μου σε απόγνωση.

Η συνεδρίαση του σωματείου φυλάκων του ιδρύματος θα καταστεί ιστορική διότι κατέληξε στο διόλου κολακευτικό για την ίδια, συμπέρασμα, να δολοφονηθεί από ε μου ο εν' λόγο ψυχασθενής με αντάλλαγμα την τοποθέτηση μου στην πρότερη προνομιακή θέση. Αποτέλεσμα της άνω συνεδρίασης ήταν η εθελοντική μου προς την διοίκηση ,προσφορά, να αναλάβω την φύλαξη του αρρώστου, έτσι ώστε να βρεθώ στην θέση να επιτελέσω την ομόφωνη απόφαση της ολομέλειας του συλλόγου φυλάκων του ιδρύματος.

Παρά ταύτα ο πρότερος βίος του ασθενούς, η μυθώδη διάσταση των ικανοτήτων του, καθώς ο χρόνος κυλούσε, με οδηγούσαν στο συμπέρασμα μιας δύσκολης μάχης που έπρεπε να δοθεί υπό αντίξοες συνθήκες στον λίαν αποπροσανατολιστικό χώρο του κελιού 33, όπως η μέχρι τώρα ιστορία διδάσκει.

Συνεχίζεται ...

ROBINHO Οταν η τριπλα μοιάζει με μπαλέτο

2007-10-21T12:48:00.000+03:00

τριπλα αστέρων...

2007-10-20T16:53:00.000+03:00

Κατασκευάζοντας αρρώστιες για έτοιμα φάρμακα

2007-10-19T14:43:00.000+03:00

Διαβάζουμε πρώτα αυτό.

Εδω

διαβάζουμε

Εφευρίσκοντας νέες ψυχικές παθήσεις για αποδοτικά φαρμακο-εμπορεύματα

Σημείωση:
Το παρακάτω κείμενο είναι του Marco D' Eramo, ιταλού δημοσιογράφου και διανοούμενου.
Δημοσιεύτηκε στην Il Manifesto, στις 3 Δεκεμβρίου 2002.
Εδώ, όπως δημοσιεύτηκε μεταφρασμένο στην Βαβέλ, στο τεύχος Αύγουστος 06.
Τίτλος πρωτότυπου: Malattie rare in offerta speciale

____________________________________

Άγχος γενικό και αόριστο, άγχος κοινωνικό, ψυχικές «ανωμαλίες» από μετα-τραυματικό στρες, ψυχαναγκαστικό shopping και ό,τι άλλη «ψυχική διαταραχή» μπορεί να φανταστεί ο νους σας... Οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες εφευρίσκουν καινούργια σύνδρομα για να πουλήσουν παλιά φάρμακα. Καταπληκτικό σύστημα για να διευρύνεις την πελατεία σου. Στις ΗΠΑ, λεγεώνες ολόκληρες ψυχιάτρων εμφανίζονται στην τηλεόραση και μας απειλούν: Παραδοθείτε! Είστε όλοι άρρωστοι!

Οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν βρει το απόλυτο όπλο: αφού πρώτα εφεύρουν και «προωθήσουν» καινούργιες αρρώστιες, αμέσως μετά παρουσιάζονται ως σωτήρες με ένα θαυματουργό φάρμακο που έχουν ήδη στις αποθήκες τους! Ας πάρουμε για παράδειγμα την «επιδημία» που έπληξε τις ΗΠΑ την άνοιξη του 2001. Η ιστορία ξεκίνησε πρώτα από τα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια, που άρχισαν να αναφέρονται σε μια «άγνωστη φοβερή αρρώστια» από την οποία πάσχουν τουλάχιστον δέκα εκατομμύρια αμερικανοί. Με εντυπωσιακές και τρομακτικές φράσεις, όπως το συνηθίζει το είδος τους σε όλο τον κόσμο, προειδοποιούσαν τους τηλεθεατές να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στα παρακάτω συμπτώματα: ανησυχία, κούραση, εκνευρισμός, μυϊκό σφίξιμο, ναυτία, διάρροια, εφίδρωση. Στις σχετικές εκπομπές, παρενέβαιναν δεκάδες «ειδικοί» και ψυχίατροι, ανάμεσα στους οποίους ξεχώριζε -για το πάθος του με την «τρομερή αρρώστια»- ο δόκτωρ Jack Gorman, καθηγητής ψυχιατρικής στο Columbia University.

Οι συζητήσεις για την φοβερή άγνωστη αρρώστια συνοδεύονταν από σκηνές όπου μια γαλήνια γυναίκα έπαιζε με λευκά περιστέρια, εναλλασσόμενη με μια άλλη γυναίκα, σε άθλια κατάσταση, που κοιτούσε το φακό σαν χαμένη... Οι εκπομπές δεν αναφέρονταν καθόλου σε κάποιο φάρμακο για αυτό το καινούργιο σύνδρομο, στο οποίο δόθηκε το όνομα GAD (Generalized Anxiety Disorder - Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους) και κατά το οποίο, σύμφωνα με τις «επιστημονικές» περιγραφές, ο «πάσχων» παραλύει από παράλογους φόβους. Κοίτα όμως σύμπτωση! Στις 16 Απριλίου του 2001, ο οργανισμός που εποπτεύει την εισαγωγή νέων φαρμάκων στην αγορά των ΗΠΑ, ο FDA (Food and Drug Administration), βεβαίωσε επίσημα ότι το αντικαταθλιπτικό Paxil, το οποίο παράγει ο φαρμακευτικός γίγαντας GlaxoSmithKline, ενδείκνυται και για τη θεραπεία του GAD. Έτσι μάλλον εξηγείται και το πάθος τού -ιδιαίτερα εκτιμώμενου στους υψηλούς ακαδημαϊκούς κύκλους της Αμερικής- καθηγητή Jack Gorman για τον εντοπισμό της φοβερής αυτής ασθένειας: ο δόκτωρ Gorman φιγουράρει ανάμεσα στους αδρά αμειβόμενους συμβούλους της GlaxoSmithKline! Και, σαν να μην έφτανε αυτό, ακριβώς στις 16 Απριλίου του 2001, εμφανίστηκε και μια Ένωση Ασθενών με την πομπώδη ονομασία Freedom From Fear (Απελευθέρωση από το Φόβο), δημοσιοποιώντας τα πορίσματα κάποιας έρευνας που έκανε μέσω τηλεφώνου (!), σύμφωνα με τα οποία «οι ασθενείς που πάσχουν από GAD σπαταλούν τουλάχιστον 40 ώρες από την εβδομάδα τους, ένα πλήρες ωράριο εργασίας, ανησυχώντας για ανύπαρκτους κινδύνους». Η έρευνα δεν ανέφερε ούτε το Paxil ούτε την GSK, αλλά το νούμερο τηλεφώνου που έδινε («για όσους ενδιαφέρονται») ανήκε στην Cohn & Wolfe, την εταιρεία που έχει αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις της φαρμακοβιομηχανίας!

Πρόκειται για καταπληκτικό τρόπο «προώθησης προϊόντος», αφού ωθεί τον ίδιο τον «καταναλωτή» να αναρωτηθεί μήπως πάσχει κι αυτός από το μυστηριώδες φονικό σύνδρομο και να επισκεφθεί γιατρό ζητώντας του να του γράψει το θαυματουργό φάρμακο για το οποίο τόσο καλά λόγια έχει ακούσει. Από πάσχοντες! Για καλύτερα αποτελέσματα προς αυτή την κατεύθυνση δημιουργούνται -τελείως αυθόρμητα!- και ομάδες «συνειδητοποίησης της ασθένειας» (disease awareness). Με λίγα λόγια, εφευρίσκουμε μια νέα αρρώστια ή παίρνουμε κάποια που έχει εφευρεθεί παλιότερα (το GAD, παραδείγματος χάριν, αναφέρεται σε παλιότερα ψυχιατρικά βιβλία ως μικρής σημασίας σύνδρομο που πλήττει το 1,2% των αμερικανών, δηλαδή 3 εκατομμύρια, και όχι βέβαια 10 εκατομμύρια όπως έλεγε ο δόκτωρ Gorman -εφτά πάνω, εφτά κάτω, εδώ θα τα χαλάσουμε;- και παρουσιάζει γενικά συμπτώματα. Έπειτα ζητάμε από την FDA να βεβαιώσει ότι ένα φάρμακό μας -καλύτερα κάποιο που έχουμε ήδη κατασκευάσει για άλλες «αρρώστιες»- θεραπεύει και αυτό το καινούργιο σύνδρομο. Με αυτή τη μέθοδο, εξοικονομούμε δισεκατομμύρια (ευρώ ή δολάρια) και χρόνο, δεδομένου ότι για να λανσαριστεί ένα νέο φάρμακο χρειάζονται περίπου οκτώ χρόνια (έρευνα, προώθηση μέσω συνεδρίων, διαφημιστική καμπάνια, φαρμακεία), ενώ για να αποδοθεί μια νέα θεραπευτική ιδιότητα σε ένα παλιό φτάνουν και περισσεύουν 18 μήνες.

Η τρελή κούρσα των φαρμακοβιομηχανιών -αυτή η συγκεκριμένη, γιατί υπήρξαν πολλές άλλες και θα υπάρξουν πολύ περισσότερες στο μέλλον, αφού οι «εταιρείες που φροντίζουν για την υγεία μας» αποθρασύνονται- ξεκίνησε το 1998, όταν η εταιρεία Eli Lilly λανσάρισε το περίφημο αντικαταθλιπτικό Prozac (μη στέκεστε στα ονόματα, γιατί ποικίλλουν από χώρα σε χώρα), το πρώτο μαζικό φάρμακο της οικογένειας των SSRI (των Selective Inhibitors of Serotonin Uptake) των φαρμάκων δηλαδή που εμποδίζουν την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης που ο οργανισμός εκκρίνει φυσιολογικά, αυτή μένει περισσότερη ώρα στον οργανισμό κι έτσι εξαφανίζεται η κατάθλιψη! Στους ανθρώπους αλλά και στα ποντίκια, όπου δοκιμάστηκε με επιτυχία επί έτη μειώνοντας δραματικά το ποσοστό αυτοκτονιών στα συμπαθή τρωκτικά (που είχαν την τύχη να βρεθούν στα συγκεκριμένα ερευνητικά εργαστήρια). Από τότε, η αγορά των SSRI διευρύνεται ιλιγγιωδώς και, μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 22 εκατομμύρια αμερικανοί έχουν «θεραπευθεί» και «θεραπεύονται» με Prozac (Σημείωση: Ladose λέγεται στην Ευρώπη).

Οι άλλες εταιρείες έσπευσαν να λανσάρουν κι αυτές το δικό τους αντικαταθλιπτικό της μεγάλης οικογένειας των SSRI. Έτσι εμφανίστηκαν και διαφημίστηκαν με τεράστιες καμπάνιες, το 1989 στην Ευρώπη το Seropram (Σημείωση: στις ΗΠΑ παρουσιάστηκε το 1998 με το όνομα Celexa) από την Forest Laboratories, το 1992 το Zoloft από την Pfizer, το 1993 το Paxil (Σημείωση: Seroxat λέγεται στην Ευρώπη) από την GlaxoSmithKline, το 1994 το Luvox (Σημείωση: Dumyrox λέγεται στην Ευρώπη) από την Upjohn Solvay... Αλλά στην τεράστια αγορά των αντικαταθλιπτικών ο μεγάλος κυρίαρχος ήταν και είναι το Prozac/Ladose, γι' αυτό και οι μάνατζερ της GSK ρίχτηκαν με τα μούτρα να διαβάζουν το Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorder (DSM), τη Βίβλο των αμερικανών ψυχιάτρων, ένα είδος τυφλοσούρτη των «ψυχικών παθήσεων», που η σύνταξή του είναι τόσο επιστημονική, ώστε
«αρρώστιες» μπαινοβγαίνουν από τις σελίδες του ανάλογα με τις πιέσεις των φαρμακευτικών εταιρειών ή με το περιρρέον κλίμα της εποχής (μέχρι το 1970, η ομοφυλοφιλία ήταν, κατά το DSM, ψυχική πάθηση. Επιστημονικά! Μετά το 1970, δεν είναι. Το ίδιο επιστημονικά!)

Οι εγκέφαλοι της GSK ανακάλυψαν στο DSM μερικά πολύ ωραία συνδρομάκια και κινήθηκαν δραστήρια να τα προωθήσουν. Είδαμε ήδη ότι, το 2001, κατάφεραν να κατοχυρώσουν το Paxil ως θεραπεία του συνδρόμου GAD, του γενικευμένου άγχους δηλαδή. Αυτή δεν ήταν όμως η πρώτη τους φορά, στην τιτάνια μάχη των εταιρειών να σώσουν την ανθρωπότητα με τα αντικαταθλιπτικά τους. Το 1998 είχαν ξεθάψει ένα άλλο σύνδρομο, το SAD (Social Anxiety Disorder!!!), «μια μορφή παθολογικής δειλίας». Και σε αυτή την περίπτωση, το 1999, η GSK πήρε την έγκριση από τον Food and Drugs Administration για τη χρήση του Paxil ως θεραπείας. Έπρεπε όμως να «προωθήσει» και την αρρώστια και γι' αυτό απευθύνθηκε στην εταιρεία δημοσίων σχέσεων της Νέας Υόρκης Cohn & Wolfe, που σε λίγο γέμισε όλα τα λεωφορεία των ΗΠΑ με αφίσες που από πάνω έγραφαν «Φαντάσου να είσαι αλλεργικός στους ανθρώπους», από κάτω είχαν την εικόνα ενός πολύ ταραγμένου άντρα που παίζει αμήχανα στα χέρια του ένα άδειο φλιτζάνι τσαγιού, και πιο κάτω έγραφε «Κοκκινίζεις, τρέμεις, ιδρώνεις, σου κόβεται ακόμα και η ανάσα. Να πώς αισθάνεσαι όταν πάσχεις από Διαταραχή Κοινωνικού Άγχους». Οι αφίσες δεν ανέφεραν καθόλου ούτε το Paxil ούτε την GSK, αλλά υπογράφονταν από την ένωση «Απελευθέρωση από τον Φόβο», από τον «Συνασπισμό για τη Διαταραχή Κοινωνικού Άγχους», και από τον «Συνασπισμό για τις Αγχωτικές Διαταραχές»!!!! Αυτές οι ομάδες οργανώθηκαν από την Cohn & Wolfe, που δεν περιορίστηκε μόνο στις αφίσες, αλλά μοίραζε και «ανεξάρτητες» μελέτες εξεχόντων ψυχιάτρων (ανάμεσα στους οποίους -κι άλλη σύμπτωση!- ο δόκτωρ Jack Gorman, σύμβουλος όχι μόνο της GSK αλλά και άλλων δώδεκα φαρμακοβιομηχανιών, μεταξύ των οποίων η Eli Lilly και η Pfizer). Κάθε μέρα, η Cohn & Wolfe παρουσίαζε επίσης στους δημοσιογράφους κι από έναν «ασθενή», έτοιμο να αφηγηθεί με δραματικό τρόπο πώς κατάφερε να βγει από την κόλαση του SAD χάρη στο Paxil. Σε λίγους μήνες, το Paxil ξεπέρασε το Zoloft και σχεδόν έφτασε το Prozac. To 2000, η Ομοσπονδία Εταιρειών Δημοσίων Σχέσεων των ΗΠΑ βράβευσε την Cohn & Wolfe για την «καμπάνια προώθησης του SAD και του φαρμάκου του» (!) ως «Καλύτερη Καμπάνια Δημοσίων Σχέσεων του 1999».

Η Pfizer δεν άργησε να αντιδράσει: ξεφύλλισε κι αυτή τον τυφλοσούρτη Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorder και, μέσα στο 1999, ανακάλυψε κι αυτή ένα ωραίο σύνδρομο: τη Διαταραχή από Μετα-τραυματικό Στρες (Post-Traumatic Stress Disorder, ή εν συντομία PTSD). Ακόμα και σύμφωνα με το εξωφρενικό Manual, όμως, από το PTSD μπορούσαν να νοσήσουν μόνο κάποιοι βετεράνοι πολέμων και επιζήσαντα θύματα βίαιων εγκληματικών πράξεων. Έχοντας μάθει το μάθημα από το SAD, η Pfizer κατέφυγε στην εταιρεία δημοσίων σχέσεων της Νέας Υόρκης Chandler Chico Agency, η οποία έσπευσε να ιδρύσει την PTSD Alliance, με έδρα τα ίδια τα γραφεία της Chandler Chico. Η PTSD Alliance έφερνε σε επαφή τους δημοσιογράφους με ειδικούς του PTSD, κυρίως με την Jewrilyn Ross, πρόεδρο της Anxiety Disorder Association of America (Αμερικάνικης Ομοσπονδίας Αγχωτικών Διαταραχών!), μιας ομάδας που χρηματοδοτείται γενναία από την Pfizer, την GSK και την Eli Lilly. Η ομάδα αυτή έδωσε στη δημοσιότητα κάποιες δικές της στατιστικές, σύμφωνα με τις οποίες, μεταξύ των παιδιών που είχαν την εμπειρία της απώλειας κάποιου συγγενούς, φίλου ή γνωστού (μεταξύ όλων των παιδιών, δηλαδή!), «το ένα στα έξι εκδήλωνε το σύνδρομο PTSD». Σύμφωνα με άλλες «ανεξάρτητες μελέτες» που έδινε αυτή η ομάδα, ένας αμερικανός στους 13 παρουσίασε ή θα παρουσιάσει οπωσδήποτε αυτή τη διαταραχή κατά τη διάρκεια της ζωής του. Εχουμε, δηλαδή, 22 εκατομμύρια δυνητικά «ασθενείς»-πελάτες. Η Pfizer, φυσικά, δεν άφησε και την ευκαιρία (!) της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 να πάει χαμένη. Στις 26 Σεπτεμβρίου, η PTSD Alliance εξέδωσε μια «επιστημονική» ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία «το μετα-τραυματικό στρες μπορεί να πλήξεί οποιονδήποτε παρακολούθησε με οποιονδήποτε τρόπο φυσικές καταστροφές ή άλλα απρόσμενα καταστροφικά γεγονότα, όπως οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου». Τον επόμενο μήνα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε το Psychiatric News, η Pfizer ξόδεψε 5,6 εκατομμύρια δολάρια για να διαφημίσει την ευεργετική δράση του Zoloft για την καταπολέμηση του συνδρόμου PTSD, περισσότερα από όσα ξόδεψε τους έξι προηγούμενους μήνες. Αλλά, το ρεκόρ δαπανών μετά τις 11 Σεπτεμβρίου κατέχει η GSK, που τον Οκτώβριο του 2001 έδωσε 16 εκατομμύρια δολάρια για τη διαφήμιση του Paxil.

Η Pfizer και η Glaxo δεν είναι φυσικά οι μόνες εταιρείες που ξεφυλλίζουν το περίφημο ψυχιατρικό Manual. Κάθε εταιρεία μπορεί άνετα να βρει εκεί ένα ωραίο σύνδρομο από το οποίο θα «νοσήσουν» σίγουρα 9 εκατομμύρια ή 15 εκατομμύρια (στα εκατομμύρια θα τα χαλάσουμε τώρα;) αμερικανοί. Τα αριθμητικά στοιχεία -όπως και οι «ασθένειες» άλλωστε- είναι εμφανώς «μαγειρεμένα» από Κέντρα Μελετών που χρηματοδοτούνται από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Ένα παράδειγμα: σύμφωνα με μια «μελέτη» του 2000, χρηματοδοτημένη από την Pfizer και δημοσιευμένη στο American Journal of Obstetrics, πάνω από το 20% των γυναικών που έχουν κάποια γυναικολογικά προβλήματα χρειάζονται οπωσδήποτε και ψυχιατρική θεραπεία για προβλήματα που ξεκινούν από την απλή ανορεξία και φτάνουν μέχρι τη βαριά κατάθλιψη.

Από το 1994 κιόλας, οι εταιρείες Upjohn και Solvay άρχισαν να χρηματοδοτούν περιοδείες καλλιτεχνών, που στο κοινό και στις συνεντεύξεις τους έλεγαν συνεχώς πόσο υπέφεραν και πώς σώθηκαν χάρη στα αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Της οικογένειας SSRI, φυσικά, που όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν: μια «έρευνα» χρηματοδοτημένη από τη Novartis «απέδειξε» ότι το δικό της φάρμακο SSRI μειώνει ακόμα και τον κίνδυνο εμφράγματος στους καπνιστές.

Η Eli Lilly, βλέποντας την κυριαρχία της στην καταθλιπτική πελατεία να μειώνεται, πέρασε στην αντεπίθεση, αυξάνοντας το εύρος των ενδείξεων χορήγησης του Prozac. Ερευνητές της Mayo Clinic (επιδοτούμενοι από την Eli Lilly) «απέδειξαν» με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Oncology ότι το Prozac «συνεισφέρει ουσιαστικά στη μείωση των εξάψεων στις γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση. Αφού τσίμπησε με το Prozac ένα κομμάτι της αγοράς των γυναικών που η περίοδός τους πνέει τα λοίσθια, η Eli Lilly αποφάσισε να στραφεί αποφασιστικά στην ίδια την περίοδο. Αυτοπροσώπως! Στο γνωστό μας πια Manual ανακάλυψε κι άλλο καταπληκτικό σύνδρομο, την Προ-Εμμηνορυσιακή Δυσφορική Διαταραχή (Premestrual Dysphoric Disorder, PMDD εν συντομία), την πασίγνωστη δηλαδή δυσθυμία και νευρικότητα πολλών γυναικών λίγο πριν από την περίοδο, μεταφρασμένη σε σύνδρομο. Το 2000, ο περίφημος FDA, που -όπως είδαμε- εκδίδει τις εγκρίσεις για τις φαρμακευτικές όπως οι παλιοί Πάπες τα συγχωροχάρτια, ενέκρινε τη χρήση του Prozac και για την καταπολέμηση του PMDD! Μόνο που η Lilly σκέφτηκε ότι θα ήταν καλύτερο να το παρουσιάσει στην εκλεκτή πελατεία της υπό άλλη μορφή. Του άλλαξε χρώμα (το έκανε ροζάκι),του άλλαξε και όνομα (το είπε Sarafem) και ξεκίνησε μια ακόμα επιτυχημένη διαφημιστική καμπάνια. Η μανιώδης -και προσοδοφόρα- αναζήτηση και εφεύρεση νέων συνδρόμων δεν έχει τέλος. Λίγο πριν να εγκαταλείψω την Αμερική, τα ΜΜΕ μιλούσαν συνεχώς για μια ακόμα «κρυφή επιδημία»: το Ψυχαναγκαστικό Shopping, την τάση να αγοράζεις αχαλίνωτα. Σύμφωνα με μια μελέτη, χρηματοδοτημένη από την Forest Laboratories, το Ψυχαναγκαστικό Shopping πλήττει 20 εκατομμύρια αμερικανούς, το 90% των οποίων είναι γυναίκες. Στις σχετικές («ενημερωτικές για την υγεία μας») εκπομπές εμφανίζεται κι ένας ειδικός επιστήμονας, ένας διάσημος καθηγητής. Μήπως φαντάζεστε ποιος είναι; Μα ο δόκτωρ Jack Gorman φυσικά, σύμβουλος και της Forest Laboratories, που αισθάνεται παραπονεμένη και προσπαθεί κι αυτή να σπρώξει λίγο το αντικαταθλιπτικούλι της, το Celexa.

ωραια τελειωνει εδώ ή παει παρακάτω; Απο εδώ:
(στο άλλα κείμενα, στο ling η γρίπη των πουλερικών.

Κανένας πια δεν μιλά για τη «γρίπη των πουλερικών», η οποία την «πούλεψε» από τα ΜΜΕ για να εμφανισθεί πάλι από τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, ώστε να προετοιμάσει τον κόσμο να καταναλώσει τα καινούργια αντιγριπικά εμβόλια και αντιβιοτικά , που θα έχουν ετοιμάσει για τη σαιζόν οι αντίστοιχες εταιρείες. Τα μέτρα όμως που εφαρμόσθηκαν από τις κατά τόπους κτηνιατρικές υπηρεσίες για τα ελευθέρας βοσκής πουλερικά (πράγμα που οδήγησε τους πολλούς μικροεκτροφείς στο σφάξιμό τους) δεν έχουν ακόμη αρθεί, παρόλο που είπαν πως θα είναι προσωρινά μέχρι την άνοιξη .Αν συνεχισθεί το κλείσιμο τους, θα τα σφάξουν δυστυχώς και οι υπόλοιποι στα χωριά. Γιαυτό πρέπει να μπει το θέμα στην επικαιρότητα από αυτή τη σκοπιά, χωρίς τον πανικό που είχε διασπαρθεί το χειμώνα.

H EΠΙΔΗΜΙΑ...ΥΣΤΕΡΙΑΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΠΟΥΛΕΡΙΚΩΝ

Μετά το μπαράζ που δεχθήκαμε το περασμένο Φθινόπωρο από τα ΜΜΕ για την επερχόμενη πανδημία της Γρίπης των πουλερικών και την επακόλουθη εξαφάνιση των αντιγριπικών εμβολίων και αντιβιοτικών ,με την εμφάνιση των καινούργιων κρουσμάτων στην Τουρκία, άρχισε μια νέα υστερία. Για να ξεδιαλύνουμε τη σύγχυση που σκόπιμα προωθούν τα συμφέροντα που βρίσκονται από πίσω της θα έπρεπε να έχουμε υπόψη μας τα εξής:

Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο ήδη ,στις ΗΠΑ δημιουργήθηκε ειδικό στρατόπεδο ερευνών στο Fort Detrick του Μέρυλαντ, όπου πειραματίζονταν με διάφορους ιούς και βακτήρια, μεταξύ των οποίων και με τον ιό της γρίπης των πτηνών. Από το 1947 δε δημιουργήθηκε και ειδική επιτροπή βιολογικού πολέμου.(1) Στη δεκαετία του `80,όπου έχουμε ραγδαία ανάπτυξή της Βιοτεχνολογίας, ο αμερικάνικος στρατός επένδυε 90 εκατομ. δολ. κάθε χρόνο στην έρευνα για γενετικά τροποποιημένους(γ.τ.) μικροοργανισμούς σαν βιολογικά όπλα. Το δε Πεντάγωνο χρηματοδοτούσε 51 προγράμματα εκ των οποίων τα 23 ασχολούνταν με το πώς γ.τ. μικροοργανισμοί θα αποφεύγουν τα υπάρχοντα γνωστά σε όλους εμβόλια και αντιβιοτικά(εκτός φυσικά από τα δικά τους μυστικά παρασκευάσματα)
Ανάλογη δραστηριότητα είχαμε και στην πρώην Σοβιετ. Ένωση, όπως π.χ. στο εργοστάσιο βιολογικού πολέμου στο Swerdlowk, όπου, σύμφωνα με κατοπινές δηλώσεις επιστημόνων που εργάζονταν εκεί ,παράχθηκαν γ.τ. ιοί που δεν τους έπιανε κανένα εμβόλιο ή αντιβιοτικό και έθεταν σε αχρηστία το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα.(2)

Μέχρι τώρα έχουν μελετηθεί πλήρως οι κώδικες πάνω από 70 ειδών βακτηρίων και ιών από τους γενετιστές επιστήμονες .Γνωρίζουν προφανώς πώς και τι μετάλλαξη μπορούν να προκαλέσουν στους γνωστούς ιούς της γρίπης των πτηνών, όταν τους φέρουν σε επαφή στο εργαστήριο με τους ιούς της ανθρώπινης γρίπης. Στο εργαστήριο επίσης μάλλον θα έχουν παρασκευάσει και τα αντίστοιχα αντίδοτα. Τους έχει ξεφύγει η διαδικασία μετάλλαξής τους στη φύση ή τα κρατάνε στα συρτάρια τους; Μήπως περιμένουν να κάνουν τη δουλειά τους πρώτα τα ΜΜΕ και μετά, έχοντας εξασφαλίσει την "πατέντα" ,περιμένουν να θησαυρίσουν από την απειλή της πανδημίας γρίπης;

Κάποιοι ήδη θησαυρίζουν από αυτό, όπως ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, ο υπουργός πολέμου της κυβέρνησης Μπούς, που είναι ένας από τους μεγαλομετόχους της εταιρείας βιοτεχνολογίας Gelead Sciences. H εταιρεία έχει την πατέντα ( τα δικαιώματα) του φαρμάκου Tamiflu, που παρασκευάζεται από την φαρμακευτική εταιρεία Roche ,και παίρνει το 10% από τις πωλήσεις του .Το φάρμακο έγινε ανάρπαστο και εξαφανίστηκε από τα φαρμακεία πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων και της χώρας μας. Η μετοχή της εταιρείας λοιπόν εκτοξεύθηκε από τα 35 στα 47 δολ. Σύμφωνα με το CNN ο Ράμσφελντ , μέσα σε 6 μήνες έγινε πλουσιότερος κατά 1.000.000 δολ.(3) (Ο πλουσιότερος της αμερικ. Κυβέρνησης,έχει εντωμεταξύ εξασφαλίσει κέρδη πάνω από 15000000.Δεν έχει καμία σχέση με τις εξελίξεις ο άνθρωπος, προς θεού!).
Αλλά ας δούμε λίγο ιστορικά τις εξελίξεις:
Το 2002 με την υπόθεση του «άνθρακα» και την υστερία που ακολούθησε για ολοκληρωτική απειλή από οποιονδήποτε, που θα μπορούσε να διασπείρει την «άσπρη σκόνη», έγινε σε όλο τον κόσμο προμήθεια εμβολίων αντιάνθρακα, τα οποία κανείς δεν χρησιμοποίησε. Εξασφαλίσθηκαν τεράστιες ποσότητες του αντιβιοτικού «Cipro» της Bayer, της οποίας οι μετοχές στο Χρηματιστήριο ξανανέβηκαν, ενώ πριν είχαν πάρει την κατιούσα.(4) Μεταξύ 2002 και2003 εξαπολύεται συναγερμός για την ευλογιά, που θα μπορούσε να διαδοθεί κάθε στιγμή από τρομοκράτες και ο κόσμος κάνει ουρές στα Φαρμακεία για να αποκτήσει ένα εμβόλιο, το οποίο σε τίποτε δεν θα χρησίμευε, αφού όπως ισχυρίζονταν στα ΜΜΕ οι «ειδικοί», ο ιός θα ήταν τρομερά επικίνδυνος ,επειδή θα είχε γενετικά τροποποιηθεί από τους υποτιθέμενους τρομοκράτες και δεν θα τον «έπιανε» κανένα από τα γνωστά εμβόλια. Όταν διατέθηκαν οι δόσεις και εξασφαλίσθηκαν τα προγραμματισμένα κέρδη από τους ενδιαφερόμενους, ο συναγερμός έληξε και τώρα κανείς δεν τον θυμάται. Μεταξύ 2003-2004 ξεκινά ο επόμενος συναγερμός. Πρόκειται για έναν ιό “coronavirus”, που του δόθηκε κλινικά το όνομα SARS και το οποίο έγινε διάσημο από τα παγκόσμια ΜΜΕ, μέσα σε λίγες βδομάδες (5). Μερικοί «ειδικοί» μάλιστα ισχυρίζονται ότι πρόκειται για την τρομερή πανδημία, που έτσι και αλλιώς περιμένουμε εδώ και καιρό. Περνούν από κόσκινο όλοι όσοι φταρνίζονται και προέρχονται από κάποια πτήση από το Χόνκ-Κόγκ ή από την Κίνα, και όλοι τρέχουν να εμβολιασθούν κατά της εποχιακής γρίπης, επειδή οι ειδικοί λένε ότι παρόλο που η εποχιακή γρίπη δεν έχει καμία σχέση με το SARS, γενικά είναι καλό να εμβολιαζόμαστε!! Μετά για μια ακόμη φορά ο συναγερμός παύει απότομα και κανείς δεν αναφέρει πια τι έγινε με την πανδημία , που περιμένανε.
Στις αρχές του 2005 άρχισαν οι πρώτες αναφορές στις εφημερίδες για τη λεγόμενη γρίπη των πουλερικών. Εδώ και αιώνες(μέσα του 1800) είναι γνωστό ότι υπάρχει μια οικογένεια ιών των πουλιών, που οι περισσότεροι πρακτικά είναι ακίνδυνοι για τον άνθρωπο (6). Από το φθινόπωρο του 2005 όμως αρχίζει να διαδίδεται ο καινούργιος πανικός. Είναι ο Η5Ν1 ο εχθρός. Ο ιός της παραπάνω οικογένειας εντοπίσθηκε σε κάποια κοτόπουλα των εντατικών εκτροφείων της Ν.Α Ασίας και το μήνυμα δόθηκε: «έρχεται τρομερή πανδημία που πιθανά θα προκληθεί από την μελλοντική μετάλλαξη του Η5Ν1».Στη νόσο των πτηνών δίδεται το όνομα της γρίπης, ο κόσμος παθαίνει σύγχυση και είχαμε τα επακόλουθα ,στα οποία αναφερθήκαμε στην αρχή
Από πού όμως ξεκίνησε αυτός ο νέος πανικός; Τον Σεπτέμβρη του 2005 έγινε στη Μάλτα επιστημονικό συνέδριο για τη γρίπη. Συμμετείχαν πολλά «βαριά» ονόματα σχετικών επιστημόνων και χορηγοί ήταν οι εταιρίες παραγωγής αντιγριπικών εμβολίων και αντιϊικών φαρμάκων, μεταξύ των οποίων και η Roche (7). Μετά από αυτό το συνέδριο ξεκίνησε αυτή η μεγάλη εκστρατεία των ΜΜΕ που όμοιά της δεν είχαμε ξαναδεί. Οι επιδημιολόγοι του συνεδρίου προέβλεψαν : «αργά ή γρήγορα θα υπάρξει μια πανδημία».Γιατί έτσι και αλλιώς «αυτό θα πρέπει να συμβαίνει κάθε 40 χρόνια».Και ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας(Π.Ο.Υ) είπε: «Δεν γνωρίζουμε πότε, αλλά μια πανδημία θα πραγματοποιηθεί» . Έτσι οι γνωστές δηλώσεις των «ειδικών»: «τα αντιγριπικά εμβόλια είναι ελάχιστα αποτελεσματικά, αλλά καλό είναι να γίνουν, ιδίως στις ομάδες κινδύνου δηλ. στους ηλικιωμένους και στα παιδάκια» ,οδήγησαν για παράδειγμα τον υπουργό υγείας της Ιταλίας να κάνει με τις φαρμακευτικές εταιρίες προνομιακές συμφωνίες για 35 εκατομ. δόσεις ενός εμβολίου που δεν υπάρχει ακόμη, διαθέτοντας 5,5 εκατομ. Ευρώ(8). Προφανώς δεν μπορεί να υπάρχει εμβόλιο για έναν ιό που δεν υπάρχει ακόμα. Ή μήπως υπάρχει; Ή μήπως πρόκειται να παραχθεί;(Σύμφωνα με τον Leonard Horowitz ,ειδικό δημόσιας υγείας και μελετητή των γενετικών τροποποιήσεων για στρατιωτικούς σκοπούς, αυτό είναι δυνατόν να γίνει στο εργαστήριο με στόχο την ψυχολογική χειραγώγηση των πληθυσμών) (9)

Πολλοί μεγαλομέτοχοι εταιρειών βιοτεχνολογίας περιμένουν να πλουτίσουν από αυτή τη χειραγώγηση, αφού αυτό που απασχολεί τους αρμόδιους υγείας σε όλο τον κόσμο, είναι το πώς θα παραχθεί, όσο γρηγορότερα γίνεται, το εμβόλιο της γρίπης των πτηνών. Όπως λέει ο καθηγητής Ιατρικής του πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης, Marc Siegel: "Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούμε το αβγό ενός πτηνού για να κάνουμε εμβόλια, ενώ με τη γενετική μηχανική θα μπορούσαμε να παράγουμε εκατομμύρια εμβόλια σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα" (10). Φαίνεται καθαρά που το πάνε. Και μέσα από αυτή την περίπτωση προωθούν την γενετ. μηχανική και οι εταιρείες βιοτεχνολογίας πρόκειται να συγκεντρώσουν τεράστια κεφάλαια ,που χρειάζονται για να επενδύσουν στον τομέα τους και να ελέγξουν την Ιατρική και την διατροφή σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει τον καθένα μας είναι: τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά είναι η λύση για τον πληθυσμό ή είναι η λύση για τις εταιρείες; H όλη ιστορία μέχρι τώρα δείχνει ότι καταναλώθηκαν ή φυλάγονται για κατανάλωση ή έχουν παραγγελθεί για μελλοντική κατανάλωση φάρμακα και εμβόλια, τα οποία είναι άχρηστα και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν για παράδειγμα τον ιό που εμφανίσθηκε στην Τουρκία. Ενώ επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη 18 ανθρώπινων κρουσμάτων σε μια εβδομάδα και 4 παιδιά πέθαναν χωρίς να μπορέσουν να βοηθήσουν τα υπάρχοντα φάρμακα, κάποιοι εμφανίζουν πολύ ήπια ή καθόλου συμπτώματα(μεταξύ αυτών π.χ. και δύο νεαρά αδέλφια 4 και 5 ετών)(11).
Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Archives of Internal Medicine καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το στέλεχος Η5Ν1 (ο ιός που έχει(;) μεταλλαχθεί και μεταδίδεται στον άνθρωπο) προκαλεί ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, αλλά οι γιατροί στην Ασία εντόπισαν προφανώς μόνο τα βαρύτερα περιστατικά, δηλ. τα άτομα που είχαν το πιο εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα(α.σ.).Εξάλλου η μολυσματική ικανότητά του είναι μηδαμινή, αφού δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο και δύσκολα από τα πτηνά στον άνθρωπο ,αν λαμβάνονται τα συνηθισμένα προφυλακτικά μέτρα για τις μολυσματικές ασθένειες (12). Στην Ευρώπη π.χ. δεν υπάρχουν πια άτομα που συζούν σε στενή σχέση και επαφή με τα πουλερικά τους, όπως συμβαίνει ακόμα στην Ν.Α. Ασία ή την Τουρκία. Εδώ διακινδυνεύουμε πολύ περισσότερο κάθε μέρα συμμετέχοντας με το αυτοκίνητό μας στην καθημερινή κυκλοφορία ,με τα τόσα ατυχήματα ή να πεθάνουμε από κάποιο αιωρούμενο σωματίδιο( αποδεδειγμένα έχουμε 240000 θανάτους από αυτή την αιτία κάθε χρόνο στην Ευρώπη)(12).
Μπορεί να δικαιολογηθεί αυτή η υστερία των ΜΜΕ, όταν μόνο στις ΗΠΑ κάθε χρόνο πεθαίνουν 40000 άτομα ,στη Γερμανία 10000 ή στη Γαλλία 3000 αντίστοιχα από την κοινή ανθρώπινη γρίπη(13) ,ενώ ο ιός Η5Ν1 έχει σκοτώσει ως τώρα σε όλο τον κόσμο μέσα σε 3 χρόνια λιγότερους από 100 ανθρώπους. Το ίδιο έγινε και με την περίπτωση του SARS, όπου υπολογίσθηκε ότι μόλυνε περίπου 8.000.000 και πέθαναν μόνο 800 άνθρωποι (14), πιθανά όσοι είχαν ένα α.σ., είτε ήδη εξασθενημένο, είτε παροπλισμένο από την αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών
Μήπως λοιπόν η λύση ,όπως και για τις άλλες ασθένειες, είναι ένα ισχυρό α.σ.; Αλλά αυτό πώς θα το πετύχουμε; Όχι βέβαια ακολουθώντας τη συμβουλή των ιατρικών και κτηνιατρικών υπηρεσιών που μας προτείνουν να καταναλώνουμε π.χ. πτηνοτροφικά προϊόντα μόνο από μεγάλες, ελεγχόμενες και αποστειρωμένες πτηνοτροφικές μονάδες (και επιβάλλουν τον σφαγιασμό ή το κλείσιμο των οικόσιτων ελευθέρας βοσκής με απειλή υψηλών προστίμων). Όλοι ξέρομε ότι τα πουλερικά και τα αβγά τους κάθε άλλο παρά θα μας ενδυναμώσουν το ανοσ. μας σύστημα. Αντίθετα, με τα τόσα αντιβιοτικά που περιέχουν(τα πουλερικά τους εκτρέφονται εκτός των άλλων ,καθημερινά με αντιβιοτικά),όταν εισέλθουν μέσα μας, μας το διαλύουν σιγά-σιγά.
Αυτές οι συμβουλές το μόνο που θα πετύχουν είναι να συντρίψουν τους μικροπτηνοτρόφους, τους βιοπτηνοτρόφους και αυτούς που έχουν ελευθέρας βοσκής πουλερικά.(Βέβαια η σύγχυση μεταξύ των καταναλωτών είναι τόσο μεγάλη, που υπάρχει σαν «παράπλευρη απώλεια» και η εξουθένωση των μεγάλων οργανωμένων πτηνοτροφείων) και να μας προετοιμάσουν για να μας σερβίρουν στο μέλλον κοτόπουλα βιοτεχνολογίας “άτρωτα” στη γρίπη των πουλερικών.
Εμείς αντίθετα θα πρέπει να τρεφόμαστε όσο γίνεται πιο υγιεινά ενδυναμώνοντας το α.σ. και αν χρειαζόμαστε πτηνοτροφικά προϊόντα να τα αναζητούμε ακριβώς από αυτούς που αναφέρονται πιο πάνω και με μεγάλο κόπο τα παράγουν με υγιεινό τρόπο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ανωτέρω παραγωγοί δεν χρειάζεται να προσέχουν. Δεν πρέπει να διακινδυνεύσουν την υγεία ούτε τη δική τους, ούτε της οικογενείας τους, ούτε των πελατών τους καταναλωτών. Να είναι σε επιφυλακή για να μη μεταδοθεί ο ιός στα πουλερικά τους και αν τυχόν εμφανισθεί να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα, γιατί φαίνεται ότι εκτός όλων των άλλων στόχων, υπάρχει και ο στόχος της μερικής αποκατάστασης των ζημιών των αγελαδοτρόφων, μετά το σκάνδαλο των «τρελών αγελάδων».

Για τη μετάδοση του ιού έχουν ενοχοποιηθεί τα αποδημητικά πουλιά. Από το σχολείο έχουμε μάθει όλοι ότι τα αποδημητικά πουλιά κινούνται πάντα στον άξονα Βορρά-Νότου, ενώ η επιδημία υποτίθεται ότι εξαπλώνεται στον άξονα Ανατολή-Δύση. ¶άλλαξαν λοιπόν τροχιές τα πουλιά; Δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία!! Αντίθετα ο Η5Ν1 είναι παρών στην πανίδα των άγριων πουλιών σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Απλώς δεν είχε προκαλέσει προβλήματα στον άνθρωπο λόγω της σχεδόν ανύπαρκτης μολυσματικότητάς του
Μήπως μεταδόθηκε λοιπόν από άλλους δρόμους και πρακτικές; Στην Τουρκία οι μεγάλες πτηνοτροφικές μονάδες στέλνουν φορτηγά με γερασμένα κοτόπουλα(επιρρεπή στον ιό αυτόν) και τα πουλούν μισοτιμής στους φτωχούς αγρότες των χωριών και των μικρών πόλεων. Το τελευταίο φορτίο στο Ντογκουμπαγιαζίτ (όπου σημειώθηκαν οι τρεις θάνατοι)έφθασε στην μικρή πόλη δύο ή τρεις εβδομάδες πριν την εμφάνιση των θανατηφόρων κρουσμάτων (15). Οι μικροί πτηνοτρόφοι λοιπόν καλά θα κάνουν να προσέχουν όχι μόνο αν περνάνε αποδημητικά πουλιά από την περιοχή τους, αλλά και από πού προμηθεύονται τα πουλερικά τους. Καλύτερα να τα βγάζουν με τις κλώσες τους.

Και μια τελευταία παρατήρηση: μια και μιλάμε για υστερία από τα ΜΜΕ, γιατί δεν τα πιάνει υστερία με το θέμα των Μεταλλαγμένων σπόρων ,που προωθούν ακριβώς οι ίδιες εταιρείες βιοτεχνολογίας, και που αποδεδειγμένα θα μολύνουν όλες τις άλλες ποικιλίες και υπάρχουν ήδη στοιχεία ότι προκαλούν στον άνθρωπο αλλεργίες και τοξικότητα( μέχρι και θανάτους) (16) και που θα μας μετατρέψουν όλους σε πειραματόζωα, αν τυχόν γενικευθεί η χρήση τους;;
Θέλουν βέβαια να μας πείσουν ότι πρέπει να ζούμε με όλους αυτούς τους κινδύνους στην καθημερινότητά μας, είτε πρόκειται για τις ασθένειες, είτε για επικίνδυνη διατροφή, είτε για πλημμύρες και πυρκαγιές, είτε για αλλαγή του κλίματος κ.λ.π Ότι πρέπει να αποδεχθούμε όπως είναι την κοινωνία της «διακινδύνευσης»(Risikogeselschaft).
Παλιότερα έχει ειπωθεί επιτυχημένα: «Η Κοινωνία της μόλυνσης δεν καθαρίζεται ,αλλά ανατρέπεται».Τώρα θα πρέπει μάλλον να το διατυπώσουμε και αλλιώς: «Η κοινωνία της διακινδύνευσης δεν εμβολιάζεται, καλύτερα να ανατραπεί»

Γ.ΚΟΛΕΜΠΑΣ, από την Κίνηση ενάντια στα Μεταλλαγμένα Μαγνησίας.

ΥΓ: Τηλεοπτικής υστερίας συνέχεια : η μέρα με τη μέρα αύξηση των περιπτώσεων νεκρών άγριων πουλιών, που σύμφωνα με τη γνώμη πολλών νηφάλιων ειδικών οφείλεται κύρια στη φετινή βαρυχειμωνιά που έπληξε την Ευρώπη, παρουσιάζεται σαν αποτέλεσμα της γρίπης των πουλερικών. Τι κι αν βεβαιώνουν ότι κάθε χρόνο αυτή την εποχή στις διαδρομές των αποδημητικών πουλιών εμφανίζονται πολλά νεκρά πουλιά και ότι απλώς τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαμε ξαμοληθεί να τα μαζεύουμε και να τα εξετάζουμε για το στέλεχος Η5Ν1. Τα ΜΜΕ συνεχίζουν απτόητα το χαβά τους: μήπως έχουμε σήμερα κανένα κρούσμα σε οικόσιτα; Όχι; Τι κρίμα! Η απογοήτευση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του ρεπόρτερ που φανταζόταν τι τηλεθέαση και τι δόξα θα αποκτούσε, αν θα ήταν ο πρώτος που θα μετέδιδε τη χαρμόσυνη είδηση.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
1) Wendy Barnaby, Biowaffen,die unsichtbare gefahr, στο κεφ.: Die programme der USA,GB,Kanadas, επίσης στο κεφ. Toedliche Gripe.
Επίσης στο «Ιός της Κυριακής» Ελευθεροτυπία 4-11-2001.
2) Ursel Fuchs, Die Genomfalle ,στο κεφ. Wie waffenfaehig koennen die”Atome der Biologie”sein.
Επίσης στο Spiegel Nr 39/24-9-2001.
3) http//neus.ert.gr ,2/11/2005.
4) Claudia Benatti ,Θανάσιμοι ιοί και ιατρική τρομοκρατία ,εκδ. Makroedicioni 2002
5) Ειδικό ένθετο:INFORMAZIONE ,στο περιοδικό Nexus ,Δεκ.2005.
6) Ευάγγελος Σαραντόπουλος: Η γρίπη των πτηνών,Η5Ν1.
Επίσης: www.aamterrannova.it
7) “Γρίπη των πτηνών : μια επιδημία παραπληροφόρησης”, Altroconsumo,26/9/05
8) INFORMAZIONE-Nexus ,09/2005
9) L.G. Horowitz ,”Emerging viruses Aids and Ebola, nature accidend or indentional “
2001
10) Η πανδημία και η υστερία, Μαρ. Πετροπούλου, Κυριακάτικη 16/10/05
11) Neu York Times, http:/neus.kathimerini.gr ,13/01/2006
12) Eυρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος
13) Δημοσιεύματα στον τύπο και δελτία ειδήσεων.
14) Διδάγματα από το SARS, στο άρθρο της σημείωσης (10)
15) Γερασμένα Κοτόπουλα: http://neus.kathimerini.gr, 13/01/06
16) Kουρέτας Δ., Μεταλλαγμένα Προϊόντα, Σέρρες 2004

Παρα κάτω καταχωρείται ένα ψήφισμα που ψηφίσθηκε στη γενική συνέλευση του δικτύου “Οικοκοινότητα”, ενός πανελλαδικά αυτοοργανωμένου δικτύου, στη βάση των σχέσεων αλληλεγγύης και συνεργασίας οικοπαραγωγών και ενεργών πολιτών με σκοπό την προώθηση της οικολογικής παραγωγής και των κοινοτιστικών εναλλακτικών δραστηριοτήτων.

ΕΠΙΔΗΜΙΑ …. ΥΣΤΕΡΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ, Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ , ΕΓΙΝΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΟΥΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΤΑΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΜΕ , ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ «ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ».

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗ ΜΑΛΤΑ, ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2005 ΚΑΙ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ (ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΚΑΙ Η ROCHE).
ΟΙ ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΟΙ ΠΡΟΕΒΛΕΨΑΝ: «ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΑΝΔΗΜΙΑ» ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ « ΕΙΔΙΚΟΙ» ΠΡΟΕΤΡΕΨΑΝ: «ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ , ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΤΑ ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΑ ΕΜΒΟΛΙΑ , ΙΔΙΩΣ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ , ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ».
ΤΑ ΜΜΕ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΣ ΕΤΡΕΞΕ ΣΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ.
ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΘΗΚΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ /ΦΑΡΜΑΚΩΝ (ΙΔΙΩΣ ΤΟ TAMIFLU ΤΗΣ ROCHE).
ΟΙ ΜΕΤΟΧΕΣ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΑΥΤΩΝ ΑΝΕΒΗΚΑΝ ΣΤΑ ΥΨΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΜΕΤΟΧΟΙ ΤΟΥΣ (ΟΠΩΣ Ο ΡΑΜΣΦΕΛΝΤ ,Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ) ΘΗΣΑΥΡΙΣΑΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ.

ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ , Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ (ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΚΑΜΙΑ ΕΙΔΗΣΗ , ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΨΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΠΟΥΛΕΡΙΚΩΝ). ΘΑ ΞΑΝΑΡΧΙΣΕΙ , ΟΠΩΣ ΕΚΤΙΜΟΥΜΕ , ΠΑΛΙ ΤΟ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΟΤΑΝ Η ΕΠΟΧΙΑΚΗ ΓΡΙΠΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ (ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΦΥΣΙΚΑ) ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ. ΗΔΗ ΑΡΚΕΤΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΥΓΕΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΜΒΟΛΙΟΥ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ Ο ΠΑΝΔΗΜΙΚΟΣ ΙΟΣ.
(ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ ΜΗΠΩΣ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΜΗΠΩΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΧΘΕΙ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΑΝ ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ).

ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ Η ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ Η5Ν1 , ΠΟΥ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΣΑΝ Ο ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΙΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΙΩΝΕΣ ΣΤΑ ΑΓΡΙΑ ΥΔΡΟΒΙΑ ΠΟΥΛΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΡΟΚΛΗΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΕΜΦΑΝΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΜΗΔΑΜΙΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΕΝΑ ΕΥΡΥ ΦΑΣΜΑ ΗΠΙΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ. ΤΑ ΒΑΡΥΤΕΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΕΝΤΟΠΙΣΘΗΚΑΝ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΞΑΣΘΕΝΗΜΕΝΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ (Α.Σ.) ΣΤΗΝ Ν.Α, ΑΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.
ΑΠΟ ΤΟ 1997 ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ 100 ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ .ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΜΟΝΟ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΠΕΘΑΝΑΝ 360.000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΓΡΙΠΗ.
ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΝΑ ΣΥΖΟΥΝ ΣΕ ΣΤΕΝΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΑ ΠΟΥΛΕΡΙΚΑ ΤΟΥΣ. ΑΝ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΠΛΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ (Π.Χ. ΠΛΥΣΙΜΟ ΧΕΡΙΩΝ , ΚΑΛΟ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ) , Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΗΔΑΜΙΝΟΣ.
ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ , ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟ .

ΤΑ ΜΜΕ ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΕΝΟΧΑ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΟΥΛΙΑ, ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΠΟΛΛΩΝ ΝΗΦΑΛΙΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΟΤΙ ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΠΛΗΞΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.
ΕΞΑΛΛΟΥ ΤΑ ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΑ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΒΟΡΡΑ – ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΑΤΟΛΗΣ-ΔΥΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ Ν.Α. ΑΣΙΑ

ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΘΗΚΕ , ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Η ,ΟΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ , ΣΤΗΝ « ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΣΗΣ» ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΜΑΣ.

Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ.
Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ.
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΟΧΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΟΥΜΕ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΕΣ, ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ , ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΜΕΝΕΣ ΚΤΗΝ. ΜΟΝΑΔΕΣ. ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΤΟ Α.Σ.
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ , ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ , ΤΟΥΣ ΒΙΟΠΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ
ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΟΙΚΟΣΙΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΒΟΣΚΗΣ ,(Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΝ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΕΙΩΝ).
ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΣΑΡΟΥΝ «ΑΤΡΩΤΑ» ΣΤΗ ΓΡΙΠΗ ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ ,ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ, ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΥΓΙΕΙΝΑ, ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΙΟΠΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΜΕ ΥΓΙΕΙΝΟ ΤΡΟΠΟ.

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΥΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ ΤΩΝ ΠΟΥΛΕΡΙΚΩΝ.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ  ΠΑΝΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΥΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ  ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΡΙΩΝ ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ.
 ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΣΦΑΓΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ-ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΣΙΤΩΝ ΠΟΥΛΕΡΙΚΩΝ.
ΝΑΙ ΣΤΑ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΑΠΟ ΕΚΤΡΟΦΕΣ ΜΕ ΦΥΣΙΚΕΣ  ΥΓΙΕΙΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.

ΔΙΚΤΥΟ « ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ»

και από εδώ:

Αποκαλύπτοντας το "AIDS"

Γειά σας!

Εχω πλέον καταρτίσει μια σύνοψη του σάιτ μου, όπως θα δείτε στο παρένθετο FAQ.

Αλλιώς, μπορείτε να ακολουθήσετε τη μακριά διαδρομή. Οπως ο περισσότερος κόσμος έτσι κι εγώ, η δημοσιογράφος Μαίρη Παπαγιαννίδου, δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα με το αν ο ιός "HIV" είναι η αιτία του λεγόμενου "AIDS". Βρέθηκα "οροθετική" το 1995 και έμαθα ότι απέκτησα μια θανατηφόρα ασθένεια και έπρεπε να υπομείνω στο εξής τα φάρμακα "κατά του ιού".

Η ραγδαία επιδείνωση της υγείας μου κάθε τόσο αποδιδόταν στην "πορεία του ιού" και ελεγχόταν με αλλαγή των φαρμάκων που οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε νέα επιδείνωση. "Ο ιός προχωράει", ήταν πάλι η εξήγηση.

Οτι "ιός" μπορεί να μην υπήρχε, δεν μου πέρασε από το μυαλό. Εφυγαν δώδεκα χρόνια της ζωής μου ώσπου να αντιληφθώ μια κρυμμένη πραγματικότητα: όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι όχι μόνο ο "HIV" δεν υπάρχει, αλλά κανείς ιός με οποιοδήποτε όνομα, κανείς εξωγενής παράγοντας δεν μπορεί να προκαλέσει "AIDS" - δηλαδή δεν μπορεί να είναι ξαφνικά η αιτία για μια σειρά από 30 διαφορετικές ασθένειες που υπήρχαν και πριν το "AIDS".

Και μαθαίνω τώρα, αφού κατά σύμπτωση έχω επιζήσει, ότι άρχισε να γίνεται λόγος για ξήλωμα της απάτης. Χαίρομαι και οργίζομαι μαζί, για λογαριασμό μου και για όλους τους άλλους. Αρκούσε το θεμελιώδες έργο του Dr. Peter Duesberg "Inventing the AIDS virus" - "Εφευρίσκοντας τον ιό του AIDS" -, που είχε κυκλοφορήσει από το 1996, για να καταλάβω τι είχε συμβεί. Γιατί δεν το ήξερα, εγώ μια δημοσιογράφος στον τομέα των νέων εκδόσεων; Γιατί δεν δημοσιεύτηκε πουθενά έστω μια αρνητική κριτική; "Πολύ απλά, τόσο η όλη ιδέα, όσο και οι ψευτοφωτογραφίες των ιών είναι όλα «κατασκευάσματα»", μου επανέλαβε ένας φίλος πρόσφατα. Ο,τιδήποτε αποκαλύπτει αυτή την αλήθεια, πρέπει να εξαφανίζεται από το προσκήνιο.

Προσωπικά, έπαψα να τους πιστεύω από την εποχή του "Μαρία Κ. Πώς νίκησα το AIDS", 2006, όπου περιέλαβα τα πρώτα επίσημα ψέματα που είχαν υποπέσει στην αντίληψή μου και με είχαν απελευθερώσει. Τώρα είμαι σίγουρη με έναν άλλον τρόπο. Εκοψα τα χάπια, τις εξετάσεις και τους γιατρούς του "AIDS", και γιατρεύτηκα αυτομάτως. Το "σύνδρομο" έγινε μακρινή ανάμνηση για μένα. Και όσα δεν καταλάβαινα ως τότε πώς και γιατί συμβαίνουν, άρχισαν να μπαίνουν στη σωστή τους θέση.

Για όποιον ενδιαφέρεται, ας λάβει υπόψιν του τα εξής:

1. Εξαρχής εμφανίστηκαν δύο στρατόπεδα γύρω από το AIDS.

Το πρώτο πρεσβεύει ακόμα την "επίσημη άποψη" για το "AIDS", αυτή που εμφανίζεται παντού με τον χαρακτήρα του επείγοντος, λέει ότι το 1984 εντοπίστηκε o ιός "HIV", ο οποίος θεωρείται ως η αιτία του "AIDS", και είναι παντοτινός και απατηλός. Δεν προβλέπεται θεραπεία. Θα υπάρχουν όμως εσαεί καινούργια φάρμακα εναντίον του. Αυτό το σενάριο υπογράφεται από υπουργεία, Πανεπιστήμια, συλλόγους ακτιβιστών, Διεθνείς Οργανισμούς, αστέρες του Χόλυγουντ. Το συναντάμε στην πλειοψηφία των ιστοσελίδων του Ιντερνετ. Και το εμπεδώνουμε κάθε χρόνο με την Παγκόσμια Ημέρα κατά του "AIDS". Γενικώς, διαφημίζεται σε γη και ουρανό. Χρηματοδοτείται πρωτίστως από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Το δεύτερο στρατόπεδο ήταν άγνωστο στο ευρύ κοινό, αλλά τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται με γοργούς ρυθμούς καθώς η κοινωνική ροή εμπιστοσύνης έχει αντιστραφεί. Ολο και περισσότεροι ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν και τα απόκρυφα του "AIDS¨, τα οποία όχι μόνο δεν χρηματοδοτούνται αλλά και συχνά λογοκρίνονται από όλους τους άμεσα εμπλεκόμενους. Εδώ βλέπουμε πως η εξίσωση "HIV" ίσον "AIDS" είναι ολοφάνερα αδύνατη. Ο "HIV", αν υπάρχει, είναι ένας κοινός ιός, και το "AIDS" διαλύεται στα εξ ων συνετέθη μόλις ακουστούν οι επιστημονικές αντιρρήσεις. Εξωτερική απειλή δεν υπάρχει, παρά μόνο αυτή που δημιουργήσαμε μόνοι μας παίρνοντας ναρκωτικά πριν τη διάγνωση ή άλλα φάρμακα μετά τη διάγνωση. Ο,τι θα συνέβαινε δηλαδή και πριν το 1984. Κύριοι εκφραστές αυτού του ρεύματος είναι κάπου 4.000 επιστήμονες από όλο τον κόσμο και, τα τελευταία χρόνια, οι λεγόμενες "ζωντανές αποδείξεις", υγιέστατοι οροθετικοί χωρίς φάρμακα.

---

2. O ιός "HIV" δεν έχει εντοπιστεί ποτέ.

Εδώ βλέπουμε το δεύτερο στρατόπεδο να δικαιώνεται. Μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας. Εξ ου και η πρόταση του ανώνυμου φίλου στην ιστοσελίδα μου: "Αν κάποιος αμφιβάλλει, μπορεί πάρα πολύ εύκολα να το επαληθεύσει χωρίς μάταιες αντιπαραθέσεις με τα όσα διαβάζει είτε εδώ, είτε οπουδήποτε αλλού. Ας αναζητήσει πολύ απλά την ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ επιστημονική δημοσίευση. Θα έπρεπε να είναι πανεύκολο στο υπουργείο Υγείας και σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο να διαθέσει τις σχετικές επιστημονικές δημοσιεύσεις, αν υπάρχουν, έπειτα από σχετικό αίτημα οποιουδήποτε πολίτη. Σε Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία και αλλού πάντως, αυτό δεν κατέστη εφικτό εδώ και 12 χρόνια συνεχόμενων ερωτημάτων από πολίτες και επιστήμονες προς τις αρχές, επειδή πολύ απλά τέτοιες αποδείξεις δεν υπήρξαν ποτέ".

3. Το ποθητό εμβόλιο είναι αδύνατον να υπάρξει.

Και πάλι από το δεύτερο στρατόπεδο: Τι ακριβώς περιμένουμε από το διαρκώς αναβαλλόμενο εμβόλιο κατά του "AIDS" - τη μόνη ελπίδα σε αυτή την υπόθεση - διευκρίνισε σε πρόσφατη συνέντευξη του ο διευθυντής του τμήματος έρευνας του καρκίνου στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σικάγο Dr. Andrew Maniotis "Τόσα πολλά παραμένουν υπό εξέταση στην επιστήμη των εμβολιασμών, που γίνεται ακόμη πιο εμφανές το πρόβλημα στην περίπτωση του "AIDS¨. Στην πραγματικότητα ο εμβολιασμός είναι μια άλλη οδός για να μολυνθεί κανείς από τον "HIV" (...) Αν σου κάνουν εμβόλιο, θα προκύπτεις εφεξής οροθετικός σε κάθε τεστ για τον "HIV". Ακόμη και αν δεν το κάνεις, σαν άποψη είναι ενδιαφέρουσα: να βρεθούμε όλοι οροθετικοί μετά από ένα εμβόλιο για τον γενικό πληθυσμό. Οπότε θα πρέπει να κυκλοφορείς με ένα σημείωμα που θα βεβαιώνει τον εραστή σου ότι έχεις εμβολιαστεί και ότι τα αντισώματα που εμφανίζεις στο αίμα σου δεν oφείλονται στο ότι κόλλησες "AIDS" από κάποιον που θεωρείται από το κατεστημένο του "AIDS" ότι ανήκει στις ομάδες υψηλού κινδύνου, δηλαδή από μαύρο, ομοφυλόφιλο ή σκούρο, αλλά το απέκτησες κάνοντας το καθήκον σου ως πολίτης με ένα εμβόλιο".

4. Τα "τεστ αντισωμάτων για τον HIV" δεν ανιχνεύουν καθόλου τον HIV ή τα αντισώματά του.

Εδώ μπορούμε να γίνουμε πλούσιοι ξαφνικά. Εχει προκηρυχθεί από το δεύτερο στρατόπεδο βραβείο 50.000 δολαρίων ΗΠΑ για όποιον βρει τις χαμένες αποδείξεις. Αυτό θα μπορούσε να είναι το τελειωτικό κτύπημα κατά της "επίσημης άποψης", την οποία υποστηρίζει αδιαλείπτως και το δικό μας υπουργείο Υγείας - μόνο η κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής έχει τολμήσει να υψώσει ανάστημα στο ιερατείο του "AIDS" για να σώσει τον λαό της. Αλλά το ζήτημα έχει αποσιωπηθεί πλήρως.

Ετσι αβίαστα καταλήγουμε εδώ.

ΑΘΑΝΑΤΗ ΜΑΛΒΙΝΑ VIDEOS

2007-10-18T15:19:00.000+03:00

ΑΘΑΝΑΤΗ ΜΑΛΒΙΝΑ

Η πολιτική Aλογοσκούφη σε video

2007-10-17T11:43:00.000+03:00

video κλείσε την tv κι ελα μαζι μου εξω...

2007-10-15T20:24:00.000+03:00

Ελα έξω λέμε. Ελπίσω να σας αρέσει, εδώ το πρωτότυπο.

blog action day όλε...

2007-10-15T11:04:00.001+03:00

Blog Action Day 2007... και παχιές μπούρδες. Δεν πρόκειται να πραγματοποιήσουμε μνημόσυνο για το περιβάλλον. Κάθε μέρα είναι action day όταν διακυβεύετε το περιβάλλον.
Μέσα στο 2007 σε προσωπικό επίπεδο έκανα τα παρακάτω :

Αλλαξα όλες τις λάμπες του σπιτιού μου με οικονομίας - υπολόγισα τον λογαριασμό.
Εβαλα ανάμεσα στις μπριζες και τις συσκευές πολυπριζα με on/off, έτσι ώστε με δυο κλικ να μπορώ να σβήνω κάθε κατανάλωση στο ρεύμα.
Προσπάθησα και πέτυχα να περιορίσω τα πλυντήρια που μπαίνουν , οργανώνοντας με έξυπνο τρόπο τα άπλυτα (2 κάδοι άπλυτων) για χρωματιστά και άσπρα.
Παράτησα το αμάξι για την καθημερινή μετακίνηση στην δουλειά.
Το καλοκαίρι που πήγα στο χωριό μου, συνεννοήθηκα με τους άλλους κι έκανα τις βόλτες μου (που έτσι και αλλιώς θα έκανα) στο δάσος, περιπολίες, σε συγκεκριμένες ώρες έτσι ώστε να μην μένουνε κενά.
Κατέβασα μια λίστα με τα φρούτα, λαχανικά εποχής και αποφάσισα να χρησιμοποιώ στην διατροφή μου μόνο τα εντός εποχής προϊόντα.Εδώ.
Πίεσα και πέτυχα στην δουλειά μου , με επιχείρημα την οικονομία , να μπουν λάμπες οικονομίας και το καλοκαίρι να χρησιμοποιούμε το κλιματιστικό με ορθό τρόπο.
Τέλος διακίνησα αυτό, με email παντού. Μια λίστα με απλές ενέργειες που μειώνουν την κατανάλωση.

Η άλλη όψη του aids

2007-10-14T11:47:00.000+03:00

Το video αυτό παρουσιάζει την άλλη όψη για την ασθένεια του aids. Εδω θα βρείτε την αντίστοιχη Ελληνική εκδοχή της.

Δεν είναι υποχρεωτικό πια να συμπεριφέρεσαι σαν άρρωστος, αν βρέθηκες κάποια στιγμή ¨οροθετικός". Το δεύτερο στρατόπεδο δείχνει ότι κόβεις τις εξετάσεις, τους γιατρούς και τα χάπια του "AIDS" και γίνεσαι πιο δυνατός από ποτέ. Ο κίνδυνος προκύπτει πάλι αν σου τύχει ένα κρύωμα, οπότε αισθάνεσαι ευάλωτος και δεν ξέρεις σε ποιόν γιατρό να πας. Και τότε την πατάς για δεύτερη φορά, όπως είχε γίνει και την πρώτη. Δεν σε δέχονται παρά μόνο οι θριαμβευτές γιατροί του ¨AIDS" και οι ομοιοπαθητικοί. Αυτή τη φορά, όμως, διαλέγεις τους δεύτερους. Ο dr. Andrew Maniotis μου έγραψε ¨όχι φάρμακα ξανά, ούτε αντιβιοτικά, ούτε ασπιρίνη, όχι συμβατικούς γιατρούς και, προς Θεού, όχι γιατρούς του "AIDS". Αν πας να τους δεις, είναι σίγουρο ότι δεν θα αισθάνεσαι το ίδιο καλά μετά¨.

Η μαγεία των σκιών...

2007-10-13T18:30:00.000+03:00

Το παρόν video μεταφρασμένο εμπεριέχεται εδώ.